Bijna 50.000 inwoners telt het Oost-Vlaamse Dendermonde. Vandaag is het de grootste Vlaamse stad zonder club in de nationale afdelingen. Dat is het niet altijd geweest. In de jaren 1930 en 1950 speelde het zelfs een aantal jaar in tweede klasse.

In 1936 verloor het de promotiewedstrijd tegen het toenmalige RSC Anderlecht met Constant Vanden Stock in de basis. Voor Anderlecht het begin van de opgang, voor de in 1913 opgerichte Oost-Vlaamse club met stamnummer 57 het begin van een langzame neergang.

In 2001 zakte het voor het laatst uit de nationale afdelingen. Twee jaar eerder promoveerde het nogal onverwacht naar derde klasse, toen leider Oud-Heverlee plots stilviel in de laatste rechte lijn. De promotie werd een ramp, de ploeg, met toen huidig Club-CEO Vincent Mannaert in de kern (halfweg de jaren 70 speelde ook een toen erg blits ogende Herman Van Holsbeeck twee jaar bij de toenmalige derdeklasser), degradeerde meteen terug en zakte de volgende jaren door tot tweede provinciale. Daaruit kroop het in 2018 terug recht. Sindsdien voetbalt het in eerste provinciale.

Net voor het ingaan van de lockdown vorig jaar werden op 3 maart 2020 de eerste fusiegesprekken opgestart met tweedeprovincialer Sint-Gillis Dendermonde. Dit jaar werden die gesprekken verdergezet.

'Vandaag is die fusie, die dus niets te maken heeft met corona, voor 80 procent rond', zegt advocaat en beheerder Kris Verberckmoes. 'Alleen werden we onlangs, op 16 maart, koud gepakt toen de bevoegde schepen van de stad ons mondeling meedeelde dat we ons stadion dienen te verlaten. Er komt een sporthal op voor de zaalsporten, en ook ons B-terrein wordt ons afgenomen, dat gaat naar de hockeyclub. We snappen de huisvestingsproblemen van die clubs, maar niet dat dat ten koste gaat van ons. Stel dat de fusiegesprekken nog afspringen, wat dan?'

Met het verplichte vertrek uit de Bakkerstraat komt ook een eind aan een lang stuk Belgische voetbalgeschiedenis. KAV Dendermonde voetbalt daar namelijk al ongeveer honderd jaar in wat treffend het Ros Beiaardstadion heet, genoemd naar de Vier Heemskinderen uit de stadsgeschiedenis.

Er staat nog een in 1923 opgetrokken Engelse houten tribune die uniek is. Ze komt zelfs voor in het boek 'Belgian Beauties' over de twaalf meest sfeervolle Belgische stadions van vroeger. Dendermonde prijkt er onder andere naast Racing Mechelen, het Stade Bureaufosse van Tilleur en Olympic Charleroi. Dat patrimonium verdwijnt straks, als de stad haar plannen uitvoert.

De club reageerde verbaasd. 'Wij voelen ons ijskoud gepakt, er werd ons geen alternatief aangeboden, en wij blijven verweesd achter', vat Verberckmoes de situatie samen. 'Men heeft niet eens de moeite genomen om bij de club vooraf te informeren hoe de fusiegesprekken ervoor stonden.'

Gebrek aan steun van de stad is een onderwerp dat in Dendermonde vaker terugkomt. Wanneer de club naar het nabije Waasland trekt, waar clubs als Melsele, Vrasene of Haasdonk in pareltjes van accommodaties spelen, doet dat de Dendermondenaars pijn aan de ogen en in het hart.

Op 2 april volgt een gesprek met de stad. Intussen lopen de fusiegesprekken verder. 'De bedoeling was, ook zonder deze ingreep van de stad, op lange termijn uiteindelijk terug te keren naar het niveau dat een stad met 50.000 inwoners minstens verdient: derde amateur. Onze bedoeling is het eerst in de fusie met twee te proberen. Als dat lukt, kunnen we zien of er nog een derde club bij kan, om samen nog sterker te worden.'

Zou een fusie met aartsrivaal Eendracht Aalst een uitkomst bieden? Verberckmoes moet hard lachen. 'Een galamatch tegen onze historische rivalen, dat is altijd leuk, maar een fusie is net een stap te ver voor ons beiden, denk ik.'

Bijna 50.000 inwoners telt het Oost-Vlaamse Dendermonde. Vandaag is het de grootste Vlaamse stad zonder club in de nationale afdelingen. Dat is het niet altijd geweest. In de jaren 1930 en 1950 speelde het zelfs een aantal jaar in tweede klasse. In 1936 verloor het de promotiewedstrijd tegen het toenmalige RSC Anderlecht met Constant Vanden Stock in de basis. Voor Anderlecht het begin van de opgang, voor de in 1913 opgerichte Oost-Vlaamse club met stamnummer 57 het begin van een langzame neergang.In 2001 zakte het voor het laatst uit de nationale afdelingen. Twee jaar eerder promoveerde het nogal onverwacht naar derde klasse, toen leider Oud-Heverlee plots stilviel in de laatste rechte lijn. De promotie werd een ramp, de ploeg, met toen huidig Club-CEO Vincent Mannaert in de kern (halfweg de jaren 70 speelde ook een toen erg blits ogende Herman Van Holsbeeck twee jaar bij de toenmalige derdeklasser), degradeerde meteen terug en zakte de volgende jaren door tot tweede provinciale. Daaruit kroop het in 2018 terug recht. Sindsdien voetbalt het in eerste provinciale.Net voor het ingaan van de lockdown vorig jaar werden op 3 maart 2020 de eerste fusiegesprekken opgestart met tweedeprovincialer Sint-Gillis Dendermonde. Dit jaar werden die gesprekken verdergezet. 'Vandaag is die fusie, die dus niets te maken heeft met corona, voor 80 procent rond', zegt advocaat en beheerder Kris Verberckmoes. 'Alleen werden we onlangs, op 16 maart, koud gepakt toen de bevoegde schepen van de stad ons mondeling meedeelde dat we ons stadion dienen te verlaten. Er komt een sporthal op voor de zaalsporten, en ook ons B-terrein wordt ons afgenomen, dat gaat naar de hockeyclub. We snappen de huisvestingsproblemen van die clubs, maar niet dat dat ten koste gaat van ons. Stel dat de fusiegesprekken nog afspringen, wat dan?'Met het verplichte vertrek uit de Bakkerstraat komt ook een eind aan een lang stuk Belgische voetbalgeschiedenis. KAV Dendermonde voetbalt daar namelijk al ongeveer honderd jaar in wat treffend het Ros Beiaardstadion heet, genoemd naar de Vier Heemskinderen uit de stadsgeschiedenis. Er staat nog een in 1923 opgetrokken Engelse houten tribune die uniek is. Ze komt zelfs voor in het boek 'Belgian Beauties' over de twaalf meest sfeervolle Belgische stadions van vroeger. Dendermonde prijkt er onder andere naast Racing Mechelen, het Stade Bureaufosse van Tilleur en Olympic Charleroi. Dat patrimonium verdwijnt straks, als de stad haar plannen uitvoert.De club reageerde verbaasd. 'Wij voelen ons ijskoud gepakt, er werd ons geen alternatief aangeboden, en wij blijven verweesd achter', vat Verberckmoes de situatie samen. 'Men heeft niet eens de moeite genomen om bij de club vooraf te informeren hoe de fusiegesprekken ervoor stonden.' Gebrek aan steun van de stad is een onderwerp dat in Dendermonde vaker terugkomt. Wanneer de club naar het nabije Waasland trekt, waar clubs als Melsele, Vrasene of Haasdonk in pareltjes van accommodaties spelen, doet dat de Dendermondenaars pijn aan de ogen en in het hart.Op 2 april volgt een gesprek met de stad. Intussen lopen de fusiegesprekken verder. 'De bedoeling was, ook zonder deze ingreep van de stad, op lange termijn uiteindelijk terug te keren naar het niveau dat een stad met 50.000 inwoners minstens verdient: derde amateur. Onze bedoeling is het eerst in de fusie met twee te proberen. Als dat lukt, kunnen we zien of er nog een derde club bij kan, om samen nog sterker te worden.'Zou een fusie met aartsrivaal Eendracht Aalst een uitkomst bieden? Verberckmoes moet hard lachen. 'Een galamatch tegen onze historische rivalen, dat is altijd leuk, maar een fusie is net een stap te ver voor ons beiden, denk ik.'