Hij is nog altijd maar 22 jaar, maar in Roemenië werd Razvan Marin onlangs verkozen tot de beste Roemeense speler van 2018 en bij de Rouches ontpopte hij zich tot een onmisbare schakel in het systeem van Preud'homme. Anderhalf jaar geleden zag de wereld er nog helemaal anders uit voor de jonge middenvelder.

Marin: 'Op anderhalf jaar tijd kreeg ik drie verschillende coaches. Dat vergemakkelijkte mijn integratie niet. Gelukkig leerde ik een aantal landgenoten kennen. Ik heb altijd geprobeerd om correct te zijn en te blijven met iedereen. Nu is alles veel beter georganiseerd en professioneler. Als je wilt slagen en samen iets wilt realiseren, dan moet je je beroep ernstig nemen.'

Uiteraard ziet hij ook de verschillen tussen Ricardo Sá Pinto, zijn vorige trainer bij Standard, en diens opvolger Michel Preud'homme. 'Ten eerste hebben ze een andere persoonlijkheid. Sá Pinto was één en al vuur, Preud'homme is rustiger', verrast de Roemeen toch enigszins. 'Als profspeler moet je je kunnen aanpassen aan mensen en aan een clubcultuur. Je moet openstaan voor verandering. Voor mij was het gemakkelijk om me aan te passen aan de veranderingen onder Preud'homme, want bij Viitorul voetbalden we op dezelfde manier: in een 4-3-3 of een 4-2-3-1. Ik was gewend aan spelen op balbezit. Dat is het voetbal waar ik van hou. Voor de ploeg als geheel was het iets problematischer, want vorig seizoen speelden we directer, met lange ballen. Daarom vergde het tijd om te begrijpen wat de coach van ons verlangde. Dat is volstrekt normaal, een andere spelstijl ontwikkel je niet op één-twee-drie.'

OOk zijn positie lijkt toch wat veranderd, hoger op het tactische bord, maar dat betwist hij dan weer: 'Begin vorig seizoen speelden we met twee echte nummers 6, Merveille Bokadi en Uche Agbo, en verdedigden we lager op het veld. Nu proberen we hoger pressing uit te voeren op de tegenstander - dat is logisch als je ambieert om veel in balbezit te zijn. Daardoor krijg je de indruk dat ik hoger voetbal, maar mijn plaats op het schaakbord is niet veranderd.'

Lees het volledige interview met Razvan Marin in onze +zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 13 februari.

Hij is nog altijd maar 22 jaar, maar in Roemenië werd Razvan Marin onlangs verkozen tot de beste Roemeense speler van 2018 en bij de Rouches ontpopte hij zich tot een onmisbare schakel in het systeem van Preud'homme. Anderhalf jaar geleden zag de wereld er nog helemaal anders uit voor de jonge middenvelder.Marin: 'Op anderhalf jaar tijd kreeg ik drie verschillende coaches. Dat vergemakkelijkte mijn integratie niet. Gelukkig leerde ik een aantal landgenoten kennen. Ik heb altijd geprobeerd om correct te zijn en te blijven met iedereen. Nu is alles veel beter georganiseerd en professioneler. Als je wilt slagen en samen iets wilt realiseren, dan moet je je beroep ernstig nemen.'Uiteraard ziet hij ook de verschillen tussen Ricardo Sá Pinto, zijn vorige trainer bij Standard, en diens opvolger Michel Preud'homme. 'Ten eerste hebben ze een andere persoonlijkheid. Sá Pinto was één en al vuur, Preud'homme is rustiger', verrast de Roemeen toch enigszins. 'Als profspeler moet je je kunnen aanpassen aan mensen en aan een clubcultuur. Je moet openstaan voor verandering. Voor mij was het gemakkelijk om me aan te passen aan de veranderingen onder Preud'homme, want bij Viitorul voetbalden we op dezelfde manier: in een 4-3-3 of een 4-2-3-1. Ik was gewend aan spelen op balbezit. Dat is het voetbal waar ik van hou. Voor de ploeg als geheel was het iets problematischer, want vorig seizoen speelden we directer, met lange ballen. Daarom vergde het tijd om te begrijpen wat de coach van ons verlangde. Dat is volstrekt normaal, een andere spelstijl ontwikkel je niet op één-twee-drie.'OOk zijn positie lijkt toch wat veranderd, hoger op het tactische bord, maar dat betwist hij dan weer: 'Begin vorig seizoen speelden we met twee echte nummers 6, Merveille Bokadi en Uche Agbo, en verdedigden we lager op het veld. Nu proberen we hoger pressing uit te voeren op de tegenstander - dat is logisch als je ambieert om veel in balbezit te zijn. Daardoor krijg je de indruk dat ik hoger voetbal, maar mijn plaats op het schaakbord is niet veranderd.'