Hoe gelijk kunnen seizoenen lopen? Vorig seizoen leed Club Brugge op de tiende speeldag zijn derde nederlaag van het seizoen. Na Charleroi en Beerschot, verloor het op een zaterdag bij OH Leuven, een paar dagen na de Europese winst bij Zenit Sint-Petersburg. Een dag later won Antwerp, onder Ivan Leko moeizaam gestart met een 4 op 12, de derby van Beerschot en nam het de leiding over. Het verschil in de stand: één punt, 20 versus 19.
...

Hoe gelijk kunnen seizoenen lopen? Vorig seizoen leed Club Brugge op de tiende speeldag zijn derde nederlaag van het seizoen. Na Charleroi en Beerschot, verloor het op een zaterdag bij OH Leuven, een paar dagen na de Europese winst bij Zenit Sint-Petersburg. Een dag later won Antwerp, onder Ivan Leko moeizaam gestart met een 4 op 12, de derby van Beerschot en nam het de leiding over. Het verschil in de stand: één punt, 20 versus 19. Een jaar later krijgen we hetzelfde scenario. Voor Club is het dit keer geen nederlaag op speeldag tien, maar een gelijkspel op Anderlecht. Het vierde al dit seizoen. Een paar uur later wint Antwerp, onder Brian Priske moeizaam gestart met een 4 op 12, de 'Europese' topper van AA Gent en neemt het de leiding over. Het verschil in de stand: één punt, 20 versus 19. Twee keer dichten vijf zeges in zes matchen voor de Great Old de kloof met de titelhouder. Met al een week of drie lang wedstrijden om de drie dagen - Europees was vorig seizoen de campagne op dit tijdstip vanwege corona maar net gestart, nu zijn we al een speelronde verder - is het voor de spitsen stilaan wat duiken in de fysieke reserves. Dat is nog een andere parallel: niet zij blonken vorige week uit, maar de controlerende middenvelders. Michael Frey, Ally Samatta, Koji Miyoshi en Viktor Fischer hadden het moeilijk tegen Gent, dat op het middenveld aan de bal veel frisser acteerde, maar voorin ook dat tikkeltje reactiesnelheid miste. Idem een paar uur eerder in Brussel. Charles De Ketelaere toonde flitsen van genie, baltoetsen van veel klasse, maar de duels die hij Europees kon winnen, of de ruimte die hij in Leipzig vond, zag of vond hij nu niet. Noa Lang verloor zondag dan weer de strijd in de strijd, die met het publiek. Net als in Gent, bij zijn vorige topper in België. Hij wil het dan allemaal net iets te mooi doen, het publiek net iets te veel jennen. De gele kaart die hij pakte voor onnodig stoer doen tegen WesleyHoedt is al de vierde van het seizoen, een werkpunt als hij straks terug is van Oranje, signaleerde Philippe Clement na de match. Het waren zondag de matchen van de waterdragers, zij die het evenwicht bewaken als voorin het verschil niet op het bord komt. Bij Anderlecht blonken Joshua Zirkzee en Yari Verschaeren, Lior Refaelov zelfs, uit in het missen van kansen, maar waren de regisseurs van het gelijkspel de middenvelders Kristoffer Olsson (26) en Josh Cullen (25). Ze zijn nodig in de omschakeling, omdat ze oog hebben voor positiespel en zich kunnen wegcijferen voor het geheel. Als ze dat minder hebben - zoals Anderlecht vorig seizoen met Albert Sambi Lokonga - die wél ruimte liet in zijn rug, wordt een ploeg kwetsbaar.Bij Antwerp zijn de bewakers van het fort Birger Verstraete (27) en Radja Nainggolan (33), soms met de hulp van Pieter Gerkens (26). Daar zit het, om diverse redenen, nog absoluut niet evenwichtig in mekaar, wat Verstraete geregeld geel en Jean Butez enorm veel werk oplevert. De XGA, de kans dat de tegenstander scoort, is ontzettend hoog op Antwerp. KAA Gent liet het na. Bij Club heet dit duo Rits- Balanta, allebei 28. Ze werden de voorbije drie jaar een beetje tegen mekaar uitgespeeld, al zijn het twee verschillende types. Dat kwam omdat Rits op zes terechtkwam na de fysieke problemen van de Colombiaan. Balanta is een typische breker waar Club nood aan heeft om in Europa de strijd aan te gaan. Maar hij heeft wel eens lichamelijke problemen. Adductoren, kuit, hamstring, corona, pubalgie, ... hij heeft het hele gamma achter de rug. Daarom zagen we Rits zeer vaak op zes, als depanneur. De komst van Owen Otasowie, die moet wennen aan de Belgische discipline, deze zomer gaf aan dat Club daar absoluut duelkracht wil. Ook de ontwikkeling van youngster Noah Mbamba of het probeersel met Odilon Kossounou wijst in die richting. Als hij fit is, heb je veel aan Balanta, merkte Club deze week in Leipzig én in Brussel. Twee keer blonk de Colombiaan uit. Op voorwaarde dat hij speelt binnen zijn register: in duel gaan, ballen afpakken en dan snel weer inspelen. Neemt het zelfvertrouwen toe en gaat hij meevoetballen, dan is er risico op balverlies. De duelkracht van Balanta gekoppeld aan de snelheid van het nieuwe defensieve duo Hendry- Nsoki stelt Philippe Clement in staat om veel meer dan vroeger hoog druk te zetten. Dat leverde in Leipzig twee en in Brussel één goal op, weliswaar met de hulp van HendrikVan Crombrugge. Drie goals gemaakt vanuit het strafschopgebied, ook dat is een parallel. Achterin zijn ze niet bang van veel meters in hun rug, al profiteerde Benito Raman daar wel van bij de gelijkmaker. Maar de gewonnen duels van Hendry, Nsoki die graag anticipeert, én Balanta zijn wel noodzakelijk. Het kost de Colombiaan wel een pak overtredingen, ook dat is een werkpunt. Een en ander oogt soms rudimentair. In de twee Europese duels veroverde hij twaalf keer de bal, maar beging hij ook tien overtredingen, en pakte hij in elk duel geel. Dat laatste overkwam hem ook zondag, weliswaar nationaal pas zijn tweede. Dan heeft Mats Rits in een andere rol minder overtredingen nodig. Door de blessure van Ruud Vormer én de beschikbaarheid van Balanta voor nagenoeg ieder duel, werd Rits dit seizoen nog maar één keer uitgespeeld als zes: op Charleroi. In alle andere wedstrijden stond hij een rij hoger. Rits begaat veel minder overtredingen - in 169 Europese minuten slechts eentje - maar recupereert desondanks ook zijn deel van de ballen: Europees al tien. Is hij de natuurlijke opvolger van aanvoerder Ruud Vormer? Het viel zondag op dat Vormer de rol van Kamal Sowah kreeg bij zijn invalbeurt, niet zijn oude. Met nieuwjaar komt een echte rechtsbuiten, Tajon Buchanan, en als die zich snel aanpast, krijgen we drie namen voor één plaats: Sowah, Rits en Vormer. Tot dan spreekt Rits vooral met de voeten. Altijd positief trainend, minder emotioneel dan aanvoerder Vormer, ook al is het bij Rits soms ook hard bijten op zijn tong, zoals tijdens de maand augustus, toen hij plots naar de achtergrond verdween. Na het thuisduel tegen KV Oostende spoten er vlammen uit zijn ogen. Toen in die match Balanta geblesseerd raakte, leek hij de logische vervanger. Rits warmde een paar minuten op, maar kreeg toen het gezelschap van Mbamba. Vevolgens zag hij de youngster een wedstrijdshirt aantrekken. Rits viel later in de partij in voor Vormer, en mocht Europees starten tegen PSG. Hij bleef in de ploeg, en vorige week scoorde hij op Leipzig en in Anderlecht. Zo kan je, ook zonder een onvertogen woord, één slecht moment doorspoelen. Want ook bij waterdragers raakt soms het emmertje vol.