Wat was het verschil tussen de supercup, waarin jullie nog stevig verloren van Genk, en het competitieduel dat jullie wonnen? Het stadion?

Storm: 'Het was de eerste officiële match, wat zoeken nog, en de mindset. Met heel de heisa deze zomer - altijd afwachten, wordt het nu 1A of 1B - hadden we mentaal geen super goeie voorbereiding. Dat zag je nog in die wedstrijd. Nadien hebben we de knop omgedraaid. De intensiteit is dezelfde als vorig seizoen, de manier van spelen misschien wat anders.'

Je speelt vooral vanaf links. Wat hebben trainers met rechtsvoetigen opstellen aan de andere kant?

Storm: 'Eigenlijk heb ik dat heel mijn jeugd gedaan. Ik voel dat ik daar iets meer kwaliteit kan brengen, omdat ik ook buitenom kan. Als je de actie naar binnen maakt, sta je met je steunbeen iets meer naar de verdediger en heb je naar mijn aanvoelen iets meer vrijheid.'

'Als ik op rechts sta en dan naar binnen kom en met links moet trappen, voel ik me iets minder zeker. In Brugge hamerden ze veel op tweevoetigheid. Mijn papa ook, als we in de tuin bezig waren. 'Niet nadenken, Nikola, als hij links komt, links trappen.' Op den duur denk je ook niet meer na en dat is nu een voordeel.'

De vloed aan data is iets wat er dit decennium bijkwam. Hoe staat een intuïtief dribbelaar als jij daartegenover?

Storm: 'Enorm geïnteresseerd. Na elke wedstrijd vraag ik direct aan de fysiektrainer om de gegevens door te sturen. Dan kan ik zien hoeveel sprints en kilometers ik liep. Wat je op het veld voelt, wordt perfect weergegeven in de data. Uit data kun je ook fouten opsporen.'

'Vorig seizoen konden ze dankzij mijn gelopen kilometers aantonen dat ik tijdens een wedstrijd te veel liep. Verkeerde kilometers. Als je in matchen waarin je dominant bent, veel meer meters blijkt te lopen dan de anderen, moet je durven te analyseren of dat wel goeie meters waren. Uiteindelijk is voetbal een héél tactisch spelletje geworden.'

Lees het volledige interview met Nikola Storm in onze Plus-zone of in Sport/Voetbalmagazine van 21 augustus 2019.