Dit artikel verscheen voor het eerst op 28 juni 2017.
...

Hebt u dat filmpje gezien, dames en heren?! Bart Verhaeghe in de kleedkamer! De eerste ochtend, nog voor iemand een bal had aangeraakt, en midden in een hittegolf, komt hij de spelers al opjagen: dat er heel erg hard gewerkt moet worden! Het is een publiek geheim: coaches houden daar doorgaans niet zo van, van voorzitters in de kleedkamer. Want: waar eindigt zo'n discours? Bélt de grote baas misschien ook weleens met spelers? Alsook: in welke gemoedstoestand doet hij dat desgevallend? En: met een glas op of niet? Geeft hij hen dan ook weleens tactisch advies en - wie weet - eventueel zelfs zijn mening over de opstelling? Maar wat dat aspect van zijn job betreft, is de nog jonge coach Ivan Leko (39) al erg beslagen. Bij de Koninklijke Sint-Truidense Voetbalverenging werkte hij het voorbije seizoen al onder een dominante clubeigenaar. En het jaar daarvoor maakte hij deel uit van de staf van een Griekse club, het zwart en witte PAOK uit Saloniki. En, niet te vergeten: zijn spelerscarrière beëindigde hij bij het Sporting Lokeren van Roger Lambrecht, een preses die desnoods met zijn wagen tot op het oefenveld reed. De nog jonge coach Ivan Leko (39) beschikt over nog wel meer troeven. Hij komt uit een Kroatisch gezin van knappe koppen, ingenieurs; en behalve een talentrijke voetbalspeler was hij een crack in wiskunde en studeerde hij economie. Ja, hij is zeker ook een gevoelsmens met een zuiders temperament, maar hij laat zich zelden meeslepen door primaire emoties. In de vier jaar dat hij voor Club speelde, is zijn head in de kleedkamer maar één keer much too hot geworden. Dat was onder de leiding van Jacky Mathijssen. Nadien gaf hij toe dat hij te ver was gegaan en toen dingen zei die je tegen een coach beter niet zegt. Het ging over een verschil in voetbalvisie. Leko kon zich niet vinden in het fysieke spel van Mathijssen en pleitte voor snel voetbal via de combinatie. Maar vooral: de explosie van frustratie vond plaats na een nederlaag in een wedstrijd waarin hij op de bank was gelaten. Bij Germinal Beerschot merkten ook Aimé Anthuenis en Jos Daerden weleens dat Leko zich niet makkelijk aan de kant laat zetten. Dat merkte ook Peter Maes bij Lokeren. Vooral die keer toen hij hem liet invallen, Leko de winning goal maakte en meteen daarna teken deed naar de dug-out dat hij weer gewisseld mocht worden nu hij ervoor gezorgd had dat de drie punten binnen waren. Maar hij kwam tot inkeer, verontschuldigde zich en trakteerde 's anderendaags met taart en champagne. In interviews is Leko wel nooit een persoonlijkheid gebleken die bij de minste zweem van kritiek in een kramp van zelfverdediging schiet. Hij is iemand die als speler ook over zijn beperkingen en minder geliefde karaktertrekjes kon spreken en er al eens een grapje over maakte. Als slimme en sociale jongen slaagde hij er in een groep doorgaans goed in leiding te geven aan zijn eigen gedrag en dat van anderen. Bij de jeugd van Hajduk én bij de nationale jeugdselecties van Kroatië was hij aanvoerder, tot en met de beloften, en dat werd hij in Split op zijn 22e ook al bij de eerste ploeg. Als voetballer was hij al een beetje voetbalcoach, zeker als voetballer die makkelijk het spel las en meedacht en meesprak over tactiek. Al snel was hij ervan overtuigd dat hij het als coach nog verder zou schoppen dan als speler. Het zit allemaal in de manier waarop hij bij Club Brugge vanaf de eerste dag als coach op het veld staat, in het zelfbewustzijn, de passie, het oog voor detail en de verbale kracht waarmee hij spelers prikkelt en aan het voetballen probeert te krijgen. De nadruk ligt op snel druk zetten en snel spelen onder druk, niet noodzakelijk op verticaal spelen, maar wel op precies spelen. 'Attack the ball!''Find solution!' Van de nieuwe assistent-coaches Rudi Cossey en EdwardStill wordt op zulke momenten vooral verwacht dat ze even snel en precies voor een nieuwe bal zorgen als de wedstrijdbal buiten het veld is gevlogen. De eerste was T2 toen Leko bij Lokeren speelde en met de tweede werkte hij als coach bij STVV al samen. Het is het moeilijkste wat er is: onder druk in één tijd en precies spelen. Maar Club Brugge is dan ook een topclub. Over de kwaliteit van de spelersgroep waarmee Ivan Leko het zal moeten doen, is evenwel nog geen duidelijkheid. Er werden intussen wel al zeven nieuwe spelers aangetrokken, maar het is afwachten hoe zwaar ze wegen. Na GermánMera (27), de robuuste Colombiaanse linksvoetige centrale verdediger die in januari al tekende, de Nederlands-Ghanese flankaanvaller EltonAcolatse (21), de Servische centrale verdediger Erhan Masovic (18), de Nigeriaanse spits Emmanuel Bonaventure Dennis (19) en de Belgische doelman Guillaume Hubert (23) kwamen daar vorige week nog MarvelousNakamba (23) en JordiVanlerberghe bij. Maar de vraag is ook: wie vertrekt er nog? José Izquierdo zo goed als zeker, BjörnEngels en LudovicButelle wellicht ook en misschien ook Ricardovan Rhijn en StefanoDenswil. In kranten duiken zelfs transfergeruchten over Hans Vanaken en Jelle Vossen op. In elk geval werd er met Nakamba al een vervanger voor Timmy Simons (40) aangeworven. De linksvoetige Zimbabwaan was vijf jaar geleden op proef bij Cercle Brugge, ging toen naar AS Nancy en brak de voorbije twee seizoenen door bij Vitesse Arnhem. Daar ontwikkelde hij zich tot de beste balafpakker van de Eredivisie. Door waarnemers wordt hij er omschreven als buffel, bulldozer, breekijzer en stofzuiger, als een oersterke, onverzettelijke en in duel knalharde en onverbiddelijk tackelende verdedigende middenvelder, alsook als een erg verlegen topprof. Zijn werkpunt is volgens Nederlandse getuigenissen zijn precisie in de passing onder druk en in de omschakeling. Net als de andere internationals van Club kreeg hij vorige week nog vrijaf. Met Vanlerberghe (van KV Mechelen) haalde Club nog een speler die als verdedigende middenvelder kan uitgespeeld worden, als vervanger van Timmy Simons (40) dus, maar wel een ander type dan Nakamba: iemand die onder druk en in de omschakeling juist wel heel snel en precies kan spelen. Eigenlijk is hij een offensief profiel, iemand met scorend vermogen die tot niet zo lang geleden in de nationale jeugdploegen voorin speelde, op de flank of centraal, maar die Aleksandar Jankovic naar achteren haalde, als verdedigende middenvelder, centrale verdediger en zelfs als back. Het blijft merkwaardig, want verdedigende kwaliteiten als scherpte in de dekking, hardheid, agressiviteit en onverbiddelijkheid is niet wat deze jonge vrijetijdspianist kenmerkt. Links en rechts werd hij neergezet als de vervanger van de naar het buitenland lonkende centrale verdediger Engels, maar op vrijdag vielen op training toch vooral zijn aanvallende kwaliteiten op. 's Ochtends gebeurde dat tijdens een partijtje balbezit met veel volk op een kleine ruimte, toen hij onder grote tijds- en ruimtedruk een van de spelers bleek te zijn die het snelst orde in de chaos ziet. 's Namiddags werd hij uitgespeeld als offensieve middenvelder, toen er geoefend werd op de opbouw van achteren uit met aan beide zijden drie opties: 1) de back gaat diep, 2) de offensieve middenvelder gaat diep en 3) de flankspits gaat diep. Leko legt het allemaal met handen en voeten en klare taal uit. Het is een gespreksthema onder de supporters achter de balustrade langs het oefenveld. De positieve spirit en beleving waarmee de nieuwe coach dat doet, de manier waarop hij zijn spelers begeestert oogst bijval. De man links van ons ligt nog in de knoop met de identificatie van de nieuwe kleurlingen, maar de tactiek snapt hij zo te horen al. Wat vooral opvalt: Leko doet het in het afsluitend trainingspartijtje met een offensieve driehoek op het middenveld: één defensieve (Claudemir) en twee offensieve (Vanaken links en Vormer rechts) middenvelders. Ook dat is nieuw. Het moet van Trond Sollied geleden zijn dat een coach zijn ploeg van bij zijn aankomst bij Club Brugge op die manier neerzet. Het is ook wat we zaterdagavond in Westkapelle te zien krijgen in de eerste oefenwedstrijd van de nieuwe cyclus: een Club Brugge met een offensieve driehoek op het middenveld en veel meerderheidssituaties op de flanken. In de eerste helft doet Ivan Leko dat met: Butelle - Cools, Poulain, Denswil, Touba - Claudemir, Vormer, Vanaken - Acolatse, Vossen en Osei-Berkoe. Na de rust worden zij vervangen door: Teunckens - Palacios, Mechele, Lemoine, De Bock - Simons, Vanlerberghe, Lynen - Vlietinck, Dennis en Limbombe. Veel acties verlopen zoals ze de dag voordien op training waren ingeoefend, zoals onder meer de aanval die tot het tweede doelpunt leidt: linkerflankaanvaller Osei-Berkoe komt naar binnen om zich tussen de linies aan te bieden, wordt daar aangespeeld (door Claudemir) en steekt de bal diep in de ruimte die hij op de linkerflank liet voor de opkomende linksback Touba, van wie de voorzet aan de tweede paal wordt binnengetikt door de meegekomen rechtsback Cools. Het is geen toeval dat drie van de negen goals gemaakt worden door de backs: twee door Cools en één door De Bock - en de rest door Acolatse, Vanaken, Osei-Berkoe, Vlietinck, Dennis en Vanlerberghe. De eersteprovincialer lijdt onder de hoge druk van de eersteklasser te veel balverlies om van een echte wedstrijd te kunnen spreken. Maar het valt wel op hoe scherp Club speelt. De eerste wedstrijd wordt door Leko overigens wel benaderd als een echte match (en niet als een tweede training van de dag): 's ochtend werd er niet getraind en 's anderendaags waren de spelers vrij om te recupereren. Hij wou blijkbaar frisheid en kwaliteit zien. Dat bleek ook uit zijn heel actieve coaching. 'Push, push!''And play, and play.''Two-one, Bocky, two-one!''In the box, Jordi. Good Jordi, that's it.'Geregeld zeilde er een kruispass buiten, niet elke steekbal in de rug van de verdediging was precies, alsook bereikte niet elke flankvoorzet voor doel een medemaat en met een betere afwerking hadden er bij de rust al dubbele cijfers op het bord gestaan. Maar Leko wou geen verkramping zien. 'No problem,'klonk het dan af en toe, 'no problem.'Van de drie nieuwkomers viel de versnelling van Acolatse op, de vinnigheid van Dennis en de dreiging naar doel die van de infiltrerende Vanlerberghe uitging. Elk scoorden ze één keer. Achteraf verklaarde Dion Cools voor de camera van Club TV dat het met de tactische richtlijnen van de nieuwe coach aanpassen en wennen is, maar dat het in de eerste wedstrijd toch al goed gelukt is. Dit is natuurlijk het prille voorwerk. VV Westkapelle is in geen enkel opzicht een waardemeter voor wat er dit seizoen nog zal volgen en supporters zijn zo te horen vooral benieuwd naar wat er nog aan transferactiviteit staat te gebeuren. Tenslotte verklaarde algemeen manager Vincent Mannaert vorige week dat hij van slechts twee van de zeven aanwinsten direct rendement verwacht, namelijk van Mera en van Nakamba, én dat de transferperiode nog duurt tot 1 september. Maar binnen een maand staat de derde kwalificatieronde van de Champions League al op het programma. Toen Leko twaalf jaar geleden als speler bij Club Brugge aankwam, volstond het om het Noorse Valerenga IF uit te schakelen om zich te plaatsen voor de poulefase van de Champions League. Nu is er ook nog een vierde voorronde met tegenstanders van een heel andere orde. Op dit moment, één week ver in de nieuwe cyclus, is het nog niet duidelijk of de nog jonge coach over de middelen zal beschikken die vereist zijn om dat doel te kunnen bereiken.