Rock Werchter, tien jaar geleden. Ik herinner me Kraftwerk en Garbage. Snel opzoekwerk leert dat Foo Fighters er ook stonden. Niets van blijven hangen. Ik werkte in een van de togen op de festivalweide en werd opgebeld door een Fins nummer. Aan de lijn Erkki Alaja, de voorzitter van AC Allianssi. Alaja had kort voordien negentig procent van de aandelen in zijn club verkocht aan Olivier Suray. De ex-speler van Anderlecht was de nieuwe sportief directeur van de Finse topklasser. Binnen de kortste keren trok hij een hoop spelers uit de Belgische competitie aan, onder wie Jean-Pierre La Placa. Met Thierry Pister haalde Suray ook een Belgische trainer naar het Hoge Noorden. Op de Finse tv verklaarde hij dat het Finse voetbal van een laag niveau was en niet professioneel, en dat daarom een nieuwe trainer en goede spelers nodig waren.

Belg op Finse tv

Suray had Allianssi niet op zijn eentje gekocht. Achter het manoeuvre zat een Chinees: Ye Zheyun. Die had zich eerder in België ingekocht bij Verbroedering Geel, Lierse SK en La Louvière. De juridische bijstand bij de Finse deal kwam van Laurent Denis, toen de huisadvocaat van La Louvière. Tom Saintfiet, op dat moment zelf in Finland met het oog op een trainersjob, had me over nog iets anders getipt die week. In zijn hotelkamer had hij op de Finse tv een Belg herkend: Gaston Peeters. Merkwaardig, want Peeters was op dat moment verantwoordelijk voor de dagelijkse leiding bij Lierse SK. Hierover opgebeld gaf Peeters toe dat hij Ye via een Zweedse makelaar had geïntroduceerd bij een andere Finse club, Tampere United. En Allianssi dan? 'Niets mee te maken.'

In zijn telefoontje tijdens Rock Werchter had Alaja zich nochtans laten ontglippen dat Peeters wel degelijk als consultant bij de overname van zijn club betrokken was. Over wie er verder achter de constructie zat, bewaarde de Finse clubvoorzitter het stilzwijgen. 'Véél mensen, maar wij zijn honderd procent tevreden. Denkt u misschien dat er iets niet fairplay is?'

Duchâtelet doorbreekt omerta

In de vraag was twijfel hoorbaar. Erg op zijn gemak klonk Alaja toch niet en hij was niet de enige. Tussen het bier tappen door belde ik met nog een andere Fin. De clubmanager van Tampere United was als de dood om toe te lichten waarom zijn club heel snel had beslist om af te zien van een samenwerking met Ye en Peeters. 'Voor ons was het geen goed voorstel. Daar wil ik het bij laten.' Op naamsvermelding stelde de angstige man absoluut geen prijs.

Drie dagen na het Rock Werchterweekend, op woensdag 6 juli 2005, stond de Finse episode beschreven in een groter artikel in Sport/Voetbalmagazine, onder de titel: 'De vreemde avonturen van Zhe Yun Ye'. Van de juiste schrijfwijze van zijn naam hadden we nog geen precies idee en het begrip 'gokchinees' was nog niet geboren. Niemand pikte het verhaal op. Dat gebeurde pas in november 2005 toen Sport/Voetbalmagazine na een tip van een lezer berichtte over opvallend hoge gokinzetten op het op 29 oktober 2005 gespeelde duel STVV-La Louvière. Diezelfde Allerheiligenweek doorbrak Roland Duchâtelet de omertà en legde in de media verklaringen af over vervalste wedstrijden in het Belgische voetbal. De toenmalige STVV-eigenaar was hierover op zijn beurt getipt door Karl Dhont, vandaag een gereputeerd corruptiebestrijder bij de Europese voetbalbond UEFA.

Getackeld door de maffia

Het zou nog duren tot de Panorama-reportage 'Getackeld door de maffia', uitgezonden in februari 2006, voor Ye Zheyun een begrip werd tot ver buiten het voetbalmilieu. Op papier is toenmalig Liersetrainer Paul Put tot op vandaag de enige die door de KBVB sportief werd gestraft. Op de symbolische boetes van 125 euro voor Daniel Cruz, Mo Messoudi en Luciano Da Silva na dan, omdat zij als spelers van Germinal Beerschot nalieten een omkooppoging door Ye voor de wedstrijd tegen Westerlo te melden.

In de winter van 2014 vond dan toch het proces voor de correctionele rechtbank van Brussel plaats. Ye Zheyun (van wie sinds Allerheiligen 2005 niets meer is vernomen), spelersmakelaar Pietro Allatta en Paul Put kregen respectievelijk celstraffen van 5 jaar, 30 maanden en 2 jaar. De meeste andere beschuldigden keken tegen straffen met uitstel of tegen werkstraffen aan. De meeste veroordeelden gingen in beroep. Dat wordt behandeld in september 2015. De rest is geschiedenis.

Rock Werchter, tien jaar geleden. Ik herinner me Kraftwerk en Garbage. Snel opzoekwerk leert dat Foo Fighters er ook stonden. Niets van blijven hangen. Ik werkte in een van de togen op de festivalweide en werd opgebeld door een Fins nummer. Aan de lijn Erkki Alaja, de voorzitter van AC Allianssi. Alaja had kort voordien negentig procent van de aandelen in zijn club verkocht aan Olivier Suray. De ex-speler van Anderlecht was de nieuwe sportief directeur van de Finse topklasser. Binnen de kortste keren trok hij een hoop spelers uit de Belgische competitie aan, onder wie Jean-Pierre La Placa. Met Thierry Pister haalde Suray ook een Belgische trainer naar het Hoge Noorden. Op de Finse tv verklaarde hij dat het Finse voetbal van een laag niveau was en niet professioneel, en dat daarom een nieuwe trainer en goede spelers nodig waren.Suray had Allianssi niet op zijn eentje gekocht. Achter het manoeuvre zat een Chinees: Ye Zheyun. Die had zich eerder in België ingekocht bij Verbroedering Geel, Lierse SK en La Louvière. De juridische bijstand bij de Finse deal kwam van Laurent Denis, toen de huisadvocaat van La Louvière. Tom Saintfiet, op dat moment zelf in Finland met het oog op een trainersjob, had me over nog iets anders getipt die week. In zijn hotelkamer had hij op de Finse tv een Belg herkend: Gaston Peeters. Merkwaardig, want Peeters was op dat moment verantwoordelijk voor de dagelijkse leiding bij Lierse SK. Hierover opgebeld gaf Peeters toe dat hij Ye via een Zweedse makelaar had geïntroduceerd bij een andere Finse club, Tampere United. En Allianssi dan? 'Niets mee te maken.'In zijn telefoontje tijdens Rock Werchter had Alaja zich nochtans laten ontglippen dat Peeters wel degelijk als consultant bij de overname van zijn club betrokken was. Over wie er verder achter de constructie zat, bewaarde de Finse clubvoorzitter het stilzwijgen. 'Véél mensen, maar wij zijn honderd procent tevreden. Denkt u misschien dat er iets niet fairplay is?'In de vraag was twijfel hoorbaar. Erg op zijn gemak klonk Alaja toch niet en hij was niet de enige. Tussen het bier tappen door belde ik met nog een andere Fin. De clubmanager van Tampere United was als de dood om toe te lichten waarom zijn club heel snel had beslist om af te zien van een samenwerking met Ye en Peeters. 'Voor ons was het geen goed voorstel. Daar wil ik het bij laten.' Op naamsvermelding stelde de angstige man absoluut geen prijs.Drie dagen na het Rock Werchterweekend, op woensdag 6 juli 2005, stond de Finse episode beschreven in een groter artikel in Sport/Voetbalmagazine, onder de titel: 'De vreemde avonturen van Zhe Yun Ye'. Van de juiste schrijfwijze van zijn naam hadden we nog geen precies idee en het begrip 'gokchinees' was nog niet geboren. Niemand pikte het verhaal op. Dat gebeurde pas in november 2005 toen Sport/Voetbalmagazine na een tip van een lezer berichtte over opvallend hoge gokinzetten op het op 29 oktober 2005 gespeelde duel STVV-La Louvière. Diezelfde Allerheiligenweek doorbrak Roland Duchâtelet de omertà en legde in de media verklaringen af over vervalste wedstrijden in het Belgische voetbal. De toenmalige STVV-eigenaar was hierover op zijn beurt getipt door Karl Dhont, vandaag een gereputeerd corruptiebestrijder bij de Europese voetbalbond UEFA. Het zou nog duren tot de Panorama-reportage 'Getackeld door de maffia', uitgezonden in februari 2006, voor Ye Zheyun een begrip werd tot ver buiten het voetbalmilieu. Op papier is toenmalig Liersetrainer Paul Put tot op vandaag de enige die door de KBVB sportief werd gestraft. Op de symbolische boetes van 125 euro voor Daniel Cruz, Mo Messoudi en Luciano Da Silva na dan, omdat zij als spelers van Germinal Beerschot nalieten een omkooppoging door Ye voor de wedstrijd tegen Westerlo te melden. In de winter van 2014 vond dan toch het proces voor de correctionele rechtbank van Brussel plaats. Ye Zheyun (van wie sinds Allerheiligen 2005 niets meer is vernomen), spelersmakelaar Pietro Allatta en Paul Put kregen respectievelijk celstraffen van 5 jaar, 30 maanden en 2 jaar. De meeste andere beschuldigden keken tegen straffen met uitstel of tegen werkstraffen aan. De meeste veroordeelden gingen in beroep. Dat wordt behandeld in september 2015. De rest is geschiedenis.