Voor Timmy Simons (37) zijn het de eerste play-offs. Vlijmscherp en afgetraind kijkt hij er naar uit. Geconcentreerd, ogen diep in de kassen.

Voor hem is de race verre van een duel tussen Club en Standard. Hij verklaart in een interview met Sport/Voetbalmagazine zij die Anderlecht en Zulte Waregem nu al afschrijven, gek. "Wie dát denkt, heeft de realiteit van die halvering van de punten toch nog niet goed door."

In de reguliere competitie vielen maximaal 45 punten te verdienen (de 90 gehalveerd), in de komende zes weken zijn dat er 30, er is dus nog maar 60 procent van de competitie gespeeld.

Niet dat ze vanaf nu dubbel tellen, maar elke misstap kan zwaar doorwegen. En misstappen kunnen/zullen er komen, denkt hij, van iedereen. Zaak is ze te beperken.

Hij heeft nog een contract voor één seizoen als speler, en zoals hij zich nu voelt, doet hij door. "Speler zijn, is het mooiste wat er is, ondanks de kwaaltjes hier en daar. Rug, heup, knie... Dat is met periodes, dat na een verkeerde beweging blessures van vroeger terug komen of wat irriteren. Maar als je echt wil, kan je veel doorbijten."

"Mensen zeggen me: jij bent nooit geblesseerd! Het is nooit super erg, maar de laatste vijf, zes jaar ben ik toch geen dag pijnvrij geweest. Dat maakt het naar het einde toe wel zwaar, ja. Elke dag terug opladen. Maar waarom zou ik het niet doen?"

"Anderzijds: als je 37,5 bent als het seizoen is afgelopen, moet je evalueren hoe het met de gezondheid is. En als je niet meer kan brengen wat je moet brengen, moeten een aantal mensen zeggen: ho, maar."

Anderen, niet hij? Simons: "Ik kan het zelf ook wel inschatten, maar zo lang ik met die jonge garde nog meekan..."

Voor Timmy Simons (37) zijn het de eerste play-offs. Vlijmscherp en afgetraind kijkt hij er naar uit. Geconcentreerd, ogen diep in de kassen. Voor hem is de race verre van een duel tussen Club en Standard. Hij verklaart in een interview met Sport/Voetbalmagazine zij die Anderlecht en Zulte Waregem nu al afschrijven, gek. "Wie dát denkt, heeft de realiteit van die halvering van de punten toch nog niet goed door." In de reguliere competitie vielen maximaal 45 punten te verdienen (de 90 gehalveerd), in de komende zes weken zijn dat er 30, er is dus nog maar 60 procent van de competitie gespeeld. Niet dat ze vanaf nu dubbel tellen, maar elke misstap kan zwaar doorwegen. En misstappen kunnen/zullen er komen, denkt hij, van iedereen. Zaak is ze te beperken.Hij heeft nog een contract voor één seizoen als speler, en zoals hij zich nu voelt, doet hij door. "Speler zijn, is het mooiste wat er is, ondanks de kwaaltjes hier en daar. Rug, heup, knie... Dat is met periodes, dat na een verkeerde beweging blessures van vroeger terug komen of wat irriteren. Maar als je echt wil, kan je veel doorbijten.""Mensen zeggen me: jij bent nooit geblesseerd! Het is nooit super erg, maar de laatste vijf, zes jaar ben ik toch geen dag pijnvrij geweest. Dat maakt het naar het einde toe wel zwaar, ja. Elke dag terug opladen. Maar waarom zou ik het niet doen?""Anderzijds: als je 37,5 bent als het seizoen is afgelopen, moet je evalueren hoe het met de gezondheid is. En als je niet meer kan brengen wat je moet brengen, moeten een aantal mensen zeggen: ho, maar."Anderen, niet hij? Simons: "Ik kan het zelf ook wel inschatten, maar zo lang ik met die jonge garde nog meekan..."