Wat hem de meeste voldoening schenkt, vertelt Wouter Vrancken, is de samenhorigheid binnen zijn team en technische staf. 'Na de zege tegen Union is iedereen blijven vieren in het stadion, ook ervaren mannen als Tim Matthys, Clément Tainmont en Mathieu Cornet, die de voorbije maanden minder aan spelen toekwamen. Deze groep heeft sinds de zomer heel wat te verwerken gekregen: beginnen als torenhoog favoriet, veel druk, een mislukte start, een trainerswissel, afgeschreven na een nederlaag tegen Beerschot Wilrijk, zelfs even laatste gestaan in het klassement, de extrasportieve ontwikkelingen na het uitbarsten van het voetbalschandaal... en dan toch die eerste periodetitel pakken. Dan zeg ik: chapeau!'

Het ticket voor een promotiefinale in 1B heeft YR KV Mechelen nu al op zak. Maar, zoals Vrancken terecht opmerkt, 'nog geen enkele keer kon de eerste periodekampioen promoveren'. Geen sprake dus dat de voet nu van het gaspedaal gaat of dat de trainer voor meer rotatie zal kiezen. Het liefst maakt hij een promotiefinale overbodig door ook die tweede periodetitel te pakken.

Wouter Vrancken: 'Het is een heel vreemd kampioenschap. Je merkt dat de ploegen zonder promotiedruk het goed doen: Union, Lommel, Westerlo. En de favorieten lieten het aanvankelijk afweten. Langzaamaan herstelt zich dat. Beerschot en OHL zijn aan het komen. Ik verwacht ook Union in die tweede periode weer bovenin, een sterk team.'

Kaya en Schoofs

Vrancken nam eind augustus, na een 2 op 9, over van Dennis van Wijk. Zijn opdracht was niet min: meteen betere resultaten boeken én een ander soort voetbal -dominanter- brengen. Hoe heeft hij dat aangepakt? 'Wat mij voornamelijk opviel bij het Mechelen van die eerste speeldagen was de kwetsbaarheid in de omschakeling bij balverlies en de stilstaande fases', verklaart de T1. 'Dus probeer je eerst daarin andere accenten te leggen. Ik vind het bijvoorbeeld een misvatting dat je met minder snelle verdedigers laag moet spelen, je kunt best wel hoog druk zetten zonder achterin kwetsbaar te zijn. Maar dan moet je achterlinie mee opschuiven, zodat je de ruimte op het middenveld beperkt houdt en compacter staat. Daarin zijn we gegroeid: iedereen kent de afspraken om de counter eruit te halen.'

In offensief opzicht valt op hoezeer Rob Schoofs -als kind nog fan van Vrancken, toen speler bij STVV- en Onur Kaya onder de nieuwe trainer open bloeiden. Vrancken: 'Ik hou van dynamisch voetbal met veel positiewissels voorin. Kaya heeft de ervaring om te weten waar hij moet staan op welke momenten. Ik heb met Kaya en Schoofs individueel gesproken toen ik toekwam, zij hadden moeite met de manier van voetballen in 1B. 'Ik heb in een paar weken al meer stampen gekregen dan in heel mijn carrière in eerste', vertelde Kaya mij. Hij en Schoofs moesten een knop omdraaien. Ze mochten niet langer vergelijken met de Jupiler Pro League, daar krijg je doorgaans meer ruimte.'

Zijn KaaVee speelt soms in een 4-4-2, een 4-3-3 of zelfs 4-5-1. Moeilijk om het in één formule te gieten, en dat is de bedoeling, vertelt de trainer. 'Ik geloof niet zo in systemen, dat dient enkel om het kind een naam te geven. Belangrijker is welke opdrachten je meegeeft aan je spelers. Waarbij de ene die ook weer anders invult dan de andere. Schoofs zal door zijn kenmerken eenzelfde positie anders invullen dan Kaya bijvoorbeeld.'

Maar het moeilijkste aan zijn job bij Mechelen is misschien wel om iedereen binnen die brede en gereputeerde kern tevreden te houden. 'Dat is niet makkelijk', erkent Vrancken. 'Internationals als Edin Cocalic en Mamadou Bagayoko halen soms niet eens de wedstrijdkern. Maar ik ben duidelijk met hen. Ik hou niet van rond de pot draaien, dat was zo in mijn spelerscarrière en dat is ook als trainer zo. Ik ga met de spelers die minder aan de bak kwamen weleens persoonlijk praten.'

Lees het volledige interview met Wouter Vrancken in onze +zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 14 november.

Wat hem de meeste voldoening schenkt, vertelt Wouter Vrancken, is de samenhorigheid binnen zijn team en technische staf. 'Na de zege tegen Union is iedereen blijven vieren in het stadion, ook ervaren mannen als Tim Matthys, Clément Tainmont en Mathieu Cornet, die de voorbije maanden minder aan spelen toekwamen. Deze groep heeft sinds de zomer heel wat te verwerken gekregen: beginnen als torenhoog favoriet, veel druk, een mislukte start, een trainerswissel, afgeschreven na een nederlaag tegen Beerschot Wilrijk, zelfs even laatste gestaan in het klassement, de extrasportieve ontwikkelingen na het uitbarsten van het voetbalschandaal... en dan toch die eerste periodetitel pakken. Dan zeg ik: chapeau!'Het ticket voor een promotiefinale in 1B heeft YR KV Mechelen nu al op zak. Maar, zoals Vrancken terecht opmerkt, 'nog geen enkele keer kon de eerste periodekampioen promoveren'. Geen sprake dus dat de voet nu van het gaspedaal gaat of dat de trainer voor meer rotatie zal kiezen. Het liefst maakt hij een promotiefinale overbodig door ook die tweede periodetitel te pakken.Wouter Vrancken: 'Het is een heel vreemd kampioenschap. Je merkt dat de ploegen zonder promotiedruk het goed doen: Union, Lommel, Westerlo. En de favorieten lieten het aanvankelijk afweten. Langzaamaan herstelt zich dat. Beerschot en OHL zijn aan het komen. Ik verwacht ook Union in die tweede periode weer bovenin, een sterk team.'Vrancken nam eind augustus, na een 2 op 9, over van Dennis van Wijk. Zijn opdracht was niet min: meteen betere resultaten boeken én een ander soort voetbal -dominanter- brengen. Hoe heeft hij dat aangepakt? 'Wat mij voornamelijk opviel bij het Mechelen van die eerste speeldagen was de kwetsbaarheid in de omschakeling bij balverlies en de stilstaande fases', verklaart de T1. 'Dus probeer je eerst daarin andere accenten te leggen. Ik vind het bijvoorbeeld een misvatting dat je met minder snelle verdedigers laag moet spelen, je kunt best wel hoog druk zetten zonder achterin kwetsbaar te zijn. Maar dan moet je achterlinie mee opschuiven, zodat je de ruimte op het middenveld beperkt houdt en compacter staat. Daarin zijn we gegroeid: iedereen kent de afspraken om de counter eruit te halen.'In offensief opzicht valt op hoezeer Rob Schoofs -als kind nog fan van Vrancken, toen speler bij STVV- en Onur Kaya onder de nieuwe trainer open bloeiden. Vrancken: 'Ik hou van dynamisch voetbal met veel positiewissels voorin. Kaya heeft de ervaring om te weten waar hij moet staan op welke momenten. Ik heb met Kaya en Schoofs individueel gesproken toen ik toekwam, zij hadden moeite met de manier van voetballen in 1B. 'Ik heb in een paar weken al meer stampen gekregen dan in heel mijn carrière in eerste', vertelde Kaya mij. Hij en Schoofs moesten een knop omdraaien. Ze mochten niet langer vergelijken met de Jupiler Pro League, daar krijg je doorgaans meer ruimte.'Zijn KaaVee speelt soms in een 4-4-2, een 4-3-3 of zelfs 4-5-1. Moeilijk om het in één formule te gieten, en dat is de bedoeling, vertelt de trainer. 'Ik geloof niet zo in systemen, dat dient enkel om het kind een naam te geven. Belangrijker is welke opdrachten je meegeeft aan je spelers. Waarbij de ene die ook weer anders invult dan de andere. Schoofs zal door zijn kenmerken eenzelfde positie anders invullen dan Kaya bijvoorbeeld.'Maar het moeilijkste aan zijn job bij Mechelen is misschien wel om iedereen binnen die brede en gereputeerde kern tevreden te houden. 'Dat is niet makkelijk', erkent Vrancken. 'Internationals als Edin Cocalic en Mamadou Bagayoko halen soms niet eens de wedstrijdkern. Maar ik ben duidelijk met hen. Ik hou niet van rond de pot draaien, dat was zo in mijn spelerscarrière en dat is ook als trainer zo. Ik ga met de spelers die minder aan de bak kwamen weleens persoonlijk praten.'