1. Wat was de grootste stap voor jou toen je van STVV naar Union trok?

Toch de leefomgeving. Van een kleine, rustige stad met 40.000 inwoners waar iedereen mekaar kent en waar STVV een begrip is, naar een wereldstad met zijn dagelijkse verkeersproblemen. De voetbalclub moet nog zijn plaats zoeken en je krijgt hier te maken met buurtbewoners die hier de afgelopen twee jaar zijn komen wonen toen de club op de Heizel speelde en die nu verbaasd zijn over de impact van zo'n club in hun buurt. Toch zijn zowel STVV als Union volkse en familiale clubs.

2. Wat heeft je het meest verbaasd bij Union en wat zijn de voornaamste werkpunten?

Aangenaam verrast ben ik door de warmte en de echte clubliefde. Bij thuismatchen vind je er nog de echte voetbalsfeer die ik de laatste jaren in eerste klasse haast nergens meer vond. Zelfs bij een nederlaag blijven de supporters zingen en ze maken er na de match nog een feest van.

Werkpunten zijn de structuur naast het veld en het comfort in het stadion. Wat bij STVV de afgelopen jaren evident geworden is, moet hier nog groeien. Daarvoor heeft men mij gehaald. Een stap terug is het zeker niet. Werk is hier genoeg. Het potentieel is enorm in zo'n wereldstad. Er zijn veel slapende supporters die de club wel volgen maar niet altijd komen. Dat is de uitdaging: hoe krijg je meer comfort en belevingin een stadion dat in een park staat en waar een deel een beschermd monument is? Waar het om gaat is de ziel van de club bewaren, maar wel een modern jasje aan te brengen. Qua infrastructuur lopen we ver achter, maar in een grootstad zijn er veel mogelijkheden.

Mochten we dit jaar promoveren, dan wordt het op alle vlakken hard werken.

Philippe Bormans

3. Precies: hoe krijg je dat stadion, waar de nieuwe tribunes akelig leeg ogen, gevuld?

Tegen Genk verwachten we een vol huis, nadat we tegen Knokke ook zo'n 3500 man over de vloer kregen. Dat betekent zo'n 8000 toeschouwers. Volgende week zullen ook die nieuwe tribunes vol zitten. Het duurde even eer alle formaliteiten in orde waren, en bij voldoende aanbod verkiest men toch een staanplaats aan de lange tribune boven een niet-overdekte zitplaats achter doel. Die mogen niet overdekt worden in een park. Genk wordt een waardemeter om te zien hoe ver we staan in ons organisatievermogen om zo'n topmatch te kunnen huisvesten.

4. Ben jij nog in leven wanneer Union terug in eerste speelt, of blijft het gedoemd om de sympathieke club in de schaduw te blijven?

( lacht) Ik hoop het nog mee te maken, en denk ook dat dat lukt. We hebben een meerjarenplan om terug te keren naar eerste. Er is geen tijdsdruk, maar de plannen zijn heel duidelijk. Aan een aantal criteria om naar eerste klasse te kunnen gaan, voldoen we op dit moment nog onvoldoende. Jeugdwerking en communitywerking zijn er een paar van. Het comfort in het stadion ook. Mochten we dit jaar promoveren, dan wordt het op alle vlakken hard werken. Volgend jaar hopen we met een structuur klaar te zijn, al is dat nu nog niet meteen voor iedereen zichtbaar. Dat de weg moeilijk zou zijn, weet iedereen die aan dit project begon, maar de mensen die Union hebben overgenomen bewezen al dat ze in de moeilijkste competitie die er is, de Premier League, een club naar boven kunnen brengen. Ook hier zijn voldoende middelen voorhanden om dat te doen, maar je moet niet alleen een goeie ploeg uitbouwen op het veld, maar ook één naast het veld. Dat professionele kader opzetten, is mijn taak.

5. Verbaast die andere geel-blauwe club waar je vorig jaar weggegaan bent, STVV, je dit seizoen?

Ja en nee. Veel van de spelers die het nu goed doen, heb ik zelf nog mee gehaald. Vorig jaar moesten we pas op het laatst afhaken voor play-off 1. De nieuwe technische staf doet het uitstekend, vooral met jongens die er vorig jaar al waren, aangevuld met twee of drie nieuwkomers. Terwijl er toch dertien nieuwe spelers zijn gehaald, een record voor Sint-Truiden. Ik gun ze een plaats in play-off 1 en in de bekerfinale. Tegen ons, bijvoorbeeld.

1. Wat was de grootste stap voor jou toen je van STVV naar Union trok?Toch de leefomgeving. Van een kleine, rustige stad met 40.000 inwoners waar iedereen mekaar kent en waar STVV een begrip is, naar een wereldstad met zijn dagelijkse verkeersproblemen. De voetbalclub moet nog zijn plaats zoeken en je krijgt hier te maken met buurtbewoners die hier de afgelopen twee jaar zijn komen wonen toen de club op de Heizel speelde en die nu verbaasd zijn over de impact van zo'n club in hun buurt. Toch zijn zowel STVV als Union volkse en familiale clubs. 2. Wat heeft je het meest verbaasd bij Union en wat zijn de voornaamste werkpunten?Aangenaam verrast ben ik door de warmte en de echte clubliefde. Bij thuismatchen vind je er nog de echte voetbalsfeer die ik de laatste jaren in eerste klasse haast nergens meer vond. Zelfs bij een nederlaag blijven de supporters zingen en ze maken er na de match nog een feest van. Werkpunten zijn de structuur naast het veld en het comfort in het stadion. Wat bij STVV de afgelopen jaren evident geworden is, moet hier nog groeien. Daarvoor heeft men mij gehaald. Een stap terug is het zeker niet. Werk is hier genoeg. Het potentieel is enorm in zo'n wereldstad. Er zijn veel slapende supporters die de club wel volgen maar niet altijd komen. Dat is de uitdaging: hoe krijg je meer comfort en belevingin een stadion dat in een park staat en waar een deel een beschermd monument is? Waar het om gaat is de ziel van de club bewaren, maar wel een modern jasje aan te brengen. Qua infrastructuur lopen we ver achter, maar in een grootstad zijn er veel mogelijkheden. 3. Precies: hoe krijg je dat stadion, waar de nieuwe tribunes akelig leeg ogen, gevuld?Tegen Genk verwachten we een vol huis, nadat we tegen Knokke ook zo'n 3500 man over de vloer kregen. Dat betekent zo'n 8000 toeschouwers. Volgende week zullen ook die nieuwe tribunes vol zitten. Het duurde even eer alle formaliteiten in orde waren, en bij voldoende aanbod verkiest men toch een staanplaats aan de lange tribune boven een niet-overdekte zitplaats achter doel. Die mogen niet overdekt worden in een park. Genk wordt een waardemeter om te zien hoe ver we staan in ons organisatievermogen om zo'n topmatch te kunnen huisvesten. 4. Ben jij nog in leven wanneer Union terug in eerste speelt, of blijft het gedoemd om de sympathieke club in de schaduw te blijven?( lacht) Ik hoop het nog mee te maken, en denk ook dat dat lukt. We hebben een meerjarenplan om terug te keren naar eerste. Er is geen tijdsdruk, maar de plannen zijn heel duidelijk. Aan een aantal criteria om naar eerste klasse te kunnen gaan, voldoen we op dit moment nog onvoldoende. Jeugdwerking en communitywerking zijn er een paar van. Het comfort in het stadion ook. Mochten we dit jaar promoveren, dan wordt het op alle vlakken hard werken. Volgend jaar hopen we met een structuur klaar te zijn, al is dat nu nog niet meteen voor iedereen zichtbaar. Dat de weg moeilijk zou zijn, weet iedereen die aan dit project begon, maar de mensen die Union hebben overgenomen bewezen al dat ze in de moeilijkste competitie die er is, de Premier League, een club naar boven kunnen brengen. Ook hier zijn voldoende middelen voorhanden om dat te doen, maar je moet niet alleen een goeie ploeg uitbouwen op het veld, maar ook één naast het veld. Dat professionele kader opzetten, is mijn taak. 5. Verbaast die andere geel-blauwe club waar je vorig jaar weggegaan bent, STVV, je dit seizoen?Ja en nee. Veel van de spelers die het nu goed doen, heb ik zelf nog mee gehaald. Vorig jaar moesten we pas op het laatst afhaken voor play-off 1. De nieuwe technische staf doet het uitstekend, vooral met jongens die er vorig jaar al waren, aangevuld met twee of drie nieuwkomers. Terwijl er toch dertien nieuwe spelers zijn gehaald, een record voor Sint-Truiden. Ik gun ze een plaats in play-off 1 en in de bekerfinale. Tegen ons, bijvoorbeeld.