William Vainqueur werpt zich langzaam aan opnieuw op als onmisbare schakel op het Luikse middenveld. Hij vertelt onder meer over onze scheidsrechters, zijn transferambitie, zijn excentrieke trainer Guy Luzon en het imago van Standard.

"De media bleven na onze zegereeks schrijven dat we maar tegen kleine ploegen hadden gespeeld. De pers gaf de indruk dat we niet thuishoorden aan de top van het klassement. Als Anderlecht op de eerste plaats staat, vindt iedereen dat normaal. Maar als Standard eerste staat, lijkt dat een probleem."

Gele kaarten

Bovendien fluiten de scheidsrechters volgens Vainqueur te snel. "Ik heb al aardig wat kaarten gepakt sinds ik in België speel. Sommige terecht, andere hoegenaamd niet. Die agressiviteit zit in mijn spel en dat bevalt zowel mij als de coach, dus ik verander dat niet. Voor mijn part pak ik tweehonderd gele kaarten, het belangrijkste is wat ik op het terrein presteer. Vroeger pakte ik meer kaarten, maar ondertussen heb ik daar al aan gewerkt. Maar mijn spel zou perfect passen in de Premier League. Ik ben dol op Newcastle en het Engelse voetbal in het algemeen. Het lijkt me een soort voetbal dat me wel ligt. Ik ga het duel immers graag aan."

Gevleid door Anderlecht

Newcastle, en dus niet Anderlecht, waar hij vorig jaar nog aan gelinkt werd. "Dat vond ik best vleiend, maar ik zat toen goed bij Standard en ook nu heb ik het hier naar mijn zin; ik heb er dan ook nooit wat voor gevoeld om voor de aartsrivaal te gaan spelen. Er is zelfs nooit enig contact geweest. Niet met mij en niet met mijn zaakwaarnemer. Nooit zat ik met mijn gedachten bij Anderlecht."

Over het gedrag van zijn trainer Guy Luzon is William Vainqueur duidelijk. "Ik heb geen last van zijn spectaculaire bewegingen langs de zijlijn. Iedereen kent hem ondertussen wel. Ook op training is hij zo. Naast het veld is hij dan weer heel kalm en bedachtzaam." (PiD)