1. PHILIPPE ALBERT - Ex-Rode Duivel

'Eden is een van de beste vijf spelers ter wereld en een van de grootste verdieners, maar toch blaast hij nooit hoog van de toren. Op menselijk vlak behoort hij nog tot de oude school. Hij kent de echte waarden.'
...

'Eden is een van de beste vijf spelers ter wereld en een van de grootste verdieners, maar toch blaast hij nooit hoog van de toren. Op menselijk vlak behoort hij nog tot de oude school. Hij kent de echte waarden.' 'Hij heeft iets speciaals. Alle tegenstanders vrezen hem. Er zijn veel spelers nodig om hem te stoppen en dat creëert ruimtes voor zijn ploegmaats. Daarom is hij zo belangrijk.' 'Wellicht vragen de mensen zich af of hij zich niet verveelt, want hij staat nooit op de frontpagina van de tabloids, maar hij doet precies waar hij van houdt. Nooit heeft hij ambras. Hij moest in zijn leven nog nooit in de clinch gaan om zich te laten respecteren.' 'Ik ben geen speler die zich druk oplegt, maar hij is nóg anders. Voor hem is het als een spel en dat is wat hem prikkelt. Voor topwedstrijden spreken sommigen niet, omdat ze zo gefocust zijn. Maar bij hem is het andersom. Hij wil zich amuseren.' 'Kom je in de dekking iets te dicht of sta je iets te ver, dan vreet hij je op.' 'Zowel op als naast het veld is hij buiten categorie. Hij kreeg een uitzonderlijke opvoeding en hij getuigt altijd van een levensvreugde waar hij iedereen mee aansteekt. Hij is een enorme ster, maar vooral een unieke persoonlijkheid.' 'Toen hij voor het eerst mijn jeugdvrienden ontmoette, wisten die niet wat ze meemaakten. Hij praatte met hen alsof ze altijd al zijn vrienden waren geweest.' 'Hij heeft alles om hoog met zichzelf op te lopen, maar dat doet hij niet. Hij is jong, getalenteerd, rijk, bekend en bijna zo mooi als ik... Toch blijft hij altijd eenvoudig.' 'Een gentleman en een leider, op het veld en ernaast. Ooit zei ik hem dat hij 's anderendaags met het hoofd zou scoren. En dat deed hij! Na zijn kopbaldoelpunt kwam hij naar mij gelopen om mij te zeggen: 'Je had gelijk!' Een geweldige kerel.' 'Ik vind hem geweldig in zijn manier van ... nooit reageren. Die jongen wordt telkens weer ondersteboven geschopt, maar hij blijft zen. Nooit wil hij zich revancheren. Nooit zie je van hem een humeurige reactie. Nooit is hij pretentieus. Iedereen ziet zijn uitzonderlijk voetbaltalent, maar weinig mensen geven zich rekenschap van zijn menselijke kwaliteit op het veld.' 'In zijn eerste meters is hij te snel, zelfs al geef je zelf alles. Eén keer ben ik erin geslaagd om hem met een tackle de bal af te pakken en toen was ik heel fier. Hij speelt als in zijn tuin, alleen maar om er plezier aan te beleven, zoals hij destijds met zijn vrienden op de speelplaats speelde.' 'Wat mij het meest verbaast, is dat hij als speler altijd zichzelf is gebleven. Nog altijd speelt hij op dezelfde manier als toen. Hij is een voorbeeld voor veel spelers. Zijn les is: geloof in je sterke punten en behoud ze. Veel spelers gaan zich gaandeweg concentreren op wat ze niet kunnen en verliezen daardoor vertrouwen. Hij focuste altijd op zijn kwaliteiten en dat loont.' 'Hij is ongelooflijk goed. Zowel bij zijn club als voor de nationale ploeg is hij een bepalende speler. Hij behoort tot de absolute top. Als hij nog altijd een trapje onder Lionel Messi en Cristiano Ronaldo staat, is dat omdat hij meer een aangever dan een afwerker is. Stel je voor dat hij er zelf ook nog eens twintig op een seizoen maakte...' 'Hij speelt op instinct en is onvoorspelbaar. In de Franse competitie was hij een van de zeldzame spelers die met één actie drie spelers konden uitschakelen.' 'Hij had toen al een soort maturiteit die andere adolescenten niet hadden, de rijpheid van een volwassene. Maar hij maakte ook nog jeugdfouten. Dan moest ik hem eraan herinneren dat zijn talent hem niet de toelating gaf om later te komen dan de anderen.' 'Ik las ooit dat Roberto Martínez had gezegd dat ik de eerste speler was die hij op het wedstrijdblad zette. Maar ik denk toch dat de nummer één Eden Hazard blijft, niet? Maar als ik de nummer twee kan zijn, is dat ook niet slecht.' ( lacht) 'Hij is op het veld altijd een aanspeelpunt voor zijn ploegmaats. Op het moment dat je hem de bal wilt geven, staat hij al in de goeie positie om die te ontvangen.' 'De grootste spelers maken op training soms nog meer indruk dan tijdens de match. Bij Chelsea trok ik vaak grote ogen bij wat ik tijdens de week van hem zag. Zijn manier van kappen en draaien is indrukwekkend.' 'Zijn familie is zijn sterkte. Wanneer je spreekt met zijn vader, dan is dat niet de vader van Eden Hazard. Nochtans, in het voetbal zijn er veel ouders die leven van het succes van hun kind. Eden is voor zijn ouders gewoon een voetballer. Punt. Maar vooral hun zoon.' 'De ster van de nationale ploeg is Eden en niemand anders.' 'We maakten ons debuut bij de nationale ploeg met maar drie maanden verschil. Ik werd getroffen door het feit dat hij al heel goed wist wat hij wou. Hij mikte heel hoog en dat stak hij niet weg. Maar hij was ook altijd bij de eersten om te lanterfanten.' 'We komen de Rode Duivels soms tegen op het nationaal trainingscentrum in Tubeke en altijd ben ik getroffen door zijn manier van zijn. Altijd vriendelijk en altijd met de glimlach. Ik vind het mooi dat er in de media alleen maar over zijn voetbalkwaliteiten wordt gesproken en nooit over zijn privéleven.' 'Die versnelling met de bal aan de voet, zoals hij tussen de tegenstanders slalomt, dat doet me denken aan Messi. Het is bijna onmogelijk om hem te volgen en hij is alleen foutief te stoppen. Van zodra hij aan de bal komt, lijkt alles vanzelf te gaan.' 'Als peter van Make a Wish zorgde hij ervoor dat zieke kinderen een dag met hem bij Chelsea konden doorbrengen. Een vedette van zijn slag tegen zulke kleine jongens horen zeggen ' Alors, ça va, mon pote?' is hartverwarmend en zegt veel over hem.' 'Wanneer je hem vanop een afstand bekijkt, lijkt het alsof je PlayStation speelt: hij neemt de bal, hij versnelt, hij dribbelt, hij trapt. Als hij goesting heeft om het verschil te maken, dan doet hij dat.' 'Eden is bovenal een gangmaker. Bij de nationale ploeg is hij een beetje de mascotte van het team. Hij is de perfecte incarnatie van de Rode Duivels: een bende jongens die zich geen zorgen maken.' 'Je denkt altijd dat hij nog een jonge speler is, maar deze honderdste selectie zal zijn statuut bekrachtigen, zijn ervaring en zijn belang voor het land. Hij is een topper die een heel hoog niveau kon blijven aanhouden, terwijl Chelsea soms hoogtes en laagtes kende.' 'Ik hoor mijn vader nog over Hazard praten en mij zeggen: 'Als die geen prof wordt, dan wordt niemand het.' Hij liet ons op zijn eentje matchen winnen wanneer hij dat wou. Maar als hij geen goesting had...' 'Hij is een immens talent, maar ik denk niet dat hij al zijn volledige potentieel benutte. Volgens mij kan hij nog beter. Hij heeft de dimensie van Real Madrid, de dimensie van de beste clubs ter wereld. Bovendien is hij iemand die in het leven even leuk is als op een voetbalveld.' 'Hij is de beste Belgische speler, de meest getalenteerde. Zou een voetballer over wie Zinédine Zidane niet ophoudt te zeggen hoe goed hij wel is, lui zijn? Hou daarmee op, want dat slaat nergens op.' 'Hij is heel genereus. En het is een goeie eter, zoals ik. De toekomst is al voorzien: hij heeft een huis in Marbella en ik een wat verderop, in het zuiden van Spanje. We zullen ons op enkele barbecues in de zon trakteren.' 'Klein van gestalte, maar een heel grote speler, die het leven van zijn trainers makkelijker maakt. Kan het spel versnellen en vertragen en een wedstrijd beslissen. Al wie van deze sport houdt, laat hij er plezier aan beleven en dat zal bij eender welke grote club waar hij nog zal spelen, niet anders zijn.' 'Ik herinner mij een thuismatch waarin ik tijdens de rust op hem ben beginnen te schelden omdat ik niet hield van wat hij deed. Hij had lef. Hij ging het veld op en maakte de winning goal.' 'Bij zijn eerste selectie voor de nationale ploeg deelden we de kamer. Hij werd meteen de mascotte van de groep, alsof we voelden dat hij iets uitzonderlijks zou gaan betekenen voor het Belgisch voetbal. Heel snel bezorgde hij de verdedigers op training een pijnlijke rug. Ongelooflijk. Hij was nog een jongetje, maar hij was al beter dan eender welke speler van de groep.' 'Hij was pas 17 à 18 jaar toen hij al schitterde in de Ligue 1. Hij draagt een vorm van zelfzekerheid in zich die je vaak ziet bij grote spelers. Hetzelfde zag ik bij Leonardo Bonucci in Bari en dat zette zich daarna ook over op de verdediging van Juventus. Er zijn er die veel praten maar niets tonen. Bij grote spelers is dat het tegenovergestelde.' 'Hij is een van de beste drie spelers met wie ik ooit speelde. Hij is indrukwekkend in hoe hij de bal behandelt en in zijn capaciteit om door de linies te dringen. Het is een genie.' 'Hij bezit de capaciteit om plots helemaal te remmen en heel bruusk van ritme te veranderen en dat allemaal terwijl hij het meesterschap over de bal behoudt.' 'Zet je tv aan, kijk hoe hij speelt en zijn kwaliteiten zullen je meteen in het oog springen. Het is een uitzonderlijke speler. Een van de beste ter wereld.' 'Zijn vertrek naar Rijsel was hartverscheurend voor mij. Toen ik hem de maandagochtend aan het internaat afzette, draaide ik mij meteen om zodat hij mij niet zou zien wenen. Hij gaf mij altijd de indruk dat alles goed ging. Het internaat was niet de grote luxe, maar klagen deed hij nooit. Jamais.' 'Onze moeder speelde nog voetbal toen hij al in haar buik zat. Ik denk dat ze maar echt gestopt is toen ze al drie of vier maanden ver was in haar zwangerschap. Als je al voetbalt terwijl je nog in de buik van je moeder zit, dan is het normaal dat je bent zoals hij, zeker?' ( lacht) 'Hij begreep aanvankelijk niet waarom hij bij Lille niet met afgezakte kousen mocht trainen. Claude Puel pakte dat goed aan: hij vroeg aan de anderen om er stevig in te vliegen. Eden begreep meteen dat hij best scheenbeschermers kon dragen.' 'Wanneer je hem ziet spelen, geniet je. Je weet dat hij gaat dribbelen en voor spektakel zal zorgen. Je zegt tegen jezelf: voetbal is gemakkelijk voor hem. Ik denk dat hij weet dat hij een genie is. Soms praat hij daar graag over, vriendelijk, door er grapjes over te maken.' 'In zijn bewegingen is hij een uitzonderlijke speler. Vooral in de manier waarop hij zich met de bal aan de voet bliksemsnel omdraait.' 'Hij is iemand die elke match die we spelen kan beslissen, en dus ook de titelstrijd.' 'Hij geeft de indruk dat hij nooit een inspanning moet doen, maar toch verliest hij nooit de bal, mist nooit hij een pass en dribbelt hij wie hij wil.' 'Ik nam hem ooit eens apart na een wedstrijd tegen Tsjechië. We hadden gewonnen en hij had enkele beslissende passes gegeven, maar ik vond dat hij meer zelf zijn kans moest gaan. De volgende match, tegen de Slovaken, scoorde hij twee keer. 'Is het zo goed, coach?', zei hij mij achteraf.' 'Eden Hazard is een speciale speler, dat is duidelijk. Hij is gek op één-tegen-éénsituaties, zelfs op één-tegen-twee- en één-tegen-driesituaties. Dat vindt hij geweldig.' 'Van bij de eerste trainingen zag ik dat hij enorme kwaliteiten had. Hij bezat het potentieel om een heel grote speler te worden en bij Chelsea geschiedenis te schrijven.' 'We zeiden vaak dat hij zich niet volledig gaf op training, maar je moest hem eens zien in de week dat Joe Cole arriveerde. Elke dag was het alsof hij een match moest spelen, wat tijdens de week vrij zeldzaam was bij hem. Dat was om te tonen dat hij in elke voet twee Joe's Cole had zitten.' 'Er was Enzo Scifo en nu is er Eden Hazard. Hij is een juweel van het Belgisch voetbal. Mocht hij iets meer regelmaat in zijn spel steken, dan zou hij nog specialer zijn, maar je merkt dat hij zo heel gelukkig is en dat begrijp je.' 'Al honderd selecties op zijn leeftijd? Misschien moet ik hem een hamburger opsturen om hem te feliciteren. Uiteindelijk was het een plezier om met hem te werken. Eenmaal je hem beter leert kennen, merk je dat hij een fijne kerel is en geen egoïst. Het voetbal, dat is voor hem geen druk. Hij is niet zoals Cristiano Ronaldo, die zichzelf onder druk moet zetten om top te zijn. Eden blijft zichzelf. Dat lachje van hem zegt alles. Dat is zó mooi om te zien op dat niveau.' 'Of hij zich voor een ploegmaat of voor de koning bevindt, hij is en blijft altijd dezelfde. Cool, met een glimlach, beschikbaar. Hij is bij iedereen op zijn gemak.' 'Hij is echt helemaal het tegenovergestelde van gasten die het hoog in hun bol krijgen. Ik herinner mij dat ze bij Lille zeiden dat hij ernst miste, maar hij is toch maar een grote speler van de Engelse competitie geworden. En wat een WK! Hij voelt het voetbal zó goed aan.' 'Hoe vaak heb ik hem tijdens een wandeling voor een match niet gezegd dat hij het potentieel heeft om de Ballon d'Or te winnen! Maar voor hem is dat geen obsessie. Eden ademt voetbal, het voetbal van op de speelplaats. Nu al is hij een legende van Chelsea, zoals Didier Drogba er een is.' 'Als je tegen hem aan loopt, reageert hij niet. Eden is als Messi.' 'De laatste keer inviteerde hij mijn broer en mij bij hem thuis. We zijn nogal groot en toen zijn vrouw ons zag, stelde Eden ons aan haar voor als zijn nieuwe lijfwachten. 'Nooit zal iemand mij nog durven lastig te vallen', zei hij. Zijn vrouw antwoordde lachend: 'Zelfs ik zal je niet meer durven lastig te vallen.' En ze ging slapen. Zo zijn de Hazards.' 'In de camionette van de jeugdacademie kruisten ze op een zaterdagnamiddag in het drukke stadscentrum van Rijsel ooit Franck Béria, die net buiten kwam bij zijn kapper. Eden draaide het raam open en riep iets in de zin van: 'Franck, nooit meer zo'n kapsel!' Francky had zich net een dégradé laten scheren en Eden maakte zich daar vrolijk om. Maar Francky zelf kon daar blijkbaar niet mee lachen, want de volgende maandag gaf hij Eden op training een draai om de oren. Het was nog de tijd dat er tegenover ouderen bepaalde codes gerespecteerd moesten worden.' 'Op internationaal niveau zag ik nog maar één speler constant aan de top spelen. Als je Cristiano Ronaldo en Lionel Messi wegneemt, denk ik niet dat je één speler kunt vinden die even beslissend is.' 'Hij is een van de spelers met wie ik het liefst samenspeelde. Alle ballen die je hem geeft, maakt hij beter. Hij kan op zijn eentje een match winnen. Bovendien is hij ook een crack buiten het veld. Ik heb een zwak voor Eden.' 'Hij heeft een enorm zelfvertrouwen en dat kan overkomen als arrogantie, maar dat is het niet. Om hem te ontgroenen moest hij in het begin bij de profs niettemin enkele stevige tackles verwerken.' 'Hij heeft een dikke kont, maar in de goeie zin. Zijn explosiviteit op de eerste meters is fenomenaal. Wat jammer dat hij geen Fransman is.' 'Wanneer ik aan Eden denk, denk ik aan zijn zorgeloosheid. Aan die panenka in de finale van de League Cup op City. Hij heeft een soort je-m'en-foutisme dat hem toelaat unieke dingen te doen. Het is iemand die vrij is en dat maakt hem magisch.' 'Hij zei mij meer dan eens dat ik zijn idool was. ( lacht) Ik was jong en Belg zoals hij, hij moest me wel als een voorbeeld zien. Van werken op training hield hij niet zo, dus was dat moeilijk voor hem. Ik heb hem toen echt moeten beschermen tegenover oudere spelers die dat niet pikten. Daar sprak ik vaak met hem over en hij leerde de les.' 'De geschiedenis zegt ons dat wanneer Eden Hazard de beste speler van de Premier League is, Chelsea kampioen speelt. Hij is een type speler dat enorme verschillen kan maken.' 'Toen hij bij de Rode Duivels kwam, is hij meteen naar mij gekomen. Hij vroeg mij raad, hij wou weten waarvoor hij moest opletten en in welke vallen hij niet mocht trappen. Hij noemde mij tonton of grand frère.' 'Met zijn gerichte controle zet hij de tegenstander op het verkeerde been, zodat die maar twee mogelijkheden heeft: hem laten passeren of een overtreding maken.' 'Ik maakte Eden Hazard mee toen hij nog een jonge kerel was en je zag op dat moment al dat hij een fenomeen was. Op training speelde hij mij de bal twee keer tussen de benen op een manier die ik nooit van mijn leven nog vergeet.' 'Paul Van Himst verdringen is niet iedereen gegeven, maar Eden Hazard deed het. Vooral omdat het nu tien keer moeilijker dribbelen is dan in de jaren 60, toen de stijl en de slaloms van Paul indruk maakten op iedereen. En in de Premier League gaat het toch nog iets sneller dan in Seraing of Knokke, op het Kiel of Sclessin. Nu moet hij dringend naar Real Madrid om daar Alfredo Di Stéfano van zijn troon te stoten.' 'Hij krijgt onophoudelijk trappen, maar je ziet hem bijna nooit gaan klagen bij de scheidsrechter. Voor hem verandert er niks: de volgende keer zal hij weer dezelfde dribbel proberen alsof er niets gebeurd is.' 'Hij is heel genereus, vooral voor kinderen. Sinds vele jaren steunt hij het Sinterklaasfeest van Stade Brainois. Het is een manier om iets recht te zetten, gezien hij op jonge leeftijd is vertrokken naar Tubize en de club dus nooit kon genieten van de rechten op een opleidingsvergoeding.' 'De dag na een match, tijdens de uitlooptraining, zeiden ze ons dat hij er niet was omdat hij met buikgriep thuis zat. 's Avonds was er PSG-Marseille op tv. En wie is er gefilmd in de tribunes, na vijftien minuten? Eden Hazard! ( lacht) Ik geloof dat hij ons toen een glas betaald heeft om zich te excuseren, maar niemand wou dat. Niet alleen omdat hij vriendelijk en bewonderenswaardig was, maar vooral omdat hij ons op het veld zoveel bijbracht dat het moeilijk was om hem iets te verwijten.' 'Hij heeft enorme capaciteiten, is van een immense kwaliteit. Het is zeer moeilijk om hem te stoppen. We spreken hier over een speler van heel hoog niveau, van hetzelfde niveau als Cristiano of Messi.' 'Ik leerde Eden kennen toen ik Rode Duivel ben geworden. Eén woord volstaat om hem te omschrijven: topspeler. Op training is het onmogelijk om hem de bal af te nemen.' 'Ik herinner mij een vriendschappelijke match tegen Club Brugge. Hij was maar zestien jaar, maar hij ging de bal op zijn eigen helft ophalen, dribbelde vier of vijf spelers, kwam in de zestien meter en zette zijn voet op de bal. Hij stopte. Ik vroeg mij af wat hij deed, maar hij gaf vervolgens een geweldige pass die een ploegmaat helemaal vrij voor doel zette. Vanop de bank had ik die optie niet gezien. Die koelbloedigheid kenmerkt de groten. Wij vormden hem niet, hij had alles al. Het was een creatieveling, een artiest en je moest hem vooral niet veranderen. We hebben hem juist geleid, meer niet.' 'Ik herinner mij die wedstrijd nog zeer goed, een galamatch voor Luxemburg tegen België. Achteraf gaf ik elke speler een hand, dus ook Hazard. Voor mij was het een van de jonge spelers die in een vriendschappelijke wedstrijd hun kans kregen zodat de coach hen zou kunnen beoordelen.''Wanneer je in een wedstrijd je 25e trap krijgt, reageer je normaal gezien. Je kankert en misschien ga je je uiteindelijk zelfs revancheren. Het is menselijk. Maar hij doet dat nooit. Hij staat op en wordt meteen weer het speelse jongetje dat alles al vergeten is.' 'Voor zijn eerste match in het Parc des Princes zei hij mij: 'Yannis, ik moet daar iets speciaals doen.' Ik zei: 'Waarom niet eens van achter je steunbeen trappen?' Hij was pas ingevallen of het was al zover: hij veinsde gewoon te trappen en deed het uiteindelijk van achter zijn steunbeen, waarna hij naar de camera keek.' 'Eden is een heel grote speler. Zelfs als ik hem op de 9 zet, integreert hij zich in ons samenspel en opent hij ruimtes voor zijn ploegmaats. Ik denk dat hij op eender welke positie kan spelen.' 'Toen ik trainer was van Tubize, had ik horen spreken over een supertalent, zonder hem ooit aan het werk gezien te hebben. Op een dag moest ik training geven aan de jeugd. Ik ben aangekomen op het einde van de opwarming, ik begon te spreken met de coach en terwijl we aan het praten waren, kon ik mijn blik niet afhouden van een kleine van veertien die indruk op mij maakte. Het is daar dat ik mij realiseerde dat hij die fameuze Eden was. Sindsdien ben ik fan. Het is voor zulke spelers dat ik mij naar het stadion verplaats.' 'Hij kreeg een opvoeding die hem een zekere waardigheid, aristocratie geeft. Hij wist dat hij tot een andere klasse behoorde, maar tegelijkertijd zorgde hij voor veel ambiance in de kleedkamer. Hij maakte graag lol, maar hij was ook heel ernstig. Dat is Eden Hazard, die mix: de indruk geven dat hij eender wat doet, terwijl het net het tegenovergestelde is. Er waren matchen dat ik hem zei: 'Maar je hebt niets gedaan!' Dan antwoordde hij mij: 'Toch wel, ik deed de juiste versnelling en ik scoorde.' Het was waar, hij wist nuttig te zijn op het juiste moment.' 'Hij is de beste speler die ik op training tegenkwam. Op het veld had hij niemand anders nodig om uit te blinken. Hij kan op zijn eentje chaos zaaien bij de tegenstander. Ik zie in de wereld geen enkele ploeg waar hij geen titularis zou zijn.' 'Zijn integratie bij de Rode Duivels is in het begin moeilijk geweest, maar hij is geëvolueerd naar iemand om wie je in de ploeg niet heen kunt. Als hij nog niet op het niveau van Ronaldo of Messi is, dan heeft hij zijn achterstand op die twee de voorbije jaren alleszins serieus verkleind.' 'Ik wist niet dat hij zijn eerste interland tegen ons speelde. Ik deed mee, maar heb van die wedstrijd geen bijzondere herinnering aan hem. Weet je wat indruk op mij maakt? Dat hij in staat is om te schitteren in elke competitie waaraan hij deelneemt. Ik ben er zeker van dat hij volgend seizoen naar een club zal gaan waar hij zijn talent nog meer kan exploiteren.' 'Eden begreep niet dat ik geen aanvoerder van de Rode Duivels werd. Toen Dick Advocaat de band aan Thomas Vermaelen gaf, is hij daar met mij over komen praten. Hij vroeg mij: 'Waarom ben jij het niet? Jij speelt bij Bayern München in de beste club ter wereld en won al veel trofeeën. Doet je dat niets?' Ik antwoordde: 'Het is al jaren dat mij dat iets doet.' Hij zei: 'In jouw plaats zou ik gedegouteerd zijn. Waarop ik hem zei: 'Maar ik ben gedegouteerd, Eden, wat denk je wel...'' 'Zelfs op training kon hij heel speciale dingen doen. In een partijtje vier tegen vier zat hij in de ploeg van Mickaël Landreau, die op hem was beginnen te schelden omdat hij niet mee verdedigde. Toen de ploegen veranderden van samenstelling kwam hij tegenover Landreau te staan. Hij ging de bal bij zijn keeper ophalen, dribbelde de drie spelers die voor hem stonden, waarna Landreau uitkwam om als een bom in zijn voeten te duiken. Maar Eden liftte de bal, sprong over hem heen en scoorde in het open doel. Daarna keek hij Landreau aan met een air van: je mag zeggen wat je wilt, maar het niveau is hoog, ik ben het.' 'Bij de Rode Duivels maakten Kevin De Bruyne en Mousa Dembélé indruk op mij. Hazard? Neen. Ik spreek alleen over degenen die van de planeet Aarde afkomstig zijn. Hij is een buitenaards wezen.' 'Ik vormde hem niet en ik ontdekte hem ook niet. Ik gaf hem alleen zo vroeg mogelijk een kans om zich op internationaal niveau te ontwikkelen. In die tijd was er in de aanval niet zo'n grote weelde. Hij was nog geen titularis bij Lille en ik had hem nog nooit rechtstreeks zien spelen, dus selecteerde ik hem op basis van wat ik wist en van de lovende scoutingrapporten die ik kreeg. Zijn klasse bleek van zodra hij aan de bal kwam.' 'Hij maakt deel uit van de beste tien spelers ter wereld. Hij is beslissend in de laatste fase van een actie, dat is de moeilijkste. Hij is een van de spelers op wie je twee man moet zetten om hem af te stoppen. In het moderne voetbal zijn die goud waard. Absolute klasse.' 'Ik speelde destijds meer dan één keer tegen het grote Real Madrid van Alfredo Di Stéfano, dat op de linkerflank kon rekenen op Paco Gento. Die was snel als de bliksem en gezegend met een goeie techniek, maar in mijn ogen is Hazard nauwelijks minder snel én een completere voetballer. Hij is gemaakt voor Real. Het publiek in Bernabéu heeft het begrepen en kan zich al verheugen op zijn geweldige baltoets, zijn spectaculaire bewegingen en zijn doelinstinct.' 'Ik zal niet zeggen dat hij de anderen bij de hand neemt, maar hij roept hen toch af en toe bij zich en moedigt hen aan. Hij is een leider, al valt dat niet meteen op. Hij straalt wel een zekere autoriteit uit, vind ik.' 'Zijn grote kracht is dat hij altijd aanspeelbaar is. Of hij één of drie tegenstanders in de rug heeft, waar hij zich ook op het veld bevindt, en of zijn ploeg wel of niet goed in de wedstrijd zit: zijn invloed op het spel en het resultaat wordt almaar groter.' 'Toen we voor het WK over de premies onderhandelden, zei hij ons: 'Ik wil niets, behalve de wereldbeker winnen. Maar ik kan niet alleen voor mezelf spreken. Als aanvoerder moet ik voor de anderen spreken.' Ik onthoud ook zijn positivisme voor de wedstrijd tegen Brazilië. Hij zei toen dat we ons zouden plaatsen. Zijn overtuiging trof mij. Het was geen arrogantie. Hij was er echt van overtuigd dat we gingen winnen. Met dat vertrouwen stak hij de rest van de ploeg aan.' 'Toen hij vijftien was, sprak hij tijdens een tussentijdse evaluatie al duidelijk over zijn project en wat hij op dat moment aankondigde, is wat hij nu aan het realiseren is. Zo helder op die leeftijd, gek hé. Hij zei toen al dat hij de mensen gelukkig wou maken. Het is een voordeel, maar ook een nadeel, in die zin dat meer egoïsme hem nog hoger zou kunnen brengen, om echt de beste te zijn.' 'Tijdens onze eerste ontmoeting, toen Eden amper zeventien was, maakte hij meteen een goede indruk op mij. Hij was rustig, luisterbereid, volwassen en vol vertrouwen in zijn kwaliteiten. Zijn talent was onmiskenbaar, maar ik had nooit gedacht dat hij de vedette zou worden die hij nu is.' 'Ik maakte hem aanvoerder na een blessure van Vincent Kompany. Nochtans had ik meerdere leiders in mijn groep, Eden was maar één van hen. Hij is een leider met zijn voeten. Het is zijn spel dat voor hem spreekt. Dat is zijn manier om de ploeg te leiden.''Eden is geen Braziliaan die per se een schaarbeweging wil doen. Hij kapt, versnelt, gaat recht naar doel. Hij lacht er niet mee. Van zodra hij zijn handje achter de verdediger zet, is het voorbij.' 'Ik heb altijd gezegd dat ik groter ben dan hij, er bestaan foto's die dat bewijzen... ( lacht) Ik wil hem vooral zeggen nooit te veranderen. Zijn zorgeloosheid op het veld en zijn humor ernaast kunnen we alleen maar appreciëren.' 'Ik ben een fan van Eden. Van alle Belgische spelers is hij degene die mij het meest plezier bezorgt wanneer ik naar een wedstrijd van de Rode Duivels kijk.' 'Ik denk dat ik een voetballer was zoals hij er nu een is. Een instinctieve speler. We willen op het veld de vrijheid om te bewegen en plaatsen te vinden om de bal te ontvangen, terug te keren en schade aan te richten.' 'Hij is een van de spelers voor wie het de moeite loont een ticket te betalen om naar het stadion te gaan, want hij vindt altijd een andere oplossing dan degene die evident lijkt. Hij ziet het voetbal met een andere snelheid, dus ziet hij oplossingen die ons verrassen. Hij is het genre speler waar een keeper graag tegen speelt. Je kunt hen bestuderen zoveel je wilt, toch halen ze nog altijd een surprise uit hun schoenen. Het is dus een permanente uitdaging.'