Noa Lang, 21 jaar (Club Brugge)

'Wat er nu met Noa gebeurt, dat-ie nu zo hard doorbreekt, is voorspeld', vertelde Jeffrey, de 57-jarige vader, een potige Surinamer met lange dreads, rond Nieuwjaar aan een verslaggever van de Volkskrant. 'Door een waarzegger. Noa was 4 of 5. Oeh, als ik het vertel, krijg ik weer kippenvel. Noa's moeder heeft alles wat die waarzegger zei, uitgeschreven op twee velletjes. Die heb ik altijd in mijn colbert bewaard. Als alles wat daarop staat uitkomt, wordt het nog veel mooier.' Vier maanden, langer heeft Noa niet nodig gehad om de grote sprong te maken van een rol in de schaduw bij Ajax naar de top van het Belgische voetbal. Lang is van nature een zwervende nummer tien, die veel rendement verliest als hij tegen de lijn wordt vastgeplakt. Philippe Clement had dat snel door. In de eerste weken leek Lang de cool voor doel te missen, maar met de fysieke paraatheid steeg ook het afwerkingsvermogen.
...

'Wat er nu met Noa gebeurt, dat-ie nu zo hard doorbreekt, is voorspeld', vertelde Jeffrey, de 57-jarige vader, een potige Surinamer met lange dreads, rond Nieuwjaar aan een verslaggever van de Volkskrant. 'Door een waarzegger. Noa was 4 of 5. Oeh, als ik het vertel, krijg ik weer kippenvel. Noa's moeder heeft alles wat die waarzegger zei, uitgeschreven op twee velletjes. Die heb ik altijd in mijn colbert bewaard. Als alles wat daarop staat uitkomt, wordt het nog veel mooier.' Vier maanden, langer heeft Noa niet nodig gehad om de grote sprong te maken van een rol in de schaduw bij Ajax naar de top van het Belgische voetbal. Lang is van nature een zwervende nummer tien, die veel rendement verliest als hij tegen de lijn wordt vastgeplakt. Philippe Clement had dat snel door. In de eerste weken leek Lang de cool voor doel te missen, maar met de fysieke paraatheid steeg ook het afwerkingsvermogen. 'Drie goeie wedstrijden, en hij denkt dat hij de beste is, dat is nu nog een probleem. Maar voor de rest: die jongen heeft alles.' Nog voor hij trainer werd van Antwerp was Ivan Leko al in de wolken over deze Kameroense middenvelder, die fysieke aanwezigheid koppelt aan een behoorlijk technisch vermogen. Zijn potentie zagen ze ook bij FC Barcelona dat Martin Hongla wegplukte bij Granada en een jaartje met de B-ploeg liet spelen. Vooral trainen, want in actie kwam hij niet veel. Via Oekraïne belandde Hongla op de Bosuil. Van de blessure van Alexis de Sart profiteerde Hongla om zich onder Leko én Frank Vercauteren door te zetten. Zijn stappen vooruit: veel meer regelmaat en geleidelijk een breder spelgamma. Zijn afwerking is nog een progressiepunt. Anouar Ait El Hadj ziet eruit als de kruising tussen een plechtige communicant en een jockey. Met zijn korte beentjes is hij een nachtmerrie voor uit de kluiten gewassen verdedigers of defensieve middenvelders, ook al omdat zijn bewegingen op de korte ruimte vaak onvoorspelbaar zijn. Het product van het paars-witte huis beschikt eveneens over een zeer precieze lange pass. Voor het begin van dit seizoen hadden we nog nauwelijks iets van hem gehoord, maar vandaag draagt hij samen met Albert Sambi Lokonga het etiket van 'parel van Neerpede'. Van half september tot half december bleef hij nog onder de radar, maar sindsdien is hij niet meer weg te denken uit de basiself van Anderlecht. Vier en een half miljoen betaalde Genk aan het Colombiaanse Atlético Nacional voor de getalenteerde rechterflankverdediger, gehaald om op termijn Joakim Maehle te vervangen. Maar ook toen Maehle er nog was, spéélde Muñoz, eerst als verdedigende middenvelder, één keer zelfs als linkermiddenvelder en later eerst als rechterverdediger in de driemansdefensie. Slechts twee keer kwam hij niet aan de aftrap (op Waasland-Beveren en bij YR KV Mechelen). Op zijn best is hij als rechtsback in een viermansdefensie waar hij al zijn kwaliteiten toont: scherp in de duels, maar ook vaak mee naar voor trekkend, en al goed voor een aantal assists. In een wisselvallig Genks seizoen was hij de constante factor en als nieuwkomer een aangename verrassing die al snel een vaste waarde werd. Altijd minstens een zesje. Omdat Standard hem als onvoldoende bestempelde voor zijn kern, belandde de linksvoetige centrale verdediger vorige zomer aan de kust. Ook bij Genk werd hij eerder niet weerhouden en Charleroi liet hem links liggen, maar bij KV Oostende revancheerde Arthur Theate zich. Hij werd een van de boegbeelden van het atletische en energieke spel van Alexander Blessin. Afgelopen winter was men al bereid vijf miljoen euro voor hem te betalen, dus heel lang zullen we hem niet meer aan de slag zien op Belgische bodem. De clubs die hem toen het hof maakten, worden deze zomer weer in Oostende verwacht. Hugo Siquet mocht dit seizoen pas op 5 november debuteren bij Standard. Philippe Montanier stelde hem toen in de Europa League op tegen Lech Poznan op de linksachter. Sinds Mbaye Leye aan de zijlijn staat op Sclessin, is Siquet een vaste waarde geworden bij de Rouches. Leye zet hem wel op rechts, een flank die in het Luikse systeem open ligt, zodat Siquet de kwaliteit van zijn center kan benutten. De neef van Thierry Siquet heeft dit seizoen zo al vier assists achter zijn naam staan. Kan hij op die manier in de voetsporen treden van Thomas Meunier en Timothy Castagne bij de Rode Duivels? Pas toen de Rotterdammer er eind vorig jaar bij Beerschot niet bij was door een blessure en na zijn vertrek naar Gent bleek hoe belangrijk Tissoudali geweest was in het succes van Beerschot: Holzhauser die vanuit een lage positie ballen over de verdediging dropt, Tissoudali die altijd goed positie kiest en in plaats van een pure flankspeler als een vrijbuiter voetbalt, tussen de linies door. Ook bij Gent toonde hij zich meteen een aanwinst. Met hem er bij ging het sinds februari bergop, maar pas volgend seizoen moet de flankspeler de Buffalo's echt naar een hoger niveau tillen. Wat als Kerim Mrabti de eerste geslaagde Zweedse voetballer op Belgische bodem zou zijn sinds Pär Zetterberg en Christian Wilhelmsson? Er zijn de afgelopen jaren nogal wat verkeerd gecaste spelers uit het land van Zlatan Ibrahimovic gekomen, maar Mrabti lijkt daarop een uitzondering bij KV Mechelen. Hij wordt door Wouter Vrancken afwisselend gebruikt op de flank, in steun van de spits of in een rol als valse nummer 9. Mrabti, die vorige zomer overkwam van Birmingham, heeft zich zeer snel aangepast aan het gerodeerde spel van KV Mechelen en zijn teller staat op zeven goals en drie assists. Daarmee is hij broodnodig in een team dat lang gezocht heeft naar de weg naar doel.De Oostenrijker was in het begin van deze competitie de beste speler in 1 A, de verpersoonlijking van het frisse en offensieve spel van Beerschot. Hij zette zijn signatuur onder iedere aanval en voetbalt puur op zijn instinct. Holzhauser is niet de snelste voetballer, maar hij denkt snel en voelt als het ware waar de bal naartoe moet. Een aangeboren gave. En hij beweegt zich met zoveel gratie over het veld dat hij bij momenten als een kunstenaar oogt. Hij was ook in het grimmige klimaat van 1B vaak bepalend, maar zijn klasse en fluwelen balbehandeling bleek pas dit seizoen goed op te spatten. En zijn productie uiteraard: naast zestien assists, ook zestien doelpunten. 165 minuten speelde Cameron Humphreys in zijn eerste seizoen (2019/20) bij Zulte Waregem. En dan nog in de eerste zes matchen van de reguliere competitie. Daarna kwam de Engelsman niet meer aan de bak. In de winterstop werd hij uitgeleend aan de Nederlandse tweedeklasser SBV Excelsior. Ook daar bleef hij steken op drie basisplaatsen. Humphreys keerde terug naar de Gaverbeek, maar werd in de voorbereiding geremd door een coronabesmetting. In de eerste elf matchen van dit seizoen mocht hij twee keer starten, weer zonder succes. Het keerpunt volgde op Cercle, op de twaalfde speeldag. De ex-speler van Man City werd er uitgespeeld in het nieuwe 3-5-2-systeem. Essevee won en Humphreys verdween daarna niet meer uit de basis. Een laatbloeier die zich pas op zijn 26e op het hoogste niveau een topspits toont, en zes jaar geleden nog in de Franse derde klasse voetbalde. Geef toe: het lijstje Beauvais, Fréjus, Nantes B en FC Chambly oogt niet indrukwekkend, maar toen OH Leuven de centrumspits in januari 2019 bij reeksgenoot Tubize weghaalde, waar hij 11 goals in 16 matchen maakte, ging het snel. Henry verbaasde dit seizoen iedereen, inclusief de trainer die steeds meer kwaliteiten ontdekte bij een toffe kerel, die down-to-earth is. Of hij nu met de rug of het gezicht naar doel staat, altijd is hij aanspeelbaar. En als het voorin vastzit, maakt hij ook goed ruimte voor de opkomende ploegmaats. De vraag is: kan hij op zijn leeftijd nog de stap naar een topclub zetten? Toen hij op 1 september 2020 als dertiende nieuwkomer bij KAS Eupen voorgesteld werd, zei de jonge Ivoriaan tegen trainer Beñat San José: 'Ik kom hier niet om op de bank te zitten.' Het Tunesische US Monastir waar Eupen hem weggehaald had, was nochtans niet meteen een referentie. 'Je zal er moeten voor vechten', reageerde de trainer, omdat Eupen centraal achterin al ervaren kleppers als Benoît Poulain, Jordi Amat en Menno Koch had. Toch kwam hij snel in de basiself, eerst op het middenveld op de zes, later schoof hij een rij achteruit. 'Emmanuel is polyvalent, maar centraal achterin is zijn beste plaats', vindt de Eupense trainer. De 23-jarige is sterk in de duels, heeft een goed positiespel heeft en loopt niet verloren in het technische voetbal van de Panda's.Hij werd al enkele maanden voorbereid om de erfgenaam van Cédric Berthelin en Nicolas Penneteau te worden in het doel van Charleroi en afgelopen winter was het dan zover. Midden in een crisisperiode bij de Carolo's werd Rémy Descamps voor de leeuwen gegooid. Wellicht oogde hij daarom af en toe een beetje onzeker. Toch is hij een van de weinige spelers die door Karim Belhocine gelanceerd werden. Zijn rapport is eerder grillig: hij wisselde spectaculaire saves af met onnodig puntenverlies. Technisch is hij duidelijk onderlegd, maar hij profiteert nog te weinig van zijn lengte om zich in de lucht te laten gelden. Een certitude tussen de palen bij de Zebra's kunnen we de Fransman dus nog niet noemen.De West-Vlaming is een laatbloeier. Al in oktober 2013 debuteerde hij met Cercle Brugge in eerste klasse, maar hij brak er niet door. Via een omweg langs tweede klasse belandde hij op zijn 25e toch op het hoogste niveau. Daar stond hij zes jaar na zijn eersteklassedebuut vanaf minuut één in de basis en was hij een sterkhouder. Met zijn grote motor is hij de beste op de fysieke testen bij de Kerels. De rechterflank gaat hij met gemak op en neer. Een aanvaller die hem passeert, haalt hij nog terug, en wanneer hij de achterlijn haalt, heeft hij nog voldoende kracht en inzicht voor een goeie voorzet. Gilles Dewaele is ook technisch goed en niet alleen fysiek sterk maar ook snel. Zo'n eerste seizoen vraagt wel nog om bevestiging.Veel werd er niet verwacht van linksachter Liberato Cacace toen hij eind augustus overkwam van Wellington Phoenix. Het was dus geen verrassing dat trainer Kevin Muscat, die Cacace nog kende uit de Australische A-League, de Japanner Ko Matsubara in de ploeg liet staan. Op de zevende speeldag werd Cacace in het elftal gedropt en hij gaf zijn plaats niet meer af. Dat de 20-jarige Nieuw-Zeelander ook Peter Maes wist te overtuigen, zegt veel over de ontwikkeling die de drievoudige international heeft doorgemaakt op Stayen. Zijn prestaties wekten zelfs de interesse op van Juventus, dat hem wilde onderbrengen bij de B-ploeg in de Serie C. Cacace is na Yuma Suzuki de speler van STVV die het meest in actie kwam dit seizoen. Scoren zat er nog niet in, maar hij leverde wel twee assists af aan Duckens Nazon en Suzuki.Geboren in Londen, zoon van een Nigeriaanse vader en een Franse moeder en, voor hij in Brugge belandde, opgeleid bij Chelsea en vorig seizoen scorend voor Roda JC. Thuis is waar mijn valies staat, dat kan je bij Iké Ugbo letterlijk nemen. Op zijn 22e heeft hij al veel ervaring. Hij is niet de fijnste technicus, maar werkt hard en heeft een neus voor goals. In het degradatieduel uit bij Waasland-Beveren, bijvoorbeeld, kwam zijn ploeg er niet aan te pas, maar maakte hij er wel twee. Toen hij droog viel, werd het scoren wat minder, maar op het einde vond hij toch weer zijn draai en de weg naar de netten. Meer goals in België dan in Nederland vorig seizoen: Cyriel Dessers weet hoe lastig dat is. Ugbo deed het. U mag hier boos over de keuze discussiëren: Daan Heymans (21) of Aboubakary Koita (22) verdienen hier ook te worden vermeld. Zij waren in twee (Heymans in het begin, Koita in november) periodes ook belangrijk, maar toch gaan we voor Michael Frey. Omdat het nu toch al even is dat de Zwitser, ooit een grote belofte in zijn land, zijn potentieel toonde. Dat er in België moest worden gewerkt, begreep hij van dag één. Veel anders zat er niet op: een week nadat hij zich in Antwerpen settelde, ging het leven er op slot. Hij sleurde en trok de Waaslanders naar de seizoensfinale en hield de kaars van de redding brandend tot de laatste seconde. Een mooie, elegante spits is Frey niet, maar trek- en sleurwerk hoort bij het DNA van Linkeroever, neen? Hervé Koffi heeft dit seizoen een karrenvracht aan doelpunten moeten slikken en toch beschouwen we hem als de Moeskroense revelatie. Het is paradoxaal, maar het is zo. In een ploeg waarin weinig individuen op de voorgrond traden, was hij het die soms uitblonk. Hij deed denken aan de doelman die men vergeleek met een kat: Parfait Mandanda. Op zijn lijn heeft hij indrukwekkende reflexen, maar in het uitkomen is hij minder secuur. In elk geval verzorgt hij het spektakel in een ploeg die dat te weinig doet, dus dat is mooi meegenomen. Het is wel de vraag of hij het niveau heeft voor een club als Lille, waar hij nog altijd eigendom van is. Maar hij heeft alleszins het potentieel om hoger te spelen dan bij een staartploeg in België, dat is een feit.