Soms maakt één enkele fase in een wedstrijd duidelijk hoe een ploeg eraan toe is.
...

Soms maakt één enkele fase in een wedstrijd duidelijk hoe een ploeg eraan toe is. In minuut 43 van de eerste helft tegen KAA Gent krijgt KRC Genk, dat in het voorafgaande half uur vier open doelkansen niet kon benutten, een corner. De bezoekers blokken de bal af en zetten razendsnel een tegenaanval op. Zeven seconden later ligt de bal in doel aan de overkant. De thuisploeg zal zich niet meer herpakken, op die ene open doelkans van Paul Onuachu na. Tot voor een paar weken scoorde hij met de ogen dicht, maar nu trapt hij zelfs een perfecte bal van dichtbij over een lege goal. Als hij zich niet snel herpakt, grijpt hij straks nog naast de Gouden Schoen en een toptransfer. Geen enkele buitenlandse topclub betaalt 20 miljoen euro of meer voor een twijfelende spits. De barometer bij Genk is altijd al geweest hoe de publiekstribunes reageren tijdens en na een wedstrijd. Wanneer het rommelt in Tribune Zuid schuiven de bestuurders in de hoofdtribune ongemakkelijk over en weer in hun stoel. Dat maakt van KRC Genk een echt trainerskerkhof. Als het dit seizoen John van den Brom nog doorstuurt, presenteert KRC Genk straks al zijn twaalfde trainer in tien jaar. Sinds het ontstaan van de fusieclub in 1988 is de Nederlander, de tijdelijke depanneurs uit eigen huis niet meegerekend, al de 27e trainer in 33 jaar. Daarvan stapten er twee zelf op tijdens het seizoen: Frankie Vercauteren en Jess Thorup. Al een paar jaar streeft KRC Genk naar sportieve continuïteit. Dat begint natuurlijk met het langer aanhouden van een T1 dan anderhalf jaar, zowat het gemiddelde van een trainerscarrière bij Genk de laatste vijftien jaar. 'Topsport is ook vechten voor je hoofdcoach', benadrukte Dimitri de Condé onlangs nog bij Sport/Voetbalmagazine. Op de vraag of het nog goed zat tussen de club en John van den Brom, antwoordde hij: 'Ik vecht voor John. Hoe kan je nu op lange termijn werken als je alsmaar naar de hoofdcoach wijst als het verkeerd loopt?' Voorzitter Peter Croonen haalde een paar jaar geleden de norm aan die de club hanteert bij het beoordelen of een trainer nog houdbaar is. 'Spelers bij KRC moeten elke dag het gevoel krijgen dat de coach hen nog beter maakt, dat ze nog uitgedaagd worden.' Ervaren de spelers bij KRC Genk nog dat John van den Brom hen beter kan maken, of pakt hij hen te zacht aan? Bij zijn komst, een jaar geleden, gaf Van den Brom iedereen, spelers, bestuurders en clubwatchers, een goed gevoel én een flinke scheut energie. Met schouderklopjes en vertrouwen brachten zijn spelers fantastisch voetbal en prima resultaten. Dat bleef duren omdat De Condé begin februari uitzonderlijk zijn stem verhief en de spelers duidelijk maakte dat hij achter de trainer bleef staan. Dat is niet iets wat hij om de haverklap wil doen. Half juli hadden Van den Brom en De Condé het op het trainingskamp in het Nederlandse Burgh Haamstede er nog over dat de lat omhoog moest voor iedereen. Genk behield immers zijn sterkhouders én haalde nog versterking. Van die uitspraak had Van den Brom zondagavond nog geen spijt: 'Daarvoor is hier te veel kwaliteit en voetballend vermogen aanwezig.' Het blijft wel zorgwekkend hoe KRC Genk in amper een paar weken tijd opnieuw veranderde van een topclub in een tobclub. Vijf minuten voor affluiten op KAS Eupen stond het 1-2 voor én virtueel eerste. Vijf minuten en twee speeldagen later staat het op de rand van de rechterkolom in de rangschikking. De reactie na Eupen zou bepalen hoe weerbaar deze groep is, gaven de sportief verantwoordelijken toen aan. Alleen vertrok bijna de hele verdediging 's anderdaags voor een interlandperiode van tien dagen. Het vele heen en weer gereis van vooral de Zuid-Amerikaanse spelers vormen dit jaar een probleem voor KRC Genk. Door de Copa América kwamen ze al bijna zonder vakantie aan. Vorig jaar was Daniel Muñoz een revelatie, dit seizoen is hij nog maar een schim van zichzelf. Dat Carlos Cuesta in een interland tegen Brazilië probleemloos Neymar uit de wedstrijd houdt, is goed nieuws met het oog op zijn marktwaarde, maar daar schiet KRC Genk op sportief vlak niets mee op, wanneer hij na zijn terugkeer geblesseerd uitvalt. Het pijnlijkst op West Ham en tegen KAA Gent was het uitblijven van een reactie. 'Op het veld verwacht ik van het collectief en de trainers wel wat meer gif', gaf De Condé in dit magazine ook aan. 'Het uitstralen van de over-mijn-lijkmentaliteit wil ik iets meer zien op het veld.' Vooral als het moeilijk wordt, moeten de grote jongens opstaan. Dat gebeurt niet bij KRC Genk. Daar stoppen vandaag ook de spelbepalende jongens zich weg. Bij de minste weerstand valt de ploeg als een kaartenhuisje in mekaar. Het gebrek aan daadkracht in de duels de laatste weken doet pijn aan de ogen en irriteerde zondagavond ook kapitein Bryan Heynen. Efficiëntie is een kwaliteit in topvoetbal die vandaag ontbreekt bij de Limburgers, zowel vooraan als achteraan. Pressing wordt er niet gezet en vooral de manier waarop de verdedigers al heel het seizoen makkelijk uitgeschakeld worden, zowel in Europese wedstrijden als in de eigen competitie, past niet bij een topclub. De spelers uit de achterste linie lijken zelfs vergeten te zijn wat hun eerste taak is: ballen afpakken. Mooi voetbal volgt pas daarna. Voorlopig vecht Dimitri de Condé nog voor zijn trainer. Die moet dan nu wel op de juiste knop duwen en een kentering teweegbrengen. Want soloslim wil De Condé niet spelen. Als hij straks inziet dat hij nog de enige is die voor de trainer vecht, is het over. Dus moet John van den Brom nu tonen dat hij de situatie nog kan omkeren. Een gebrek aan kwaliteit of pech kan hij niet inroepen, als je ziet wie hij allemaal nog op de bank heeft zitten. Het aanstellen van trainer nummer 28 in 33 jaar zou een nederlaag zijn voor heel KRC Genk.