Ooit had de stad van wielerkeizer Rik Van Looy een voetbalclub in tweede klasse. Ooit, dat is de vorige eeuw. In de jaren zestig voetbalde KFC Herentals, opgericht in 1920 met stamnummer 97, zelfs acht jaar onafgebroken in de op één na hoogste afdeling.

Niet toevallig viel die tijd ook samen met de opening van de industriezone langs de pas aanlegede E313, en de gloriejaren van Rik Van Looy, in die tijd een wereldtopper in de eendagskoersen en daarom ook 'de keizer van Herentals' genoemd. Hij kreeg in 2017 zijn standbeeld in het centrum van wat sinds 1982 officieel een stad is, al dateren de oudste stadsrechten al uit 1209.

Nog één keer rechtte de club zich na de degradatie uit tweede klasse in 1969, toen het in 1998 terugkeerde naar tweede. Daar werd het elfde in een reeks waarin KV Mechelen dat jaar kampioen werd, maar het vloog hoger dan de financiële middelen het toelieten en de club ging failliet. Wat overbleef ging op in reeksgenoot Verbroedering Geel dat net dat seizoen via de eindronde ook de promotie naar eerste klasse afdwong.

De assistent van Gerets

Het nummer 97 werd geschrapt en het stadion stond één jaar leeg. Toen werd in dezelfde rood-witte kleuren en met een nieuw stamnummer 9364 een nieuwe club opgericht. VC Herentals bespeelde het vroegere stadion en begon in vierde provinciale.

In 2013/14 promoveerde de club in het zog van kampioen Beerschot Wilrijk van eerste provinciale naar vierde klasse, zakte al na een jaar terug, en komt nu na een paar keer op en neer uit in tweede provinciale. 'Waar we ten onrechte in gesukkeld zijn', zucht voorzitter Dirk Dierckx.

Vorig jaar belandde de club in tweede provinciale na een nederlaag bij de nummer één, Lille, op een degradatieplaats, en vervolgens werd de competitie wegens covid-19 stopgezet, waardoor de resterende matchen, gepland tegen de laatsten uit de rangschikking, niet meer gespeeld werden.

De bedoeling was om dit jaar onder leiding van Frank Braeckman, ooit Eric Gerets' assistent toen Lierse in 1997 kampioen werd, terug te keren naar eerste provinciale. Dat zal dus ten vroegste voor volgend seizoen zijn.

Niet te hoog mikken

Dirk Dierckx heeft er nog maar één jaar als voorzitter op zitten. Hij werd acht jaar geleden door de toenmalige voorzitter in het bestuur gevraagd als bedrijfsleider van het industriële schoonmaakbedrijf AIS en om zijn commerciële contacten. Zelf voetbalde hij lang bij AC Olen, waar zijn vader twintig jaar voorzitter was. De hemel bestormen is hij niet van plan.

'Deze stad heeft recht op een voetbalclub in eerste provinciale. Dat is onze biotoop. Als dat goed gaat, kan een promotie naar derde amateurreeks een optie zijn, maar het moet niet meteen. Herentals heeft wel een uitgebreide industriezone, maar de CEO's van die bedrijven zijn mensen die niet uit de regio komen en dus amper banden hebben met de stad.'

Hij polste al eens bij die andere voetbalclub, SK Sefa Herentals, om samen sterker te worden: 'Maar hun ambitie beperkt zich tot gezond leven in vierde of derde provinciale. Daar mikken wij net iets boven. Maar ook bij ons kan groeien alleen op gezonde basis. Wat er gebeurt als je te hoog mikt, dat herinneren ze zich hier in Herentals nog goed van het oude KFC.'

Spelers uit Herentals

Dus is het motto groeien op eigen kracht, want de club is eigenaar van de accommodatie en staat zelf voor de kosten in. Ze stonden het afgelopen jaar wel een paar velden af aan de nieuwe hockeyclub en het is de bedoeling dat die twee clubs op dezelfde site leven en samen nieuwe projecten ontwikkelen.

'Want vanaf eerste provinciale haken lokale sponsors zoals bakkers en beenhouwers af. Dan moet je met een nieuw plan komen, van je activiteiten een belevenis maken die je ook digitaal kan delen met je sponsors. Dat vind ik als voorzitter en ondernemer wel een uitdaging.'

Wat hem alvast tevreden stemt, is dat in de A- en de B-ploeg zo'n 80 procent van de spelers uit Herentals of omgeving zelf komt. 'Zo lang duurt het eer je voldoende talent hebt voor dit niveau, wetende dat de jeugdwerking hier in 2000 opnieuw van op nul is opgestart. We hebben voor onze jeugd nu een samenwerkingsakkoord met OH Leuven, Lyra-Lierse en Kontich. Dat komt het niveau van de opleiding ten goede.'

Het is een ander signaal dan voorheen: 'Als je verschillende spelers uit Nederland haalt die een paar keer per week van Eindhoven naar hier komen, weet je dat die dat niet doen voor een bierbonneke. Iedereen hier heeft gezien wat daar van gekomen is. Dat willen we vermijden. Laten we eerst rustig naar eerste provinciale terugkeren en dan zien wat leefbaar is.'

Ooit had de stad van wielerkeizer Rik Van Looy een voetbalclub in tweede klasse. Ooit, dat is de vorige eeuw. In de jaren zestig voetbalde KFC Herentals, opgericht in 1920 met stamnummer 97, zelfs acht jaar onafgebroken in de op één na hoogste afdeling. Niet toevallig viel die tijd ook samen met de opening van de industriezone langs de pas aanlegede E313, en de gloriejaren van Rik Van Looy, in die tijd een wereldtopper in de eendagskoersen en daarom ook 'de keizer van Herentals' genoemd. Hij kreeg in 2017 zijn standbeeld in het centrum van wat sinds 1982 officieel een stad is, al dateren de oudste stadsrechten al uit 1209.Nog één keer rechtte de club zich na de degradatie uit tweede klasse in 1969, toen het in 1998 terugkeerde naar tweede. Daar werd het elfde in een reeks waarin KV Mechelen dat jaar kampioen werd, maar het vloog hoger dan de financiële middelen het toelieten en de club ging failliet. Wat overbleef ging op in reeksgenoot Verbroedering Geel dat net dat seizoen via de eindronde ook de promotie naar eerste klasse afdwong.Het nummer 97 werd geschrapt en het stadion stond één jaar leeg. Toen werd in dezelfde rood-witte kleuren en met een nieuw stamnummer 9364 een nieuwe club opgericht. VC Herentals bespeelde het vroegere stadion en begon in vierde provinciale. In 2013/14 promoveerde de club in het zog van kampioen Beerschot Wilrijk van eerste provinciale naar vierde klasse, zakte al na een jaar terug, en komt nu na een paar keer op en neer uit in tweede provinciale. 'Waar we ten onrechte in gesukkeld zijn', zucht voorzitter Dirk Dierckx. Vorig jaar belandde de club in tweede provinciale na een nederlaag bij de nummer één, Lille, op een degradatieplaats, en vervolgens werd de competitie wegens covid-19 stopgezet, waardoor de resterende matchen, gepland tegen de laatsten uit de rangschikking, niet meer gespeeld werden. De bedoeling was om dit jaar onder leiding van Frank Braeckman, ooit Eric Gerets' assistent toen Lierse in 1997 kampioen werd, terug te keren naar eerste provinciale. Dat zal dus ten vroegste voor volgend seizoen zijn.Dirk Dierckx heeft er nog maar één jaar als voorzitter op zitten. Hij werd acht jaar geleden door de toenmalige voorzitter in het bestuur gevraagd als bedrijfsleider van het industriële schoonmaakbedrijf AIS en om zijn commerciële contacten. Zelf voetbalde hij lang bij AC Olen, waar zijn vader twintig jaar voorzitter was. De hemel bestormen is hij niet van plan. 'Deze stad heeft recht op een voetbalclub in eerste provinciale. Dat is onze biotoop. Als dat goed gaat, kan een promotie naar derde amateurreeks een optie zijn, maar het moet niet meteen. Herentals heeft wel een uitgebreide industriezone, maar de CEO's van die bedrijven zijn mensen die niet uit de regio komen en dus amper banden hebben met de stad.' Hij polste al eens bij die andere voetbalclub, SK Sefa Herentals, om samen sterker te worden: 'Maar hun ambitie beperkt zich tot gezond leven in vierde of derde provinciale. Daar mikken wij net iets boven. Maar ook bij ons kan groeien alleen op gezonde basis. Wat er gebeurt als je te hoog mikt, dat herinneren ze zich hier in Herentals nog goed van het oude KFC.'Dus is het motto groeien op eigen kracht, want de club is eigenaar van de accommodatie en staat zelf voor de kosten in. Ze stonden het afgelopen jaar wel een paar velden af aan de nieuwe hockeyclub en het is de bedoeling dat die twee clubs op dezelfde site leven en samen nieuwe projecten ontwikkelen. 'Want vanaf eerste provinciale haken lokale sponsors zoals bakkers en beenhouwers af. Dan moet je met een nieuw plan komen, van je activiteiten een belevenis maken die je ook digitaal kan delen met je sponsors. Dat vind ik als voorzitter en ondernemer wel een uitdaging.'Wat hem alvast tevreden stemt, is dat in de A- en de B-ploeg zo'n 80 procent van de spelers uit Herentals of omgeving zelf komt. 'Zo lang duurt het eer je voldoende talent hebt voor dit niveau, wetende dat de jeugdwerking hier in 2000 opnieuw van op nul is opgestart. We hebben voor onze jeugd nu een samenwerkingsakkoord met OH Leuven, Lyra-Lierse en Kontich. Dat komt het niveau van de opleiding ten goede.' Het is een ander signaal dan voorheen: 'Als je verschillende spelers uit Nederland haalt die een paar keer per week van Eindhoven naar hier komen, weet je dat die dat niet doen voor een bierbonneke. Iedereen hier heeft gezien wat daar van gekomen is. Dat willen we vermijden. Laten we eerst rustig naar eerste provinciale terugkeren en dan zien wat leefbaar is.'