Toen Jacky Mathijssen iets over twaalf zijn beloftenselectie bekendmaakte - de eerste kwalificatiewedstrijd voor het EK van 2023 in Georgië en Roemenië is op 4 juni in Kazachstan - kon je het al weten: uit de namen die Mathijssen vrijgaf, was duidelijk dat de EK-selectie van Roberto Martínez niet in het teken zou staan van de jeugd. Yari Verschaeren, Charles De Ketelaere, Anouar Ait El Hadj, jongeren die in eigen land kleur proberen te geven aan de competitie, moeten zich eerst nog blijven bewijzen bij de beloften. Bewijzen dat ze daar het internationale niveau aankunnen.
...

Toen Jacky Mathijssen iets over twaalf zijn beloftenselectie bekendmaakte - de eerste kwalificatiewedstrijd voor het EK van 2023 in Georgië en Roemenië is op 4 juni in Kazachstan - kon je het al weten: uit de namen die Mathijssen vrijgaf, was duidelijk dat de EK-selectie van Roberto Martínez niet in het teken zou staan van de jeugd. Yari Verschaeren, Charles De Ketelaere, Anouar Ait El Hadj, jongeren die in eigen land kleur proberen te geven aan de competitie, moeten zich eerst nog blijven bewijzen bij de beloften. Bewijzen dat ze daar het internationale niveau aankunnen.Vooral voor Verschaeren, die al proefde van het grote werk, is dat toch een tegenvaller. De man die zo intelligent de ruimte kan vinden, een beetje balancerend tussen de profielen van Eden Hazard en Dries Mertens, moet in de wachtkamer blijven. Niet bij de beste 26, en dat na een op zich al moeilijk seizoen. Voor niemand van Anderlecht bleek uiteindelijk een plaats op het EK voorzien. Ook niet voor Albert Sambi Lokonga. Niet nieuw, dat overkwam paars-wit ook al op het vorige EK, in 2016. Op de voorbije twee WK's hadden de Brusselaars telkens één speler: Anthony Vanden Borre in Brazilië en Leander Dendoncker in Rusland. Anderlecht is een opleidingsploeg, op het moment dat de beste spelers van de club als A-international in aanmerking komen voor een toernooi, hebben ze in het buitenland al flinke stappen gezet. Zie Youri Tielemans bij Monaco drie jaar terug, of Jérémy Doku (Rennes) dit keer.Bij de 26 die op 11 juni het vliegtuig nemen naar Rusland voor de eerste groepswedstrijd, zijn er slechts twee voetballers uit de Jupiler Pro League: Simon Mignolet en Hans Vanaken. Op de reservenlijst zijn ze met wat meer: Brandon Mechele, Zinho Vanheusden, Jordan Lukaku, Bryan Heynen, Lokonga, De Ketelaere, Verschaeren. Maar het is duidelijk: je moet in het buitenland bewijzen dat je het internationale niveau aankan, voor je naar een toernooi mag. Zeker onder deze bondscoach. Op het WK 2014, het eerste eindtornooi voor de Belgen, waren er slechts drie met een Belgische ploeg (Sammy Bossut, Laurent Ciman en Vanden Borre), op het EK 2016 vier (Jordan Lukaku, Thomas Meunier, Christian Kabasele en doelman Jean-François Gillet), in Rusland was dat nog eentje (Dendoncker) en nu twee.De Russische brigade van drie jaar geleden werd opnieuw van stal gehaald. In that process we trust, denkt ook Roberto Martínez. Na dat WK weet hij perfect wie wat doet onder stress, tijdens lange uithuizigheid, in groepsomstandigheden. Van de 23 van toen zijn er 18 opnieuw bij. Drie spelers kwamen niet meer in aanmerking voor een nieuwe selectie: Vincent Kompany is inmiddels speler af, Mousa Dembélé is zelfverklaard Rode Duivel af en Koen Casteels moet na het seizoen onder het mes. Daarmee krijgt het duo Courtois-Mignolet en hun trainer Erwin Lemmens een vierde andere naam als derde keeper op een tornooi. In 2014 was dat Bossut, in 2016 Gillet, in 2018 Casteels en nu Matz Sels.De twee overige jongens van het WK in Rusland die wél nog in aanmerking kwamen voor een selectie, zijn Marouane Fellaini en Adnan Januzaj. Drie jaar lang geen selectie én een verhuis naar China kostten de gewezen Standardspeler zijn plaats. 'Te ver weg van het internationale niveau', vond Martínez. Moeten we Benteke - miste twee WK's maar was er ook in Frankrijk al bij - dan zien als pinchhitter als het straks met lange ballen moet? Fellaini had op een tornooi diensten kunnen bewijzen, maar de coach wilde hem niet.En zo is Adnan Januzaj, degelijk bij Real Sociedad, de enige in Europa voetballende speler uit de WK-selectie van drie jaar geleden die een stap terug moet zetten. Hij staat op de reservelijst. Zijn laatste basisplaats, San Marino uit in 2019, was niet goed. Januzaj vulde toen de rol van Dries Mertens in, maar niet goed. Ook Divock Origi was die avond ondermaats, Martínez moest wat vaste waarden inbrengen om aftekening te krijgen in de stand (0-4 uiteindelijk). Sindsdien zijn die twee uit beeld, al zorgde Januzaj onlangs met een invalbeurt tegen Wit-Rusland nog voor een assist.Je krijgt niet het gevoel dat de bondscoach met deze selectie - op 31 mei begint de voorbereiding - de toekomst voorbereidt. Doku (19 eind mei) zal even rond zich kijken, er zijn niet direct veel jongeren om zich bij aan te sluiten. Tielemans is als op een na jongste al 24. Het is voorlopig eerder gebruik van veel kennis uit het verleden, in tijden van coronadreiging kiezen voor een zekere bubbel: 18 van de 26 waren al in Rusland, 15 maakten ook al het EK van 2016 mee en 11 jongens waren er al bij in Brazilië. Geen Alexis Saelemaekers die (qua spel en gedrag) kan verrassen in zo'n tornooi, maar wel Nacer Chadli, Martínez kiest voor zij die hem en de Belgische fans in Rusland een delirium bezorgden. Dat het volgende WK al over anderhalf jaar op de kalender staat, en nu ervaring opdoen dan kan helpen, is blijkbaar van geen tel. Toch zijn er zes nieuwelingen die straks voor het eerst een bubbel van zes weken, van de start op 31 mei tot hopelijk de finale op 11 juli, meemaken: Sels (29), Timothy Castagne (25), Dennis Praet (27), Vanaken (28), Doku en Leandro Trossard (26). U ziet zelf de leeftijden: geen jonge veulens.Geen risicoprofielen, geen jeugd, succes op de korte termijn, gebaseerd op veel wedstrijden samen. Geen Rode Duivel die zal/kan verrassen, of het zou Doku moeten zijn. Hét alternatief mocht het met Eden Hazard toch niet goed komen. Een groep met drie risicopatiënten: Vermaelen op basis van zijn medisch verleden, Witsel rond wie op 11 juni een definitieve beslissing wordt genomen en Eden Hazard die fysiek fit zou moeten zijn, maar nog werk heeft aan zijn wedstrijdfitness. En daarna? Qatar 2022 lijkt nog héél ver weg.