Het 'grote interview' begint met een knipoog. Is Didier Frenay, die in Monaco woont, Thierry Henry al tegengekomen sinds die hier coach is geweest? 'Neen. Ik heb hem maar één keer ontmoet en dat was in 1998. Met Cannes kwamen we hier toen winnen van een ploeg met Henry, Fabien Barthez en David Trezeguet.'
...

Het 'grote interview' begint met een knipoog. Is Didier Frenay, die in Monaco woont, Thierry Henry al tegengekomen sinds die hier coach is geweest? 'Neen. Ik heb hem maar één keer ontmoet en dat was in 1998. Met Cannes kwamen we hier toen winnen van een ploeg met Henry, Fabien Barthez en David Trezeguet.' Voor hij als baas van StarFactory een grote vis werd in het makelaarswereldje, was Didier Frenay zeventien seizoenen profvoetballer. Hij speelde bij Seraing, Cercle Brugge en Charleroi, maar had ook een pijnlijke ervaring met de Oostenrijkse autoriteiten toen hij in Linz voetbalde. 'Oostenrijkse clubs mochten slechts twee buitenlanders opstellen. Het bestuur kreeg de kans om Hugo Sánchez te kopen, een wereldster. Omdat er al twee buitenlanders waren, stelden ze voor dat ik de Oostenrijkse nationaliteit zou aannemen. Ik ging akkoord. Het probleem was dat ik na het behalen van de titel werd opgeroepen voor mijn militaire dienst. Ik moest voor testen naar het Oostenrijkse equivalent van het Klein Kasteeltje in België. Op mijn 30e stond ik daar in onderbroek en T-shirt tussen gasten van 18 jaar. Ik deed met opzet de testen op gehoor en zicht zo slecht mogelijk en ik stak mijn linkerhand op toen ze vroegen de rechter op te steken. Toch werd ik niet afgekeurd. Eén of twee weken voor ik in dienst moest, heb ik rap de Belgische nationaliteit weer aangenomen.' Zijn parcours eindigde met een knieblessure in 2000, bij Roeselare. Op dat moment was hij al met zijn omscholing tot makelaar begonnen. Zijn eerste deals: Christophe Lauwers naar SV Ried, Axel Lawarée naar Bregenz, Didier Dheedene naar 1860 München en vooral: Bart Goor van Anderlecht naar Hertha BSC. 'Een van de grootste transfers van België naar het buitenland destijds.'Bijna twintig jaar later is Frenay een gevestigde waarde. De carrière van Ivan Perisic, daar zit hij achter. De transfer van de jonge Benjamin Pavard naar Stuttgart, of die van Kurt Zouma naar Chelsea: ook hij. Vanop zijn terras kijkt hij uit op de haven en het prinselijk paleis, een idyllisch kader. Zijn zaken draaien. Waarom werkt hij dan mee aan de oprichting van de BFFA, de vereniging van Belgische makelaars, na het voetbalschandaal? Enkele weken geleden trof hij in Spanje nog Christophe Henrotay en Jorge Mendes en in Monaco praat hij geregeld met Mino Raiola. Waarom stopt hij dan zijn tijd in een puur Belgische vereniging, samen met makelaars van wie de portefeuille niet te vergelijken is met die van hem? 'Omdat we volgens mij daar allemaal nood aan hebben', zegt hij. 'Vier maanden na het losbarsten van dat schandaal zijn we allemaal wat meer op ons gemak. In oktober was dat niet bepaald het geval.' Maar jij bevindt je ver van de storm, je werd niet ondervraagd, er zijn geen vermoedens over jou. Waarom je dan bezighouden met België? Didier Frenay: 'Ik ken de meeste Belgische makelaars en ik werk ook met Belgische spelers. Sommige dingen kan ik dus niet aanhoren. Toen het schandaal uitbrak, belde mijn dochter me: 'Papa, moet jij naar de gevangenis?' Er werd van alles verteld. Riooljournalistiek. Zo richt je mensen en het werk van jaren te gronde. Er werd gezegd dat ik 6 miljoen had verdiend aan de transfer van Landry Dimata van Oostende naar Wolfsburg. Dat is niet waar. Had ik zo'n commissie gekregen, ik zou er ook niet over liegen. Als iedereen akkoord gaat en het staat op papier, dan is het legaal. Toen Mediapart me voor hun Football Leaks vroeg of het klopte dat ik 10 procent commissie gekregen had op de transfer van Kevin De Bruyne naar Manchester City, heb ik dat bevestigd. Daar heb ik geen probleem mee. Samen met Patrick De Koster hebben we die klus geklaard. Een deal die je misschien één keer in je leven maakt. We kregen 10 procent. Misschien hadden anderen met 5 procent genoegen genomen, dat is hun probleem dan.' Hoeveel heb je dan aan Dimata verdiend? Frenay: 'Aan die transfer heb ik uiteindelijk 1.375.000 euro verdiend, die nog niet eens betaald zijn. Dat is ver van 6 miljoen. Dat gerucht heeft grote gevolgen gehad, de speler heeft de samenwerking met mij stopgezet. Dodi Lukebakio, die goed bevriend is met Dimata, eveneens. Ik heb hen alles uitgelegd en de documenten getoond, maar ze wilden niet luisteren. Een samenwerking die van de ene dag op de andere eindigt, door een totaal van de pot gerukt gerucht. In dit wereldje vergeten de mensen snel vanwaar ze komen en wie er voor hen was op moeilijke momenten. Lukebakio en Dimata zijn naar mij gekomen. Lukebakio stond op straat, Anderlecht moest hem niet meer. Dimata zat op een dood spoor bij Standard. Ik heb hem bij Oostende gestald. Een jaar later vertrok hij voor 11,5 miljoen naar Wolfsburg, waar hij 3000 keer meer zou verdienen als hij geregeld zou spelen. Hij kwam naar KVO voor 500.000 euro, Marc Coucke heeft dus geen slechte zaak gedaan. Het liep niet voor hem in Duitsland, maar ik heb het toch gedaan gekregen dat hij dezelfde garanties kreeg in Anderlecht.' Die BFFA moet het imago van de makelaars oppoetsen. Speelde dat mee voor jou? Had je genoeg van de bakken kritiek? Frenay: 'Ja, dat speelt mee, want de impact op het publiek is enorm geweest. Men ziet ons als profiteurs die miljoenen verdienen door bijna niks te doen. Voor mij was dat een gelegenheid om tabula rasa te maken en iets op te richten dat goed zou zijn voor iedereen. Ik heb naar alle makelaars in België een uitnodiging gestuurd en hen gezegd dat we regels nodig hebben, dat we nu vaak vastzitten tussen spelers die ons gebruiken en clubs. Samen kunnen we dat veranderen, maar dan hebben we een ethische code nodig. We hebben allemaal wel eens bonje gehad met een andere makelaar, maar uiteindelijk hebben we allemaal dezelfde belangen.' Afgaande op het perscommuniqué bij de oprichting van de BFFA zou je denken dat het makelaarswereldje één grote familie vormt. Terwijl het toch ieder voor zich is... Frenay: 'Dat moeten we achter ons laten. Weg van persoonlijke vetes. Ik had bijvoorbeeld koeltjes kunnen blijven doen tegen Christophe Henrotay. Yannick Carrasco verliet hem om naar mij te komen en liet mij nadien zitten om terug te gaan. Maar we praten nu elke dag. We hebben nog geen deal gemaakt samen, maar we hebben gesproken over dossiers die gelinkt waren. Ik heb bijvoorbeeld een geweldig netwerk in Duitsland, hij elders, dus als we elkaar helpen geeft dat meer mogelijkheden. Als we met drieën voor één speler gaan, dan hebben we een kans van één op drie. Werken we samen, dan hebben we hem samen. Als je zo werkt, kun je meer deals sluiten.' Nog niet iedereen is overtuigd. Stijn Francis liet nog niet van zich horen, Jacques Lichtenstein evenmin. Hij viel de BFFA zelfs aan, vorige week in de krant. Frenay: 'Ik zal met hen nooit met vakantie gaan, maar we oefenen hetzelfde beroep uit en verschillen niet zoveel van elkaar. We zouden hetzelfde belang moeten dienen. Ze doen alsof zij de witte ridders zijn. Ik zou liefst hebben dat ze zich aansloten. De deur staat open. Hoe meer makelaars van niveau, hoe geloofwaardiger de BFFA. De Pro League zou ons moeten steunen. We zouden tot een gentlemen's agreement moeten komen waar iedereen zich kan in vinden. Coucke zei me dat heel Europa over ons spreekt. Maar in Aken of in Rijsel weten ze niet precies wat in België gebeurt. Met de Pro League zouden we het goede voorbeeld kunnen geven. Als het van binnenuit komt, zullen de politici volgen en zal het imago van het Belgisch voetbal verbeteren.' Lichtenstein zei in La Dernière Heure: 'Ik mag hopen dat de KBVB geen structuur zal erkennen die ondermijnd wordt door leden die hun belastingen betalen in het buitenland of zelfs helemaal niet.' Dat ging over jou en Henrotay. Frenay: 'Dat is absurd en dat heeft er niks mee te maken! Ik woon al tien jaar in Monaco, Christophe Henrotay nog langer. Een buitenlandse makelaar die op de Belgische markt werkt, zou dus zijn belastingen in België moeten betalen? Belachelijk. Serieus, het intrigeert mij meer dat de vennootschap van Jacques Lichtenstein een lage winst aangeeft! En dat voor een bureau dat de nummer één van België vertegenwoordigt en Vincent Kompany en Thomas Meunier in zijn portefeuille heeft... Zo'n aanval is verdacht. Heeft hij iets te verbergen? Hij zag het Belgisch voetbal gezuiverd toen Mogi Bayat problemen had met het gerecht. Maar op Anderlecht had hij jarenlang dezelfde positie als Bayat, door een familieband... Ik merk veel frustratie en jaloezie in wat hij zegt. Een afrekening. Nochtans is Lichtenstein een van de eerste makelaars die ik aangeschreven heb voor de BFFA. Hij heeft niet gereageerd, zijn vennoot Peter Verplancke evenmin.' Wanneer de biecht van Dejan Veljkovic naar buiten gaat komen, zou het nog meer kunnen ontploffen. Zitten de makelaars en de andere actoren uit het voetbal al te beven? Frenay: 'Iedereen beeft! Want men is volop aan 't verklikken en dat is gevaarlijk. Denk je dat Dejan Veljkovic mensen gaat betichten met wie hij een goed contact heeft? Beeld je in dat Lichtenstein net als hij een spijtoptant wordt. Bayat, Henrotay en ik hangen er als eerste aan! En hij zou nooit zeggen dat Verplancke vreemde zaken doet, ook al zou dat zo zijn. Het is op het randje, dat statuut van spijtoptant.' Begrijp je nu dat het imago van makelaars zo negatief is? Frenay: 'Dat is de schuld van de pers! En de clubs varen daar wel bij...' Het is eerder de schuld van uw torenhoge commissies, niet? Frenay: 'Alles is relatief. Zoals in elk domein verdienen de besten grof geld. Als dat binnen de legaliteit blijft, wat is dan het probleem? Ik ben meer gechoqueerd als een kunsthandelaar 10 miljoen verdient aan de verkoop van een schilderij.' Een commissie van meerdere miljoenen op de verkoop van een voetballer, begrijp je niet dat dat choqueert? Frenay: 'Dat is een andere discussie. Dat gaat over moraal en geld in de sport. Maar hoeveel verdient de makelaar van een wereldster in het tennis? Of van een F1-piloot? Ik spreek niet eens over de Amerikaanse sporten. Kijk, mijn moeder heeft mij op haar eentje opgevoed, we hadden maar één kamer. Ik heb heel mijn leven hard gewerkt, niemand heeft me een euro cadeau gedaan. Toen ik mijn carrière beëindigde, heb ik bijna alles wat ik verdiend had geïnvesteerd om me te lanceren als makelaar. Ik heb een groot risico genomen. Moet ik me schuldig voelen omdat ik geslaagd ben? Ik heb niks onwettigs gedaan. Ik onderhandel misschien beter dan anderen... En je moet het hele plaatje zien: de investeringen, de tijd die aan deals besteed wordt die toch niet rond geraken, de reizen, de spelers die van de ene dag op de andere naar een concurrent vertrekken, de clubs die niet betalen. Er zijn makelaars genoeg die niet rondkomen. Op de Belgische markt hebben 5 procent van de makelaars 95 procent van de business. De overige 95 procent van de makelaars hebben nog 5 procent van de business te verdelen! En die worden vaak minder goed behandeld. Soms geven de clubs hen slechts 4 of 5 procent commissie, tegenover 10 procent voor de belangrijkere makelaars, omdat ze denken dat ze nadien toch nooit meer met hen te maken krijgen. Terwijl ze weten dat ze de gevestigde makelaars wel nog nodig hebben, dus proberen ze die niet in de zak te zetten. De BFFA zou het percentage van de commissies willen gelijkschakelen. De grote makelaars zouden dan wat minder verdienen, de kleine wat meer, soms zelfs veel meer.' Heel wat clubs hebben de betaling van commissies opgeschort na het voetbalschandaal. Frenay: 'De meeste van die clubs misbruiken die affaire om hun geldgebrek te maskeren en tijd te winnen. Sommige hebben ervan geprofiteerd om de commissies opnieuw te onderhandelen en te verlagen. Clubs en makelaars hebben alle belang bij een goeie relatie gebaseerd op respect. Beeld je in dat de clubs de commissies niet meer betalen die ze verschuldigd zijn aan Henrotay, Bayat, De Koster, StarFactory... Vroeg of laat moeten ze toch een beroep op ons doen. Als Anderlecht een speler wil, is de kans 80 procent dat een van hen erbij betrokken is. De club zei dat ze geen zaken meer wil doen met beklaagden. Maar Kara en Peter Zulj zijn gekomen via twee betrokken makelaars. Onschuldig tot het tegendeel is bewezen, maar wel betrokken. Anderlecht heeft namelijk geen keuze als het die spelers wil.'