'Het was eigenlijk nooit onze ambitie bij het begin van het seizoen om te promoveren', beweert Gunther Bockstal, de man die sinds 2016 met de plak zwaait bij de club met stamnummer 9467. 'In eerste instantie wilden we een eindrondeticket bemachtigen, via een goede competitiestart. Dat we dan na vijf speeldagen op kop stonden met het maximum van de punten was wel erg uitzonderlijk. Zonder euforisch te willen zijn. (lacht) Je begint er niet aan om laatste te eindigen. Het zou jammer zijn, mocht alles nu worden teniet gedaan door een definitieve stopzetting voor dit seizoen. We calculeerden eigenlijk een plek bij de eerste vijf in. Maar ik zou dit zeker ook niet willen bestempelen als een gemiste kans.'

Veel begrip

De 55-jarige clustermanager van cebeo, een groothandel in elektrotechnisch materiaal, bekijkt de gevolgen van de coronapandemie bijzonder nuchter en benadert de gehele situatie enorm realistisch. 'Je kunt niks organiseren of betalen wanneer er geen inkomsten meer zijn', zegt hij. 'Want we hangen net als de horeca sterk af van onze bezoekers, bij evenementen of in onze kantine. Voor elke sportclub geldt dat criterium vrees ik. Wij hebben het geluk dat we over een buffer beschikken om één of twee keer in te springen.'

VK Liedekerke

Sinds maart bleven de spelers van de eerste ploeg bij VK Liedekerke, dat met Jong VK Liedekerke ook een team heeft in vierde provinciale van Brabant, hun conditie onderhouden. 'Ze gingen vaak in groepjes van vier lopen in het bos, de laatste tijd keerden ze per drie terug op het veld, om hun balgevoel te onderhouden', vervolgt de voorzitter. 'Met als gevolg dat er hier soms tot middernacht werd getraind, door die opsplitsing in die vele verschillende kleine bubbels. Onze verlichting draaide wat overuren. Maar we namen dat er met een glimlach bij, als we zien welke inspanningen de spelers en de technische staf deden. Ik merk toch een grotere bewustwording bij iedereen. Er heerst veel begrip. Van ongeveer drie-vierde van de jongens kregen we al hun akkoord voor volgend seizoen, aan verminderde financiële voorwaarden. Dat lijkt me ook logisch. Niet enkel wij verkeren in dit geval. Overal wordt er tegenwoordig fel geknipt in budgetten.'

Passie en clubliefde

Bockstal reageert kort maar krachtig op de vraag hoe gezond zijn club is. 'We mogen zeker niet klagen.' Want in 2005 fungeerde hij als ondervoorzitter en gerechtigd correspondent bij de heropstart in vierde provinciale, nadat fusieclub SK Lombeek-Liedekerke - die was opgericht in 1999 - geen geslaagd samengaan opleverde. 'Een juiste combinatie van passie en clubliefde, ik beschouw deze club - die ik al van jongs af aan ken - een beetje als mijn eigen kind', stelt hij. 'Het is tof dat we met weinig middelen toch evolueerden en er eigenlijk het maximale uithalen. Daar haal ik hoofdzakelijk mijn voldoening uit. Het is niet omdat je iemand heel veel betaalt dat die daarom beter is dan anderen. Met de jeugd er bij, zitten wij rond de driehonderd aangesloten leden. Wat dat betreft zitten we wat aan onze limiet, door de accommodatie. Ze is goed, maar beperkt. Op ons hoofdveld van gras speelt enkel de A-kern en Jong VK Liedekerke, op het nieuw synthetische kunnen onze jongeren aan de bak. En dan beschikken we nog over een stuk met gras, voor de trainingen van de eerste en tweede ploeg.'

De B-ploeg van Liedekerke, VK Liedekerke
De B-ploeg van Liedekerke © VK Liedekerke

Overgaan naar derde amateur behoort in de toekomst tot de mogelijkheden. 'Sportief maak ik me daar geen zorgen over', oppert Bockstal. 'Zeker als je elk seizoen bij de eerste drie tot vijf meedraait. Ondanks de concurrentie in onze streek, met RSC Anderlecht, Eendracht Aalst, FCV Dender en KVK Ninove, ben ik blij dat er in onze ruime A-kern van 22 spelers toch vijf eigen jeugdspelers zitten. Dat geeft toch wel voldoening.'

'Het was eigenlijk nooit onze ambitie bij het begin van het seizoen om te promoveren', beweert Gunther Bockstal, de man die sinds 2016 met de plak zwaait bij de club met stamnummer 9467. 'In eerste instantie wilden we een eindrondeticket bemachtigen, via een goede competitiestart. Dat we dan na vijf speeldagen op kop stonden met het maximum van de punten was wel erg uitzonderlijk. Zonder euforisch te willen zijn. (lacht) Je begint er niet aan om laatste te eindigen. Het zou jammer zijn, mocht alles nu worden teniet gedaan door een definitieve stopzetting voor dit seizoen. We calculeerden eigenlijk een plek bij de eerste vijf in. Maar ik zou dit zeker ook niet willen bestempelen als een gemiste kans.'De 55-jarige clustermanager van cebeo, een groothandel in elektrotechnisch materiaal, bekijkt de gevolgen van de coronapandemie bijzonder nuchter en benadert de gehele situatie enorm realistisch. 'Je kunt niks organiseren of betalen wanneer er geen inkomsten meer zijn', zegt hij. 'Want we hangen net als de horeca sterk af van onze bezoekers, bij evenementen of in onze kantine. Voor elke sportclub geldt dat criterium vrees ik. Wij hebben het geluk dat we over een buffer beschikken om één of twee keer in te springen.'Sinds maart bleven de spelers van de eerste ploeg bij VK Liedekerke, dat met Jong VK Liedekerke ook een team heeft in vierde provinciale van Brabant, hun conditie onderhouden. 'Ze gingen vaak in groepjes van vier lopen in het bos, de laatste tijd keerden ze per drie terug op het veld, om hun balgevoel te onderhouden', vervolgt de voorzitter. 'Met als gevolg dat er hier soms tot middernacht werd getraind, door die opsplitsing in die vele verschillende kleine bubbels. Onze verlichting draaide wat overuren. Maar we namen dat er met een glimlach bij, als we zien welke inspanningen de spelers en de technische staf deden. Ik merk toch een grotere bewustwording bij iedereen. Er heerst veel begrip. Van ongeveer drie-vierde van de jongens kregen we al hun akkoord voor volgend seizoen, aan verminderde financiële voorwaarden. Dat lijkt me ook logisch. Niet enkel wij verkeren in dit geval. Overal wordt er tegenwoordig fel geknipt in budgetten.'Bockstal reageert kort maar krachtig op de vraag hoe gezond zijn club is. 'We mogen zeker niet klagen.' Want in 2005 fungeerde hij als ondervoorzitter en gerechtigd correspondent bij de heropstart in vierde provinciale, nadat fusieclub SK Lombeek-Liedekerke - die was opgericht in 1999 - geen geslaagd samengaan opleverde. 'Een juiste combinatie van passie en clubliefde, ik beschouw deze club - die ik al van jongs af aan ken - een beetje als mijn eigen kind', stelt hij. 'Het is tof dat we met weinig middelen toch evolueerden en er eigenlijk het maximale uithalen. Daar haal ik hoofdzakelijk mijn voldoening uit. Het is niet omdat je iemand heel veel betaalt dat die daarom beter is dan anderen. Met de jeugd er bij, zitten wij rond de driehonderd aangesloten leden. Wat dat betreft zitten we wat aan onze limiet, door de accommodatie. Ze is goed, maar beperkt. Op ons hoofdveld van gras speelt enkel de A-kern en Jong VK Liedekerke, op het nieuw synthetische kunnen onze jongeren aan de bak. En dan beschikken we nog over een stuk met gras, voor de trainingen van de eerste en tweede ploeg.'Overgaan naar derde amateur behoort in de toekomst tot de mogelijkheden. 'Sportief maak ik me daar geen zorgen over', oppert Bockstal. 'Zeker als je elk seizoen bij de eerste drie tot vijf meedraait. Ondanks de concurrentie in onze streek, met RSC Anderlecht, Eendracht Aalst, FCV Dender en KVK Ninove, ben ik blij dat er in onze ruime A-kern van 22 spelers toch vijf eigen jeugdspelers zitten. Dat geeft toch wel voldoening.'