De weg naar het Koning Boudewijnstadion kent Vossen. Nog maar 24 jaar oud, is hij al aan zijn derde bekerfinale in vijf jaar toe.

Jelle Vossen: "Ik hoop dat ik straks in de bekerfinale voor de eerste keer aan de aftrap kom én win. Ik heb al eens gewonnen, maar toen speelde ik niet. Later speelde ik wel de hele match, maar verloren we met Cercle van AA Gent. Een bekerfinale spelen én winnen heb ik nog niet meegemaakt."

Aan zijn eerste bekerfinale, toen Genk in 2009 KV Mechelen klopte met 2-0, heeft hij niet zulke goeie herinneringen. Vossen: "Ik heb die wedstrijd van op de bank beleefd, ben zelfs niet ingevallen. Dat knaagt nog steeds."

"Tijdens de trainingen in de week die voorafging aan de finale merkte ik dat ik niet zou starten. Dat was niet onlogisch, want ik was nog geen titularis bij Genk. Maar ik had in de aanloop naar de finale wel een paar belangrijke goals gemaakt, en ik hoopte dat ik op zijn minst zou mogen invallen. Zelfs met twee minuten speeltijd was ik al blij geweest."

Drie maanden later tekende hij een huurovereenkomst bij Cercle, de tegenstander op 9 mei. "Ik vond het verschrikkelijk dat ik die stap moest zetten", erkent de Limburger, "ik zat op dat moment zeven jaar bij Genk en ik voelde me er thuis. In het begin had ik schrik voor die stap. Niet zozeer voor het sportieve, meer voor het feit dat ik uit mijn vertrouwde omgeving weg moest. Toen heeft mijn vader op mij ingepraat, om me duidelijk te maken dat ik bij Genk niet aan spelen zou toekomen. Dat waren niet de plezantste gesprekken. We zijn dan samen naar Brugge gereden en hebben daar een contract getekend." (FV/PTK/GF)

De weg naar het Koning Boudewijnstadion kent Vossen. Nog maar 24 jaar oud, is hij al aan zijn derde bekerfinale in vijf jaar toe.Jelle Vossen: "Ik hoop dat ik straks in de bekerfinale voor de eerste keer aan de aftrap kom én win. Ik heb al eens gewonnen, maar toen speelde ik niet. Later speelde ik wel de hele match, maar verloren we met Cercle van AA Gent. Een bekerfinale spelen én winnen heb ik nog niet meegemaakt."Aan zijn eerste bekerfinale, toen Genk in 2009 KV Mechelen klopte met 2-0, heeft hij niet zulke goeie herinneringen. Vossen: "Ik heb die wedstrijd van op de bank beleefd, ben zelfs niet ingevallen. Dat knaagt nog steeds." "Tijdens de trainingen in de week die voorafging aan de finale merkte ik dat ik niet zou starten. Dat was niet onlogisch, want ik was nog geen titularis bij Genk. Maar ik had in de aanloop naar de finale wel een paar belangrijke goals gemaakt, en ik hoopte dat ik op zijn minst zou mogen invallen. Zelfs met twee minuten speeltijd was ik al blij geweest."Drie maanden later tekende hij een huurovereenkomst bij Cercle, de tegenstander op 9 mei. "Ik vond het verschrikkelijk dat ik die stap moest zetten", erkent de Limburger, "ik zat op dat moment zeven jaar bij Genk en ik voelde me er thuis. In het begin had ik schrik voor die stap. Niet zozeer voor het sportieve, meer voor het feit dat ik uit mijn vertrouwde omgeving weg moest. Toen heeft mijn vader op mij ingepraat, om me duidelijk te maken dat ik bij Genk niet aan spelen zou toekomen. Dat waren niet de plezantste gesprekken. We zijn dan samen naar Brugge gereden en hebben daar een contract getekend." (FV/PTK/GF)