Sinds 2006 speelde hij achtereenvolgens voor Borac Banja Luka (Bosnië-Herzegovina), Rode Ster Belgrado (Servië), Napredak Krusevac (Servië), Sheriff Tiraspol (Moldavië), Krasnodar (Rusland), Alania Vladikavkaz (Rusland), Elazigspor (Turkije), Gaziantepspor (Turkije), Sporting Gijón (Spanje), Tom Tomsk (Rusland) en AEK Athene (Griekenland). Een waslijst aan clubs in acht verschillende landen.

Volgens zijn vrienden lag hij vooral in het begin van zijn carrière in de clinch met zijn trainers. 'Maar dat lag niet alleen aan hem', aldus Marko Maksimovic, sportief directeur van Borac. 'Als jonge speler was Ogi eerder teruggetrokken. Hij sprak niet met zijn trainers en omgekeerd deden ze niet de moeite om met hem te praten. De meeste trainers begrepen hem niet. Of beter gezegd: de meer bescheiden trainers konden niet met hem overweg.

Met Robert Prosinecki, de bondscoach van de nationale ploeg, klikt het. Net als met Manuel Jiménez bij AEK Athene. Met trainers van een bepaald niveau heeft hij nooit problemen gehad - zij weten hoe ze moeten communiceren met spelers.

Ogi heeft een goede inborst en is bijzonder intelligent. Je moet hem op de man af de dingen vertellen. Hij zal nooit moeilijk doen tegen een trainer als hij rechtuit is. Hou je dingen voor hem achter, dan heb je wel een probleem met Ogi', lacht Maksimovic.

De jobhopper van weleer heeft vooral veel bijgeleerd tijdens zijn eerste buitenlandse avontuur bij Rode Ster Belgrado. Maskimovic: 'Toen hij op zijn twintigste naar Rode Ster vertrok, had hij alles van een toekomstige topspeler. Zijn periode in Belgrado was geen succes. Altijd maar uitgeleend worden aan een andere club heeft hem zeker niet geholpen. Hij is in die paar jaar wel een andere mens geworden.'

Groeimarge

Hein Vanhaezebrouck volgde Vranjes blijkbaar al toen hij drie seizoenen geleden op de loonlijst stond bij Sporting Gijón en daar op een half seizoen elf matchen speelde in de Primera División. Vanhaezebrouck was dus al langer een fan en toen de transfer in januari afsprong, was het maar een kwestie van tijd voor de West-Vlaming een derde poging zou wagen.

Op zijn 28e heeft de Bosnische international zijn toptransfer beet. Mensen die hem goed kennen, denken dat Vranjes nog een groeimarge heeft.

'Voor Ogi is Anderlecht big', besluit Maksimovic. 'Enerzijds beschouwt hij zijn overgang van AEK Athene naar Anderlecht zeker als een grote stap voorwaarts. Daar ben ik honderd procent zeker van. Anderzijds is Anderlecht niet de eindmeet voor hem. Hij wil all the way gaan.'

Cultheld uit Banja Luka

Lees ons volledig portret van Ognjen Vranjes in onze +zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 29 augustus 2018

Sinds 2006 speelde hij achtereenvolgens voor Borac Banja Luka (Bosnië-Herzegovina), Rode Ster Belgrado (Servië), Napredak Krusevac (Servië), Sheriff Tiraspol (Moldavië), Krasnodar (Rusland), Alania Vladikavkaz (Rusland), Elazigspor (Turkije), Gaziantepspor (Turkije), Sporting Gijón (Spanje), Tom Tomsk (Rusland) en AEK Athene (Griekenland). Een waslijst aan clubs in acht verschillende landen. Volgens zijn vrienden lag hij vooral in het begin van zijn carrière in de clinch met zijn trainers. 'Maar dat lag niet alleen aan hem', aldus Marko Maksimovic, sportief directeur van Borac. 'Als jonge speler was Ogi eerder teruggetrokken. Hij sprak niet met zijn trainers en omgekeerd deden ze niet de moeite om met hem te praten. De meeste trainers begrepen hem niet. Of beter gezegd: de meer bescheiden trainers konden niet met hem overweg. Met Robert Prosinecki, de bondscoach van de nationale ploeg, klikt het. Net als met Manuel Jiménez bij AEK Athene. Met trainers van een bepaald niveau heeft hij nooit problemen gehad - zij weten hoe ze moeten communiceren met spelers. Ogi heeft een goede inborst en is bijzonder intelligent. Je moet hem op de man af de dingen vertellen. Hij zal nooit moeilijk doen tegen een trainer als hij rechtuit is. Hou je dingen voor hem achter, dan heb je wel een probleem met Ogi', lacht Maksimovic.De jobhopper van weleer heeft vooral veel bijgeleerd tijdens zijn eerste buitenlandse avontuur bij Rode Ster Belgrado. Maskimovic: 'Toen hij op zijn twintigste naar Rode Ster vertrok, had hij alles van een toekomstige topspeler. Zijn periode in Belgrado was geen succes. Altijd maar uitgeleend worden aan een andere club heeft hem zeker niet geholpen. Hij is in die paar jaar wel een andere mens geworden.'Hein Vanhaezebrouck volgde Vranjes blijkbaar al toen hij drie seizoenen geleden op de loonlijst stond bij Sporting Gijón en daar op een half seizoen elf matchen speelde in de Primera División. Vanhaezebrouck was dus al langer een fan en toen de transfer in januari afsprong, was het maar een kwestie van tijd voor de West-Vlaming een derde poging zou wagen. Op zijn 28e heeft de Bosnische international zijn toptransfer beet. Mensen die hem goed kennen, denken dat Vranjes nog een groeimarge heeft. 'Voor Ogi is Anderlecht big', besluit Maksimovic. 'Enerzijds beschouwt hij zijn overgang van AEK Athene naar Anderlecht zeker als een grote stap voorwaarts. Daar ben ik honderd procent zeker van. Anderzijds is Anderlecht niet de eindmeet voor hem. Hij wil all the way gaan.'