"Ik denk dat ik de enige coach ben die durft toe te geven dat ik soms - en ik zeg echt soms - ook wel eens oneerlijk wil winnen. Ik ben daar niet trots op, maar ga dan toch in een hoekje in de kleedkamer even glimlachen", stelt Stijn Vreven onomwonden in een lang interview met Sport/Voetbalmagazine.

"Ik kan maar eerlijk zijn. Niet dat ik iedere week zo wil winnen, maar ik weet wel dat het willen winnen altijd de bovenhand zal hebben. Als het niet anders kan, vind ik het ook wel eens prima als het met trekken, duwen en schoppen gebeurt. Ik houd niet van de ideale schoonzoon-mentaliteit op het veld. Ernaast wel. Daar ben ik zelf ook zeer zacht."

Een van de populaire trucjes van de foor is de tegenstander afblokken op een stilstaande fase. Gaat Vreven dat ook bij Waasland-Beveren invoeren?

"Absoluut. In het huidige voetbal is het héél belangrijk om de verdedigers af te blokken, om de kans groter te maken dan vijftig procent om te scoren. Ik sta open voor andere sporten - handbal, basketbal - om te bekijken hoe ze het daar doen. En dan let ik op die defensieve block, ja. Als je weet dat meer en meer wedstrijden worden beslist op stilstaande fases, moet je daar het maximum uit halen. Zeker als je ziet dat zelfs een ploeg als Anderlecht daar vorig seizoen mentaal een probleem mee kreeg."

Vier culturen

Stijn Vreven, een strijdlustige rechtsback, voetbalde in België, Cyprus, Nederland en Duitsland. Die ervaringen beïnvloedden zijn visie als trainer.

Vreven: "In Duitsland gold het absolute überprofessionalisme. Geen enkele vraag stellen, gewoon doen wat je gevraagd wordt. En dat kan heel extreem zijn. Wij reden in de voorbereiding met de bus naar het bos. De fysiektrainer liep een uur, wij moesten gewoon volgen, want je kwam ergens anders uit. Daar wachtte de bus ons op. En toen volgde een voetbaltraining van anderhalf uur. Als je dat hier nu zou doen, pakken de spelers je daarop bij het eerste verlies. Maar ik vind toch: een goeie fysieke conditie is een must.

"In Nederland was het dan het tegenovergestelde. Wilde je daar een bosloop, dan moest je dat wetenschappelijk uitleggen. Waarom doen we dat? Waarom zo lang? Ik heb heel graag spelers die meedenken, vooral in het tactische, maar ze moeten niet álles in vraag stellen. In Nederland wonnen ze ook liever met 4-3 dan met 1-0. Daar kan ik me als trainer niet in vinden. Doe mij liever 1-0. Dat is twee keer positief: jij hebt gescoord en zij niet. Je organisatie, je manier van werken, was goed. Met de visie van José Mourinho en het spelen op resultaat is niks mis."

"Ik denk dat ik de enige coach ben die durft toe te geven dat ik soms - en ik zeg echt soms - ook wel eens oneerlijk wil winnen. Ik ben daar niet trots op, maar ga dan toch in een hoekje in de kleedkamer even glimlachen", stelt Stijn Vreven onomwonden in een lang interview met Sport/Voetbalmagazine."Ik kan maar eerlijk zijn. Niet dat ik iedere week zo wil winnen, maar ik weet wel dat het willen winnen altijd de bovenhand zal hebben. Als het niet anders kan, vind ik het ook wel eens prima als het met trekken, duwen en schoppen gebeurt. Ik houd niet van de ideale schoonzoon-mentaliteit op het veld. Ernaast wel. Daar ben ik zelf ook zeer zacht." Een van de populaire trucjes van de foor is de tegenstander afblokken op een stilstaande fase. Gaat Vreven dat ook bij Waasland-Beveren invoeren? "Absoluut. In het huidige voetbal is het héél belangrijk om de verdedigers af te blokken, om de kans groter te maken dan vijftig procent om te scoren. Ik sta open voor andere sporten - handbal, basketbal - om te bekijken hoe ze het daar doen. En dan let ik op die defensieve block, ja. Als je weet dat meer en meer wedstrijden worden beslist op stilstaande fases, moet je daar het maximum uit halen. Zeker als je ziet dat zelfs een ploeg als Anderlecht daar vorig seizoen mentaal een probleem mee kreeg." Stijn Vreven, een strijdlustige rechtsback, voetbalde in België, Cyprus, Nederland en Duitsland. Die ervaringen beïnvloedden zijn visie als trainer.Vreven: "In Duitsland gold het absolute überprofessionalisme. Geen enkele vraag stellen, gewoon doen wat je gevraagd wordt. En dat kan heel extreem zijn. Wij reden in de voorbereiding met de bus naar het bos. De fysiektrainer liep een uur, wij moesten gewoon volgen, want je kwam ergens anders uit. Daar wachtte de bus ons op. En toen volgde een voetbaltraining van anderhalf uur. Als je dat hier nu zou doen, pakken de spelers je daarop bij het eerste verlies. Maar ik vind toch: een goeie fysieke conditie is een must."In Nederland was het dan het tegenovergestelde. Wilde je daar een bosloop, dan moest je dat wetenschappelijk uitleggen. Waarom doen we dat? Waarom zo lang? Ik heb heel graag spelers die meedenken, vooral in het tactische, maar ze moeten niet álles in vraag stellen. In Nederland wonnen ze ook liever met 4-3 dan met 1-0. Daar kan ik me als trainer niet in vinden. Doe mij liever 1-0. Dat is twee keer positief: jij hebt gescoord en zij niet. Je organisatie, je manier van werken, was goed. Met de visie van José Mourinho en het spelen op resultaat is niks mis."