Het verhaal van de transfer van Aly Samatta van KRC Genk naar Aston Villa toont nog eens hoe dicht slagen en mislukken in het profvoetbal bij mekaar kunnen liggen.
...

Het verhaal van de transfer van Aly Samatta van KRC Genk naar Aston Villa toont nog eens hoe dicht slagen en mislukken in het profvoetbal bij mekaar kunnen liggen.Anderhalf jaar geleden vroeg men zich bij KRC Genk af welke van de spitsen men zou laten vertrekken, definitief of via een uitleenbeurt, in een op dat moment té uitgebreid aanvallend compartiment. Uiteindelijk vertrok de Griekse spits Karelis, maar vanzelfsprekend was dat niet. Binnen de club waren er ook stemmen die suggereerden om Samatta te laten gaan, maar toenmalig trainer Philippe Clement ging toen hard op de rem staan. Hij zag Samatta bezig op training, en had een voorgevoel dat die helemaal sportief ging ontploffen. Samatta was scherp, en werkte op training goed af. Vroeg of laat zou zich dat doorzetten in de wedstrijd, naarmate de speler meer vertrouwen kreeg, voorvoelde de trainer, die eerder geneigd was Karelis te laten gaan.Aanvankelijk was dat er niet aan te zien. Nog in de eerste Europese kwalificatiewedstrijden kreeg Clement de vraag waarom Samatta bleef staan terwijl hij wel kansen kreeg maar amper (of aanvankelijk niet) scoorde. Dat komt, verzekerde de trainer, die de reporters de wenkbrauwen fronsend achter liet.Iedereen weet hoe het verhaal af liep. KRC Genk werd kampioen, en Samatta topschutter met 23 goals in 35 wedstrijden. Het toont nog maar eens waar men bij Genk al langer achter is gekomen: buitenlandse spelers hebben eerst een aanpassingsperiode nodig alvorens ze voluit kunnen renderen. In zijn eerste half jaar maakte Samatta vijf goals in 18 matchen. In zijn eerste volledige seizoen waren dat er 13 in 37 wedstrijden, en in Genks moeilijke jaar, toen Clement in december gehaald werd, amper acht op 31 matchen. Besluit: iemand halen uit een vreemde competitie die al in zijn eerste seizoen potten breekt, lukt amper. In plaats van twee houd je zo'n spelers beter drie jaar, weet TD Dimitri de Condé intussen.Iedereen, Genk incluis, had verwacht dat Samatta na de titel én zijn deelname aan de Afrika Cup weg zou zijn. Tot eenieders verrassing was dat niet het geval. Niet dat het aan aanbiedingen ontbrak. Bij Genk kregen ze afgelopen zomer vraag naar Samatta vanuit Rusland, van een Franse middenmotor, en van Galatasaray, vorige maand nog vanuit het Midden-Oosten. Het enige probleem? Samatta zelf zag dat niet zitten. Hij had zijn zinnen gezet op een goeie club in één van de vijf Europese topcompetities, en met name op Engeland. Alleen kwam dat Engelse bod, dat er bijvoorbeeld wél was voor Sander Berge, niet.De verklaring is simpel. Engeland hanteert in tegenstelling tot bijvoorbeeld België een systeem waarbij naast spelers uit de EU en eigen land enkel toppers die op papier een aanwijsbare meerwaarde bieden automatisch toegang krijgen tot de Premier League. Een niet-EU-speler die naar de Premier League wil, moet minstens twee derden van alle A-interlands van de afgelopen twee jaar mee gespeeld hebben. Aan dat criterium voldeed Samatta, maar die regel geldt enkel voor de top 50 uit de FIFA ranking, en daar hoort het bescheiden voetballand Tanzania verre van bij.Voor die categorie van laag aangeschreven landen moet aangetoond worden dat de speler een toegevoegde sportieve waarde heeft. Zijn deelname aan de Champions' League en een goeie prestatie op Liverpool hebben in dat verhaal zeker geholpen.Afgelopen zomer zette Genk dan ook geen druk op Samatta om toch genoegen te nemen met een bestemming die niet zijn keuze was. Het ging uit van een win-win-situatie: een fitte Samatta kon een zoekend elftal aan de nodige doelpunten helpen, en in de CL kon de spits zich nog eens tonen, en zijn prijskaartje opdrijven. In afwachting haalde Genk in Denemarken alvast een andere spits, de Nigeriaan Onuachu die zich de voorbije maanden alvast kon inwerken en toonde dat zo'n inloopperiode wel degelijk zijn nut heeft. In het begin was het voor Onuachu, die er van uit ging dat Samatta nog in de zomer zou vertrekken, en dat hij de diepe spits van Genk voor dit seizoen zou worden, even aanpassen, toen hij vanaf de bank moest toekijken.Vandaag lijkt het verhaal voor iedereen een win-win-situatie. Samatta heeft zijn droomtransfer naar de Premier League, Genk vangt van Aston Villa het geplande bedrag van tien miljoen euro, en Onuachu kan na zijn aanpassing voluit tonen dat hij een meerwaarde biedt voor dit team.En Genk stuurt nog eens zijn visitekaartje naar jonge buitenlandse talenten die zoeken naar een ideale tussenstap van een kleine competitie naar een topland. Die spelers zien nog eens dat de Limburgse club de perfecte tussenstap is, waar een clubleiding mee denkt aan het ideale sportieve traject van zo'n speler.