Eind augustus 2011 werd Mario Been de nieuwe coach van KRC Genk. Vooral dat hij via de Belgische landskampioen (een huzarenstukje à la Vanhaezebrouck, toen van Frankie Vercauteren) zomaar de Champions League in kon, bleek een verleiding te groot om aan te weerstaan. Sinds de breuk met zijn grote liefde Feyenoord was Been wat afgeknapt geraakt op het voetbal. Maar nu was hij terug. In de Champions League dan nog.

Drie maanden later was Genk de risee van Europa en bleek Been zich in al zijn gretigheid een beetje te hebben verkeken op zijn nieuwe club. Toch hield hij na de 5-0-pandoering tegen Chelsea nog vol dat hij had genoten op Stamford Bridge. Enorm bevoorrecht voelde hij zich dat hij topspelers van zo dichtbij aan het werk had gezien, ja, er zelfs naast had gestaan!

Been was het jongetje in de bollenwinkel dat van opwinding niet wist waar eerst te kijken. Ook in Valencia zou hij gaan genieten, zei hij voorbeschouwend op de volgende Champions League-opdracht. Voor een ambitieuze trainer klonk dat opnieuw iets te vrijblijvend, want genieten doe je in het beste geval achteraf. Het werd 7-0, voor Valencia, en Been had het niet meer over genieten achteraf.

Vier jaar later is Mario Been nog altijd het jongetje in de bollenwinkel en stoort het hem dat Vanhaezebrouck dat niet is, maar een winnaar.

Eind augustus 2011 werd Mario Been de nieuwe coach van KRC Genk. Vooral dat hij via de Belgische landskampioen (een huzarenstukje à la Vanhaezebrouck, toen van Frankie Vercauteren) zomaar de Champions League in kon, bleek een verleiding te groot om aan te weerstaan. Sinds de breuk met zijn grote liefde Feyenoord was Been wat afgeknapt geraakt op het voetbal. Maar nu was hij terug. In de Champions League dan nog. Drie maanden later was Genk de risee van Europa en bleek Been zich in al zijn gretigheid een beetje te hebben verkeken op zijn nieuwe club. Toch hield hij na de 5-0-pandoering tegen Chelsea nog vol dat hij had genoten op Stamford Bridge. Enorm bevoorrecht voelde hij zich dat hij topspelers van zo dichtbij aan het werk had gezien, ja, er zelfs naast had gestaan! Been was het jongetje in de bollenwinkel dat van opwinding niet wist waar eerst te kijken. Ook in Valencia zou hij gaan genieten, zei hij voorbeschouwend op de volgende Champions League-opdracht. Voor een ambitieuze trainer klonk dat opnieuw iets te vrijblijvend, want genieten doe je in het beste geval achteraf. Het werd 7-0, voor Valencia, en Been had het niet meer over genieten achteraf. Vier jaar later is Mario Been nog altijd het jongetje in de bollenwinkel en stoort het hem dat Vanhaezebrouck dat niet is, maar een winnaar.