KV Mechelen, Waasland-Beveren, 8 betrokken clubleiders, 4 spelersmakelaars en voetballer Olivier Myny hebben zich afgelopen week uitgebreid verdedigd in de tuchtzaak over mogelijke omkoping en competitievervalsing. Bijna allemaal vragen ze de vrijspraak, voornamelijk op basis van procedurefouten.

Wagner probeerde met een reeks citaten uit de telefoontaps te bewijzen dat het om 'maffiapraktijken' ging. Met als meest bekende voorbeeld het zinnetje 'de keuken is besteld'.

'Een intussen bijna legendarische uitspraak', aldus de bondsprocureur. 'Het gebruik van dat soort codetaal in de gesprekken is typerend voor maffiataal. Ach, de talloze gesprekken laten niets aan het toeval over. Die bewijzen dat iedereen wist dat er strafbare en laakbare handelingen werden uitgevoerd.'

'De mensen die voor uw commissie verschijnen hebben het Belgisch voetbal en de supporters belazerd, in de steek gelaten en een mes in de rug gestoken. Ik besef ook wel dat de bestraffing van deze clubs niet alle problemen zijn opgelost. De weg naar een correct, eerlijk en zuiver voetbal is lang en moeilijk. Maar dat betekent niet dat we de handdoek op voorhand moeten werpen.'

KV Mechelen

Zowel KV Mechelen als supportersorganen van Malinwa probeerden afgelopen week de club vrij te pleiten, door te stellen dat de vier vervolgde bestuurders geen meerderheid vormden binnen het bestuur. 'Misschien niet, maar ze hadden wel de feitelijke beslissingsmacht', pareerde Wagner dat argument zaterdag in zijn pleidooi.

Advocaat Tim de Hertogh, die optreedt namens twee Mechelse supportersverenigingen, zei vorige week zaterdag al dat heel wat fans veel geld hebben geïnvesteerd in de club. De Hertogh stelde dat KV Mechelen meer is dan enkele bestuurders, en dus niet toerekenbaar gehouden kon worden voor de eventuele poging tot wedstrijdbeïnvloeding.

Dat Thierry Steemans (financieel directeur), Olivier Somers (medehoofdeaandeelhouder), Stefaan Vanroy (sportief directeur) en Johan Timmermans (ex-voorzitter en bestuurslid) zelfs geen meerderheid vormden binnen het bestuur van KV Mechelen doet er juridisch niet toe, stelt Wagner. 'Het enige dat relevant is, is dat zij de feitelijke beslissingsmacht van de club in handen hadden. Dat is ontegensprekelijk het geval gezien hun functies binnen de club.'

'Ik heb begrip voor het argument dat de club hiervan het slachtoffer niet mag worden. Voor de supporters zou dat wraakroepend zijn, omdat er slechts een beperkt aantal personen betrokken bij zijn. Maar wie profiteert er van het mogelijke gesjoemel? Dat lijkt me toch wel de club KV Mechelen. Bovendien zou het onrechtvaardig zijn ten opzichte van andere clubs die het spel wél eerlijk spelen. De club vrijpleiten zou het einde betekenen van een normale competitie en bij uitbreiding onze sport.'

Waasland-Beveren

Ook Waasland-Beveren kreeg een flinke veeg uit de pan. 'De club claimt enkel benaderd te zijn door KV Mechelen, maar werkte actief mee aan matchfixing', zei hij Wagner.

De bondsprocureur liep ook bij Waasland-Beveren de vier beklaagden één voor één af en begon bij voorzitter Dirk Huyck. Wagner haalde het incident aan waarbij Huyck een klap kreeg in de nek van Olivier Somers (KV Mechelen). 'We hadden achteraf gezien beter voluit gegaan', citeerde hij uit een telefoontap van een gesprek met Swolfs. 'Dat betekent maar één ding: Waasland-Beveren is niet voluit gegaan', aldus Wagner.

Dat Huyck ook een tweede keer samenzat met Dejan Veljkovic begrijpt de bondsprocureur niet. 'Uit beleefdheid? In normale omstandigheden doe je dat niet, toestemmen met een tweede vergadering met maffiose personen. Maar de intentie was om KV Mechelen te helpen.'

Wagner ontkende verder dat Huyck niet vervolgd werd wegens het verzaken aan de meldingsplicht. Swolfs wordt door het Bondsparket beschouwd als een van de spilfiguren in de hele zaak. 'Hij was de draaischijf voor informatie, sprak met makelaars (met Walter Mortelmans, red.) en was de rechtstreekse lijn naar KV Mechelen. Een bloemlezing uit de citaten die Swolfs worden aangewreven: 'Geen probleem om te helpen, maar niet financieel', 'We kunnen Joachim Van Damme opstellen. Die heeft weinig woorden nodig' en 'De trainer (Sven Vermant, red.) is een dwarsligger die de aap uithangt'. Bestuursleden Walter Clippeleyr en Jozef Van Remoortel typeerde Wagner niet als spilfiguren, maar waren volgens de bondsprocureur perfect op de hoogte.

'Clippeleyr had volgens de taps voorgesteld aan Dirk Huyck om berichten en mails te wissen van zijn gsm en tablet. Huyck verklaarde aan de onderzoeksrechter dat dat over de communicatie met Veljkovic ging. Terwijl tijdens de ondervragingen met het bondsparket gezegd werd dat dat over de communicatie met KV Mechelen-fans ging. Die versies spreken elkaar tegen en dus is de tweede uitleg ongeloofwaardig.'

Van Remoortel zou in een telefoongesprek met Huyck dan weer gezegd hebben dat hij 'liever heeft dat KV Mechelen wint'. 'Meneer Van Remoortel had beter moeten weten met zijn ervaring in het voetbal en op zijn leeftijd', aldus Wagner.

Procedurefouten

Wagner noemde de door de verdediging aangehaalde procedurefouten ook 'een enorme verspilling van tijd, want de kritiek dient enkel om de waarheid te verbergen'.

'De voorbije dagen waren de drie belangrijkste woorden: procedure, procedure, procedure. Die van mij zullen zijn: wat gebeurde er? Ofwel, wie heeft wat gedaan', opende Wagner zijn drie uur durende betoog. De regels en procedure dienen slechts als omkadering van het geheel. Een kunstrecensent klaagt bij een schilderij van Rubens toch ook niet over de kader? Die kijkt toch ook naar het schilderij zelf.'

'Men moet nagaan of een procedure globaal goed verlopen is, zonder aan 'regelfetisjisme' (sic) te doen. Heel veel mensen zijn vergeten dat we hier niet voor een strafrechtelijk orgaan staan. Dit is een privaatrechtelijk tuchtprocedure. En dus geldt het bondsreglement, met het burgerlijk wetboek als aanvulling.'

Met een simpele boutade maakte Wagner de urenlange pleidooien van de verdediging met de grond gelijk. 'Ze hadden één zaak gemeen. Het was een enorme verspilling van tijd. De kortgedingrechter heeft zelf benadrukt dat zij niet te oordelen heeft over tuchtprocedure en veegde al procedurele elementen grondig van tafel. Daarom besteed ook ik heel weinig aandacht aan de procedure. Bovendien zou ik twee tot drie dagen nodig hebben.'

'Deze tuchtprocedure is er om het recht te doen zegevieren en de waarheid aan het licht te brengen. Maar wanneer de waarheid het daglicht niet mag zien, begrijp ik best dat men er een hindernissenparkoers van maakt zodat men eventueel struikelt over elementen nog voor de waarheid aan het licht komt. Natuurlijk was het kort geding een ultieme poging om stokken in de wielen te steken. Maar die kritiek heeft eigenlijk als taak om de waarheid te verbergen.'