De koers die elk jaar aan prestige wint

Strade Bianche, zaterdag 9 maart - live op Sporza

Wie herinnert ze zich niet, de beelden van Tiesj Benoot die vorig jaar, met een moddergezicht, over de streep bolde op het magische Piazza del Campo van het feeërieke Siena. Zijn allereerste profzege, in een koers die elk jaar meer prestige opslurpt: de Strade Bianche - al waren de Toscaanse sterrati vorig jaar meer bruin dan wit.

Dit jaar zal de naam van de wedstrijd wel passen bij de ondergrond, want de regen blijft allicht uit. Er zal zelfs een lentezonnetje schijnen, en dus wordt het vooral stof vreten. Minder lastig dus dan in de laatste editie, toen de modder aan de wielen van de renners zoog.

Toch blijft het een zware koers, door de combinatie van de stoffige straten - wat ook heel wat stuurmanskunst en concentratie vergt - én de hoogtemeters: bijna 4000, op 'slechts' 184 kilometer. Met als afsluiter de slothelling naar het mythische plein van Siena, waar Wout van Aert vorig jaar compleet verzuurd voet aan de grond moest zetten - nog zo'n iconisch beeld.

Van Aert krabbelde echter vlug recht, op weg naar een derde plaats, na Benoot en Romain Bardet. Voor de tweede keer op rij eindigden zo twee Belgen op het podium. In 2017 waren dat nog Greg Van Avermaet en Tim Wellens, op twee en drie, na Michal Kwiatkowski.

Met hun vorm die ze in de Omloop Het Nieuwsblad demonstreerden, behoren Van Avermaet en Wellens ook dit jaar tot de topfavorieten. Ook Van Aert zal na zijn eerste wegkoers van 2019 allicht een hoger niveau halen dan vorige zaterdag, toen hij nog tekortschoot, maar toch als dertiende eindigde. Het is nog afwachten of de knieblessure van Benoot, na zijn val in de Belgische openingskoers, voldoende hersteld zal zijn om opnieuw te schitteren.

Concurrentie krijgen ze vooral van het Astanaduo Jakob Fuglsang en Alexey Lutsenko en het Deceuninck-Quick-Stepduo Julian Alaphilippe en Zdenek Stybar. De Tsjech won de Strade Bianche al in 2015 en leeft na zijn eerste Vlaamse voorjaarszege op een wolk.

Ook Alaphilippe heeft van de Toscaanse koers een hoofddoel gemaakt. Voor de eerste keer staat hij er ook aan de start, nadat hij in het verleden altijd Parijs-Nice op zijn programma gezet had.

De slothelling in Siena is de Franse springveer alleszins op het lijf geschreven. Ook op die van wereldkampioen Alejandro Valverde, die in Siena al tweemaal derde werd (2014/2015), maar nu ziek heeft afgemeld. Ook Peter Sagan is er deze keer niet bij, hij bouwt zijn seizoen langzamer op, om eventueel ook in Luik-Bastenaken-Luik een gooi naar de zege te doen.

De kans dat een grotere groep dan vorig jaar aan de laatste hindernis in Siena begint, is reëel. De wind zal, volgens de voorspellingen, in de finale op kop blazen, wat een lang offensief, zoals van Tiesj Benoot vorig jaar, moeilijker maakt. En dan komen de pure punchers het meest naar boven, na allicht een meer gesloten koers.

Hoe dan ook wordt de Strade Bianche alweer een wondermooi kijkstuk, al was het maar door het decor.

Bloedstollende promotiefinale, deel 1

Beerschot Wilrijk - KV Mechelen, zaterdag 9 maart om 20.30 uur - live op Proximus 11

'Wij hebben de beste ploeg, KV Mechelen de meeste ervaring'. Aldus Beerschot-boegbeeld Mo Messoudi deze week in Sport/Voetbalmagazine. Als hij gelijk heeft, is de vraag wat de doorslag zal geven wanneer beide ploegen het deze en volgende zaterdag tegen elkaar opnemen in de promotiefinale in 1B - eerst op het Kiel, daarna Achter de Kazerne.

De stress zal enorm zijn, want het is voor beide clubs van moeten. Beerschot Wilrijk sneuvelde vorig seizoen in de play-offs tegen Cercle Brugge en wil een nieuwe kans om terug te keren naar het hoogste niveau niet missen. Het is intussen zes jaar geleden dat het failliete Beerschot de boeken neerlegde en iedereen ervan overtuigd was dat er op het Kiel nooit meer eersteklassevoetbal te zien zou zijn. Over 180 minuten kan die droom weer realiteit worden. KV Mechelen degradeerde vorig seizoen uit de hoogste afdeling en wil koste wat het kost meteen terug promoveren. Voor de supporters is deze finale - waarin alles mogelijk is - in feite al een horrorscenario, want ze hadden erop gerekend dat Malinwa de beide periodetitels zou winnen en er dus geen promotiefinale aan te pas zou komen.

In de vorige vier onderlinge duels dit seizoen hielden beide ploegen elkaar in evenwicht. Beerschot Wilrijk won de eerste confrontatie thuis met 1-0, KV Mechelen nam in oktober revanche met 3-0. De volgende twee duels eindigden op een gelijkspel, respectievelijk 1-1 in november Achter de Kazerne en 0-0 in januari op het Kiel.

De winnaar van de dubbele confrontatie promoveert dus, de verliezer treedt aan in play-off 2. Voor KV Mechelen speelt alles zich echter nog steeds af onder de donkere wolken van operatie Propere Handen: de club kan net zo goed als promovendus ook nog degradant worden. Dat alles hangt af van de vraag of de Geschillencommissie Hoger Beroep van de KBVB nog voor 1 juli tot een uitspraak komt in het matchfixingluik van operatie Propere Handen. Bekijk een infografiek: wat kunnen de sportieve implicaties zijn van operatie Propere Handen?

Vijf PO1-wedstrijden op hetzelfde tijdstip

Zondag 10 maart om 18 uur - live op Play Sports

In 1A worden - zoals altijd op de laatste twee speeldagen - alle acht wedstrijden op hetzelfde tijdstip afgewerkt, zondag om 18 uur. Met alle ogen gericht op de spannende strijd om play-off 1 (PO1). Antwerp is sinds vorig weekend zeker van zijn eerste PO1-deelname, leider KRC Genk en Club Brugge waren dat eerder al. Achter de Great Old knokken in de praktijk nog vier ploegen om drie plaatsen: Standard staat er het best voor met 47 punten, daarna volgen - telkens op één punt - STVV (46), Anderlecht (45) en AA Gent (44).

De Rouches trekken naar Cercle Brugge en zijn met een zege altijd zeker van PO1, omdat STVV en AA Gent op de laatste speeldag nog tegen elkaar spelen. Ook een gelijkspel kan volstaan, afhankelijk van wat de Kanaries en de Buffalo's doen. STVV moet punten rapen op bezoek bij het sportief piekende maar extrasportief geplaagde Royal Excel Mouscron, terwijl AA Gent het sinds vorig weekend van behoud verzekerde KV Oostende ontvangt.

RSC Anderlecht krijgt het als zevende geklasseerde KV Kortrijk (40 punten) op bezoek. De Kerels zijn in theorie ook nog in de running voor een PO1-ticket, maar ze moeten dan wel zes op zes pakken - in het Astridpark dus en volgend weekend thuis tegen Antwerp - en hopen dat twee andere PO1-kandidaten boven hen in het klassement het helemaal laten afweten.

En dan is er nog Charleroi, achtste met 39 punten en mathematisch ook nog niet uitgeschakeld. De Karolo's hebben dan wel een half mirakel nodig: ze moeten zelf winnen zondag op Antwerp en volgend weekend thuis tegen Eupen, Anderlecht en AA Gent mogen geen punten meer pakken en KV Kortrijk maximaal vier op zes én, als dat allemaal lukt, moeten ze nog met een beter doelsaldo eindigen dan Anderlecht. Nu is dat 11-0 in het voordeel van Paars-wit. Benieuwd hoe de kaarten na dit weekend liggen.

Bekerfinale basketbal

Filou BC Oostende - Telenet Antwerp Giants, zondag 10 maart om 17 uur - live op Sporza

Zondagnamiddag gaat basketbalclub Oostende, de regerende landskampioen, op zoek naar een zevende bekerwinst op een rij. Daarvoor moeten de kustjongens van succescoach Dario Gjergja wel voorbij Antwerp Giants. De Antwerpenaren snelden de voorbije jaren Charleroi voorbij als voornaamste uitdager van Oostende. In 2017 stapte bovendien hoofdsponsor Telenet over van Oostende naar Antwerp. Een belangrijke machtsverschuiving kondigde zich aan.

In een interview met Sport/Voetbalmagazine deze week erkennen sportief manager Leo De Rycke en coach Roel Moors dat het voor de Giants 'tijd is om te oogsten'. Al beseffen ze maar al te goed dat Oostende zijn troon niet zomaar zal afstaan. Het beste bewijs is de recentste confrontatie tussen beide teams: in de eigen Lotto Arena kreeg Antwerp een pak voor de broek. 44-82, pijnlijke cijfers. Een wake-upcall voor de Sinjoren, die sindsdien een nieuw elan vonden. In de achtste finales van de Champions League, de tweede belangrijkste Europese bekercompetitie, wonnen ze woensdag nog knap met 75-67 van Murcia.

Uitkijken is het naar de Belgen Ismael Bako, een explosieve center die geregeld uitpakt met monsterdunks, en Hans Vanwijn, een atletische alleskunner. Of naar de kwieke Amerikaanse spelverdeler Paris Lee, dé topspeler in onze competitie tot dusver.

Langs Oostendse zijde loopt er ook genoeg talent en métier rond. Denk aan de ervaren (zee)kapitein Dusan Djordjevic. 35 is de Servische spelverdeler ondertussen en minder vaak op het parket, maar o zo intelligent en betrouwbaar op de belangrijke momenten. Flikt hij dat opnieuw? BCO, waar coach Gjergja tegenwoordig combineert met een job als bondscoach van de Belgian Lions, siert het ook dat ze vol de kaart van de Belgen trekken. Met Vincent Kesteloot, Elias Lasisi, Jean-Marc Mwema, Tim Lambrecht en Loïc Schwartz kan u straks in Vorst Nationaal heel wat talent van eigen bodem (en zowat de helft van onze nationale ploeg) aan het werk zien.

Een zevende beker op rij voor Oostende, of doorbreekt Antwerp de hegemonie?

Premier League-topper

Arsenal - Manchester United, zondag 10 maart om 17.30 uur - live op Play Sports

Deze affiche in de Premier League vormt een bijzonder belangrijke afspraak voor de troepen van coach Unai Emery, want na 29 speeldagen hebben de Gunners als vijfde in het klassement amper een puntje op de Mancunians. En dat terwijl de eerste vier plaatsen in de Engelse competitie recht geven op de zo felbegeerde rechtstreekse plaatsingtickets voor de Champions League.

Op de vorige speeldag was er in de North London derby nog een 1-1-gelijkspel op en bij de Spurs, via een vroeg doelpunt van de straks naar Juventus vertrekkende Aaron Ramsey. Eigenlijk verdiende het compact spelende Arsenal meer. Maar een arbitrale blunder en het ontbreken van een VAR zorgde voor een penalty, ondanks voorafgaand buitenspel van Harry Kane. De rode kaart voor invaller Torreira vormde een smet op de prestatie, anderzijds was het hoopgevend voor aanvoerder Koscielny dat doelman Leno zich meermaals onderscheidde met puike reddingen. Maar zorgwekkender is wel dat de (luxe-)invallers Aubameyang en Özil hun manager totaal niet konden overtuigen tijdens hun speeltijd.

Een totaal ander geluid weerklinkt vanuit Old Trafford, waar sinds het vertrek van de excentrieke Portugees José Mourinho midden december vorig jaar de ploeg volop bezig is aan een revival onder de Noorse oud-spits Ole Gunnar Solskjaer.

Ondanks de vrij grote lijst van afwezigen (Matic, Herrera, Mata, Lingard, Jones, Darmian en Valencia) zag de 46-jarige ex-international onze landgenoot Romelu Lukaku de afgelopen weken uitgebreid zijn opportunisme tonen. Met zes goals in acht dagen verkeert de 25-jarige broer van Jordan net op tijd in bloedvorm, nu money time stilaan in zicht komt.

De langdurige blessures van Anthony Martial en vorige week ook nog Alexis Sánchez kwamen bijzonder ongelegen voor zijn strijdplan. Maar Solskjaer weet dat hij met McTominay en de Braziliaanse Belg Andreas Pereira op het middenveld gemakkelijk kan omschakelen van een 4-3-1-2-veldbezetting naar een 3-5-2-systeem. En hij schrikt er ook niet voor terug om Dalot kansen te geven. De Red Devils spelen eigenlijk op verplaatsing, sinds de aanstelling van Solskjaer, het liefst in een 4-4-2. Dat leidde al eerder tot succes in de Premier League (0-1 bij Tottenham, 13 januari), maar ook in de FA Cup (0-2 bij Chelsea, 18 februari). Bewust hebben we het dan niet over de 1-3 in de belangrijkste Engelse beker op 25 januari, toen Manchester United het haalde bij Arsenal. Is een herhaling opnieuw mogelijk?