Sommige woorden wegen zwaarder dan andere. Zoals die van José Mourinho bijvoorbeeld. Op de tweede speeldag van de Europa League zond die een groet naar zijn oude vriend: 'Ik kijk ernaar uit om Luciano D'Onofrio morgen te zien. Het is een erg belangrijk iemand. Het is een eer om tegen zijn ploeg te spelen.'
...

Sommige woorden wegen zwaarder dan andere. Zoals die van José Mourinho bijvoorbeeld. Op de tweede speeldag van de Europa League zond die een groet naar zijn oude vriend: 'Ik kijk ernaar uit om Luciano D'Onofrio morgen te zien. Het is een erg belangrijk iemand. Het is een eer om tegen zijn ploeg te spelen.' D'Onofrio laat liefst anderen over hem praten. De voormalige sportief directeur van Standard, nu vicevoorzitter van Antwerp, heeft altijd tot de verbeelding gesproken. Hij laat zich overal zien, behalve voor de microfoons. Zijn macht laat zich slechts mondjesmaat proeven. Zo liet hij in de marge van de loting van de Europa League weten dat hij een bericht gestuurd had naar Mourinho, omdat zijn Great Old tegen de Spurs zou spelen. Alsof hij er subtiel wilde aan herinneren dat hij nog altijd een lange arm heeft in het Belgisch voetbal. Drie jaar geleden wist hij met die macht achter de schermen ene Paul Gheysens, de grote geldschieter van het nieuwe Antwerp, ervan te overtuigen om de sleutels van de ploeg te overhandigen aan Don Luciano. De financiële slagkracht en de historiek van stamnummer 1 spraken hem aan. 'Wie zou ons beter kunnen helpen dan Luciano D'Onofrio, met zijn netwerk en zijn ervaring in het internationale voetbal, om een grote club te bouwen zoals het publiek die verdient?', vroeg meneer Ghelamco zich af toen hij zijn nieuwe rechterhand voorstelde. Een deelname aan play-off 1, een beker van België en een kwalificatie voor Europees voetbal later roept de toekomst van de man uit Castelfiore, een kleine gemeente in Latium, nochtans vragen op. In augustus streek namelijk ene François Fornieri neer in de raad van bestuur van Standard. De sterke man van Mithra heeft altijd gezegd dat als hij op een dag het lot van de Rouches in handen zou nemen, hij de sportieve teugels zou toevertrouwen aan zijn oude vriend de Don. In alle clubs te lande gaat dus momenteel het gerucht dat de terugkeer van Luciano D'Onofrio naar Standard slechts een kwestie van tijd is. 'Hij wil zijn werk bij Antwerp wel afmaken, maar hij zit met Standard in zijn hoofd', zegt ex-makelaar Paul Stefani. Nochtans lijkt de liefde vooral van de kant van de Rouches te komen, want D'Onofrio is vaak elders gaan kijken. Hij legde ooit geld op tafel in Eupen en was een tijd in de running om Charleroi te gaan leiden, maar de grootste flirt was er een met de aartsrivaal van Standard, namelijk Anderlecht. Hij werkte samen met Herman Van Holsbeeck aan enkele transfers, zoals de terugkeer van Steven Defour naar België. Hij wilde samen met Gheysens de recordkampioen zelfs overnemen, maar dat lukte uiteindelijk niet. Maar daar stopt het verhaal niet. In 2019 kon Marc Coucke een beroep doen op het netwerk van D'Onofrio dankzij hun gemeenschappelijke vriend François Fornieri, de vennoot van Coucke bij Mithra. De voorzitter van RSCA zocht een nieuwe sportieve kapitein om de toekomst van zijn club voor te bereiden. D'Onofrio was aanvankelijk geïnteresseerd, maar trok zich terug toen Vincent Kompany terugkeerde en hij de macht leek te moeten delen. 'Wanneer je de nummer één geweest bent, wil je geen nummer twee meer zijn', legt Paul Stefani uit. 'Ook bij Antwerp beslist hij over alles, maar heeft hij niet de macht in handen. En dat bevalt je niet erg wanneer je elders de baas bent geweest. Luciano wil de nummer één zijn.'Een statuut moet je verdienen. En verdient D'Onofrio dat nog wel, na de mislukte retours van Steven Defour en Kevin Mirallas naar België? De meningen daarover lopen uiteen. In de catacomben van de Bosuil geloven zijn aanhangers nog in hem, want ze beloofden gouden bergen aan Ivan Leko, die zich nochtans openlijk vragen stelde bij de afgelopen transferperiode. 'Vertrouw op Luciano, hij zal je niet ontgoochelen, we gaan een geweldige ploeg hebben', kreeg de Kroaat voortdurend te horen. Iemand uit de entourage van een jonge Antwerpspeler zegt: 'Ik denk dat zijn netwerk nog altijd intact is. Hij bewees bij Antwerp dat hij de beste is om in weinig tijd een ploeg te bouwen.' 'Hij heeft goed werk geleverd bij Antwerp, maar wel in een context waarin Ghelamco jaarlijks de schulden wegwiste', nuanceert een bestuurslid van een Belgische topclub. 'Antwerp is geen voorbeeld van goed bestuur. Ik weet niet of een terugkeer naar Standard een goeie zaak zou zijn. Luciano is niet meer dezelfde als tien jaar geleden. De leeftijd weegt.' Zoals een opa die niet mee is met de nieuwste technologieën, zo zou D'Onofrio niks moeten weten van data bij de aanwerving van spelers. Hij weigert zelfs spelers die op basis van data worden aangeboden. En ook al wordt hij voorgesteld als een grote kenner van het spel, men zegt ook dat hij van langsom minder spelers kent. Daarom kiest hij er ook voor om zich beter te laten omringen. In die context kwam bijvoorbeeld Olivier Renard naar de Bosuil. Die was zelf onder de indruk: 'In enkele maanden heb ik heel veel van hem geleerd. Vooral op menselijk vlak, in de omgang. Ik heb een zeer grote bestuurder leren kennen, misschien wel de grootste in België.' Het menselijk contact is waarschijnlijk de grootste kracht die Don Luciano nog heeft. Hij heeft altijd al een vlotte babbel gehad en is aangenaam gezelschap. Dat Dieumerci Mbokani - einde contract afgelopen zomer - aan boord bleef, komt evenveel door zijn woorden dan door de centen van Paul Gheysens. D'Onofrio wist dat zijn poulain op de Bosuil zou blijven. En ook al wilde Philippe Clement dolgraag Edmilson Junior naar Brugge halen, het was D'Onofrio die er het dichtste bij was om hem weer naar België te leiden. Luciano D'Onofrio weet altijd te charmeren en op het juiste moment aan de juiste touwtjes te trekken. Hij weet ook heel goed waar hij zich moet laten zien. Afgelopen zomer was hij een van de weinigen die het voorrecht hadden om de Final 8 van de Champions League live te bekijken. Hij is natuurlijk goed bekend in Lissabon. Hij nodigde er ook makelaars uit met wie hij de weken erna zaken zou doen om zijn kern in de moneytime van de transferperiode te versterken. Zijn persoonlijkheid blijft fascineren. Om Christian Benavente terug naar ons land te halen - die stond ook dicht bij een terugkeer naar Charleroi maar dat ging niet door omdat de Carolo's geen Europees meer spelen - kon hij een beroep doen op Mitch Bakkovens, een makelaar met goeie contacten in het Nabije Oosten. De terugkeer van Nana Ampomah op de velden van de Pro League kwam er dan weer door een samenwerking met Mohamed Al Faiech, de invloedrijke makelaar van Ishak Belfodil. En om Frank Boya naar de Bosuil te lokken sprak de Don zijn goeie relaties met Pini Zahavi aan. Door makelaars wordt D'Onofrio gewaardeerd, bewonderd of gevreesd, maar binnen het Belgische voetbal is zijn aura minder sterk. Omdat Antwerp besefte dat hij niet zo populair is binnen de Pro League, koos de club ervoor om Sven Jaecques naar voren te schuiven op het moment dat er nieuwe leden voor de raad van bestuur moesten worden gekozen. D'Onofrio zelf is eerder een vrijbuiter, die al eens Mehdi Bayat en diens verschillende petjes op de korrel nam. 'Luciano, dat is het Ancien Régime', repliceerde die dan weer in het programma Super Sunday op de zender LN24. Die mening wordt gedeeld door veel Belgische clubbestuurders, die niet zo'n fan zijn van de figuur D'Onofrio. Zet hij een nieuwe stap op weg naar zijn terugkeer aan de top van het Belgische voetbal via de Bosuil of via een triomfantelijke comeback naar Sclessin? In Luik gaat het gerucht dat François Fornieri aan het eind van dit seizoen wel eens alle macht naar zich toe zou kunnen trekken door de aandelen van Bruno Venanzi over te kopen. Hij zou dan D'Onofrio in het kostuum van sportief raadgever stoppen, dat momenteel door Michel Preud'homme wordt gedragen. In Antwerpen ziet men zijn vertrek nog niet als een zekerheid, maar op verschillende niveaus wordt er sowieso op geanticipeerd. 'Ik geef me drie tot vijf jaar om hier te slagen', zei de Don toen hij naar de Bosuil kwam met als missie 'van Antwerp weer een topclub maken'. Het vierde seizoen is aan de gang en de Great Old lijkt weer aan de top te staan. 'Zelfs als er geen geld is op Standard, zal hij mensen vinden om erin te investeren', zegt Paul Stefani vol zelfvertrouwen. En als we willen weten of die terugkeer een goede zaak zou zijn, vertelt een makelaar ons over een ontmoeting tien jaar geleden: 'Hij gaf me de indruk een makelaar op z'n retour te zijn, die contacten had met al wat oudere mensen. Maar op den duur stelde ik vast dat ik me vergist had. Een jaar later had hij Antwerp op de rails. Vandaag zou ik misschien weer geneigd zijn om te denken dat het voor hem afgelopen is, maar niks zegt dat het niet weer zo gaat als de eerste keer.' De toverlantaarn blijft dus draaien, al kun je in de mist van vragen met moeite enkele silhouetten van antwoorden bespeuren. Bij Luciano D'Onofrio is alles altijd een beetje flou.