Elf weken zijn er dus verloren gegaan. Elf weken of 77 dagen vooraleer de Pro League uiteindelijk moest aanvaarden dat de competitieformule die op 15 mei werd voorgesteld, met achttien clubs in 1A, in de gegeven omstandigheden de beste was. Anders dreigde ons voetbal echt te verstrikken in de netten van een juridisch spinnenweb.

Hoe zouden al die mensen die halsstarrig voor een competitie met zestien clubs in 1A hebben gepleit daar nu over denken? Hoe wordt die hele soap, die vooral op een gebrek aan leiderschap en uniformiteit wees, intern geëvalueerd? Hoe zou voorzitter Peter Croonen zichzelf analyseren?

Zijn er trouwens mensen die de eer aan zichzelf houden, die nu zullen opstaan en het boetekleed aantrekken? Of wordt de schuld voor deze malaise gewoon op iemand anders afgeschoven om toch maar het eigen vel te redden? Op dat laatste zal het wel uit draaien. Sommige buitenstaanders zullen schreeuwen om een schoonmaakoperatie, waarna alles weer gewoon zijn eigen gang gaat.

De Pro League is er in de eerste plaats om het product voetbal te dienen. En niet om te verzanden in eigenbelang. De koppige manier waarop sommigen lang niet bereid waren tot welk compromis dan ook en zelfs een uitspraak van de rechtbank naast zich wilden neerleggen, getuigt van misplaatste arrogantie. Het was alsof deze mensen in hun eigen wereld leefden, een wereld met eigen wetten en normen.

Dat Waasland-Beveren de competitie gijzelde, zal de club hier en daar niet populair maken. Terwijl de Waaslanders geen enkele schuld hebben. Natuurlijk kan je vragen stellen bij de economische draagkracht van een competitie met achttien clubs, maar dat doet in de huidige omstandigheden niets ter zake.

Niet snel genoeg kan de competitie na de penibele gebeurtenissen van de voorbije weken beginnen. Mensen willen weer voetbal zien en geen gebekvecht van een aantal ego's. In het voetbal gaat het om winnen en verliezen, om vreugde en verdriet, om emotie en begeestering. Laat de bal zo snel mogelijk weer rollen.

Elf weken zijn er dus verloren gegaan. Elf weken of 77 dagen vooraleer de Pro League uiteindelijk moest aanvaarden dat de competitieformule die op 15 mei werd voorgesteld, met achttien clubs in 1A, in de gegeven omstandigheden de beste was. Anders dreigde ons voetbal echt te verstrikken in de netten van een juridisch spinnenweb.Hoe zouden al die mensen die halsstarrig voor een competitie met zestien clubs in 1A hebben gepleit daar nu over denken? Hoe wordt die hele soap, die vooral op een gebrek aan leiderschap en uniformiteit wees, intern geëvalueerd? Hoe zou voorzitter Peter Croonen zichzelf analyseren? Zijn er trouwens mensen die de eer aan zichzelf houden, die nu zullen opstaan en het boetekleed aantrekken? Of wordt de schuld voor deze malaise gewoon op iemand anders afgeschoven om toch maar het eigen vel te redden? Op dat laatste zal het wel uit draaien. Sommige buitenstaanders zullen schreeuwen om een schoonmaakoperatie, waarna alles weer gewoon zijn eigen gang gaat.De Pro League is er in de eerste plaats om het product voetbal te dienen. En niet om te verzanden in eigenbelang. De koppige manier waarop sommigen lang niet bereid waren tot welk compromis dan ook en zelfs een uitspraak van de rechtbank naast zich wilden neerleggen, getuigt van misplaatste arrogantie. Het was alsof deze mensen in hun eigen wereld leefden, een wereld met eigen wetten en normen.Dat Waasland-Beveren de competitie gijzelde, zal de club hier en daar niet populair maken. Terwijl de Waaslanders geen enkele schuld hebben. Natuurlijk kan je vragen stellen bij de economische draagkracht van een competitie met achttien clubs, maar dat doet in de huidige omstandigheden niets ter zake.Niet snel genoeg kan de competitie na de penibele gebeurtenissen van de voorbije weken beginnen. Mensen willen weer voetbal zien en geen gebekvecht van een aantal ego's. In het voetbal gaat het om winnen en verliezen, om vreugde en verdriet, om emotie en begeestering. Laat de bal zo snel mogelijk weer rollen.