De leiders van de Belgische voetbalbond deden er zaterdag alles aan om de kater van de Nations League te verwerken: de sfeer wat oppompen met een dj voor en na, het in de bloemen zetten van een paar legendes van weleer ( Jean-Marie Pfaff, Eric Gerets, Maurice Martens onder meer) en een groot cadeau voor eentje van vandaag, Dries Mertens, naar aanleiding van zijn honderdste interland. De fans reageerden enthousiast.
...

De leiders van de Belgische voetbalbond deden er zaterdag alles aan om de kater van de Nations League te verwerken: de sfeer wat oppompen met een dj voor en na, het in de bloemen zetten van een paar legendes van weleer ( Jean-Marie Pfaff, Eric Gerets, Maurice Martens onder meer) en een groot cadeau voor eentje van vandaag, Dries Mertens, naar aanleiding van zijn honderdste interland. De fans reageerden enthousiast. Echt vuurwerk kwam er na de WK-kwalificatie niet, wel spoten gouden papiersnippers uit wat luchtkanonnen. We zijn verwend; de tijd dat plaatsing voor een WK of EK nog een evenement was, is voorbij. Plaatsing voor het tornooi brengt wel gemoedsrust binnen de KBVB, zegt Manu Leroy, directeur communicatie en marketing. Na de laatste plaats op de Nations League hadden de communicatiekanalen van de bond, die de laatste jaren enorme sprongen gemaakt hebben - ook die van de U21 en de Red Flames - gezwegen in alle talen. Ook de dagen nadien bleef het stil. Leroy: 'Mensen die bij het team zaten, signaleerden dat ze niemand lastig wilden vallen. Iedereen zat in zak en as. Vanuit communicatieperspectief kan je dan zeggen: je moet ook dan big boys zijn, maar ik ben topsporter geweest, heb óók momenten gehad waarop ik zei: laat me met rust.' Een WK behind the scenes zit er straks wellicht niet direct in. 'Daar is de coach duidelijk in. We zijn er om te winnen, niet om een docu te maken. Hij laat veel toe, maar wat hij privé met spelers bespreekt, is heilig. Daar raken we moeilijk binnen. We hebben wél gemerkt in Rusland, in de euforie van de overwinningen, dat de grens altijd maar werd verlegd. Laat ons hopen dat we straks opnieuw ver komen', lacht Leroy. De plaatsing zorgt voor sportief gemak: de hele voorbereiding kan nu starten, de oefeninterlands in maart hebben geen barragekarakter. Grote namen à la Argentinië of Brazilië moeten we niet verwachten. Maart is in de ogen van de bondscoach het moment van de piekbelasting voor spelers: geen tot amper winterstop, een volle kalender, hét moment waarop je blessures riskeert. De tegenstand zal er eentje zijn tegen wie nieuwe gezichten zich kunnen tonen. Financieel doet de KBVB met de kwalificatie een uitstekende zaak. Na vier tornooien en de finale van de Nations League hadden de Duivels de KBVB al een smak geld opgeleverd. In Tubeke zijn ze de ploeg dus ontzettend dankbaar. Het gaf de bond veel zuurstof voor een aantal projecten: de bouw van een nieuwe campus én een betere ondersteuning voor clubs en de basis. Qatar geeft straks weer extra ruimte in de budgetten voor de komende twee jaar. Wordt verder in stenen geïnvesteerd? Dat is minder waarschijnlijk. De nood aan een nieuw stadion blijft groot, zeker gezien project 2027 en de kandidatuur om samen met Nederland en Duitsland het WK voor vrouwen te organiseren. Dat bidbook moet stilaan samengesteld worden. Niemand zal ons land nog een keer geloven op zijn woord dat er een nieuw stadion komt. Daar kijkt de bond richting politiek. De winst van Qatar in het stadion (kostprijs 200 miljoen euro) stoppen, kan niet wegens onvoldoende. De erkentelijkheid tegenover deze Duivels is groot. Daarom is de bond bezig om hun werk in Tubeke te vereeuwigen. Spelers krijgen tegenwoordig een aandenken aan de mijlpalen die ze hebben gerond: hun eerste cap, hun 25e, 50e, 75e en 100e. Straks komen er ook grote totems met dezelfde cijfers en daarop de namen. Iedereen die bijdraagt tot de legacy van de nationale ploeg wordt ergens vereeuwigd in het base camp. Qatar 2022 wordt een wintertornooi met uitdagingen. Een kleine golfstaat, logistiek lastig want geen vakantiebestemming met veel verblijfsaccommodatie. Pluspunt: alles ligt er op een zeer kleine ruimte. Leroy: 'Het is letterlijk mogelijk om in de groepsfase twee à drie wedstrijden per dag te zien. Om naar match 1 te gaan, en nadien de metro te pakken naar stadion 2 of naar stadion 3. ' Politiek zal ook een en ander op ons afrollen. In het stadion hing zaterdag al een boodschap van Amnesty International. Verder doorgaan op wat in gang is gezet, druk houden om dingen te veranderen, zo ziet de voetbalwereld haar taak. Met instemming van en na overleg met de diverse mensenrechtenplatformen. Leroy: 'Vragen rond ons standpunt kwamen een eerste keer toen we de kwalificaties startten. We hebben toen met heel veel mensen gepraat. Human Rights Watch, Amnesty International, specialisten in mensenrechten. Het is makkelijk om te roepen, maar nog beter om te wéten wat de situatie is. Wat was ervoor, wat is er nu, en hoe evolueren de dingen?' Er kwam een overlegplatform, met ngo's en vakbonden die de toestand kennen, maar ook met andere landen. De UEFA en de FIFA bezorgen geregeld updates van de toestand, de KBVB informeert haar spelers. Een boycot vindt niemand een goed idee. Leroy: 'Vanuit historisch standpunt weet je dat er dan alleen verliezers zijn. Ik denk ook niet dat we dat mogen vragen van de spelers, het zijn profs die op het hoogste niveau willen acteren. Je mag van hen of van één voetbalbond niet verwachten dat ze een politieke situatie veranderen. Uiteindelijk komt alles terug op een beslissing die tien jaar geleden is genomen en waarvan we allemaal zeggen dat het een slechte was, ook met alle corruptie die eraan vasthing. Dat kunnen we niet meer veranderen. Het enige wat we wél kunnen doen is dankzij het voetbal, onze aanwezigheid daar en een machtige FIFA dingen opleggen of eisen.'