Nog maximum vier wedstrijden voetbalt Wesley Sonck (35), om de Oost-Vlaamse eersteprovincialer Eendracht Appelterre aan het behoud te helpen. Dat het feit dat hij stopt als nieuws wordt verkocht, snapt Sonck niet, legt hij uit in Ninove, waar hij opgroeide en waar hij woont. "Ik ben al langer gestopt. Ik heb alleen beslist om nog eens een paar maanden de schoenen aan te trekken om nog eens samen te kunnen spelen met mijn broer Kevin, die kapitein is bij Appelterre."

Met Sonck verdwijnt nog één van de spelers die met België voor het laatst actief waren op een WK, dat in 2002. Welke shirts hij heeft van toen, dat weet hij al niet meer. "Dat interesseerde me helemaal niet. Ik weet wel dat Bernd Thijs de kleedkamer binnenkwam met het truitje van Kakà, toen nog een onbekende bankzitter. Gelachen dat we met hem hebben gedaan, met een truitje met zo'n naam!"

Sonck herinnert zich wel dat de Rode Duivels in een soort 'splendid isolation' waren, achter een hoge muur, met alleen maar een pingpongtafel, een biljartafel, stapels films, boeken en muziek én mekaars gezlschap. "Toch herinner ik me niet één interne aanvaring", zegt hij. Terugblikkend noemt hij Zlatan de beste speler met wie hij ooit gespeeld heeft, en had hij graag zijn voetballoopbaan bij Genk afgesloten. "Ik heb daar nog met hen over gesproken, maar voor hen hoefde dat niet. Afgelopen zomer belde Fred Vanderbiest met wie ik nog bij RWDM gevoetbald heb me nog, maar ik ben niet naar Oostende gegaan. Geen spijt van gehad ook."

Ook naar tweedeklassers Eendracht Aalst of RWDM wilde hij niet meer. Ook nu nog rinkelt de telefoon onophoudelijk, met geïnteresseerde clubs. "Zeg me eens: geef me eens een reden om door te gaan? Waar moet ik me nog voor opladen?"

Trainer wil hij worden. "Niet in lagere afdelingen, en als het bij de jeugd is, dan liefst vanaf zestien jaar. Ik heb veel respect voor wie de twaalfjarigen begeleidt, maar ik zou het niet kunnen. Dat ligt me niet."

De aanvaller die hem in België het meest charmeert, is Batshuayi. "Snel, sterk, kan een goal maken. Dat zijn eigenschappen waarmee je in een topcompetitie aan de slag kan."

Nog maximum vier wedstrijden voetbalt Wesley Sonck (35), om de Oost-Vlaamse eersteprovincialer Eendracht Appelterre aan het behoud te helpen. Dat het feit dat hij stopt als nieuws wordt verkocht, snapt Sonck niet, legt hij uit in Ninove, waar hij opgroeide en waar hij woont. "Ik ben al langer gestopt. Ik heb alleen beslist om nog eens een paar maanden de schoenen aan te trekken om nog eens samen te kunnen spelen met mijn broer Kevin, die kapitein is bij Appelterre." Met Sonck verdwijnt nog één van de spelers die met België voor het laatst actief waren op een WK, dat in 2002. Welke shirts hij heeft van toen, dat weet hij al niet meer. "Dat interesseerde me helemaal niet. Ik weet wel dat Bernd Thijs de kleedkamer binnenkwam met het truitje van Kakà, toen nog een onbekende bankzitter. Gelachen dat we met hem hebben gedaan, met een truitje met zo'n naam!" Sonck herinnert zich wel dat de Rode Duivels in een soort 'splendid isolation' waren, achter een hoge muur, met alleen maar een pingpongtafel, een biljartafel, stapels films, boeken en muziek én mekaars gezlschap. "Toch herinner ik me niet één interne aanvaring", zegt hij. Terugblikkend noemt hij Zlatan de beste speler met wie hij ooit gespeeld heeft, en had hij graag zijn voetballoopbaan bij Genk afgesloten. "Ik heb daar nog met hen over gesproken, maar voor hen hoefde dat niet. Afgelopen zomer belde Fred Vanderbiest met wie ik nog bij RWDM gevoetbald heb me nog, maar ik ben niet naar Oostende gegaan. Geen spijt van gehad ook." Ook naar tweedeklassers Eendracht Aalst of RWDM wilde hij niet meer. Ook nu nog rinkelt de telefoon onophoudelijk, met geïnteresseerde clubs. "Zeg me eens: geef me eens een reden om door te gaan? Waar moet ik me nog voor opladen?" Trainer wil hij worden. "Niet in lagere afdelingen, en als het bij de jeugd is, dan liefst vanaf zestien jaar. Ik heb veel respect voor wie de twaalfjarigen begeleidt, maar ik zou het niet kunnen. Dat ligt me niet." De aanvaller die hem in België het meest charmeert, is Batshuayi. "Snel, sterk, kan een goal maken. Dat zijn eigenschappen waarmee je in een topcompetitie aan de slag kan."