Toen Pasquale Mazzu in 1951 het Zuid-Italiaanse Reggio Calabria verliet om een beter bestaan op te bouwen als mijnwerker, had hij eigenlijk evengoed in Genk als in Charleroi kunnen belanden. Vader Mazzu sprak bij zijn komst geen Frans, kon amper lezen en schrijven. 'Papa werkte zo hard dat hij geen tijd had voor ons, en voor mama die alleen Italiaans sprak, was het niet makkelijk', vertelde Mazzu daarover. Zijn vader daalde tien jaar lang in de mijn af. Geld voor hobby's was er niet, alleen voetballen op straat kon.
...