Pierre Danvoye: Roeslan Malinovski

Omdat de Gouden Schoen geen eigendom van Club Brugge mag worden. Izquierdo in 2016, Vormer in 2017, nu mag de trofee eens naar een andere club gaan. En bij Genk is er een speler die door iedereen gevreesd wordt. Twee tegenstanders hebben het ons onlangs gezegd: Guillermo Ochoa en László Bölöni. Ze beschouwen Malinovski als onvoorspelbaar en heel gevaarlijk. Ze vinden zijn linkervoet uitzonderlijk goed. Het zou ook een mooie manier zijn om een ploeg te belonen die een voortreffelijk parcours aan het afleggen is in onze competitie.

Bruno Govers: Hans Vanaken

Voor zijn geweldige eerste ronde, zijn knalprestaties met Club Brugge in de Champions League en zijn evolutie als regisseur van de ploeg. Hij is altijd aanspeelbaar tussen de lijnen dankzij het feit dat hij regelmatig afhaakt. Een voetballer die in één tijd kan spelen en die, omdat hij niet de snelste is, de bal het werk laat doen. Dat is een heel zeldzame kwaliteit in een tijd van meedogenloze mandekking!

Alain Eliasy: Alejandro Pozuelo

De beste en meest sierlijke voetballer in de Belgische competitie. Vooral omdat hij op spelonderdelen als passing, techniek, snelheid, snelheid van uitvoering, werkkracht minstens een zeven scoort. Ziet openingen veel sneller dan de gemiddelde voetballer in België en kan het ook uitvoeren. Zou zelfs in het halfdonker tot op de millimeter precies een medemaat kunnen afzonderen.

Frédéric Vanheule: Hans Vanaken

Oud-international Franky Van der Elst krijgt waarschijnlijk gelijk. Van der Elst was uitzonderlijk lyrisch over Hans Vanaken, toen de Limburger in de zomer van 2013 Lommel United verruilde voor Lokeren. Hij roemde het potentieel van de draaischijf, die zijn opleiding grotendeels had genoten bij PSV. 'Hans oogt niet snel en is zeker geen sprinterstype, maar heeft wel vista en scorend vermogen. Hij legt de ballen goed met veel gevoel en precisie. Vaak heeft Hans slechts een of twee toetsen nodig om iemand in de ruimte te sturen. Hij fungeert het best als foerier in steun van een diepe spits.' Het zou de perfecte samenvatting kunnen zijn van hoe de nuchtere Vanaken zich ontwikkelde sinds 2015 bij Club Brugge, waarbij hij vooral in 2018 veel stabiliteit koppelde aan een hoge efficiëntie, en zelfs bondscoach Roberto Martínez overtuigde van zijn klasse.

Peter t' Kint: Hans Vanaken

Zowel de Limburger als Alejandro Pozuelo, wellicht zijn grootste concurrent, waren in 2018 de motor van hun ploeg. Het 'voor-/nadeel' van Pozuelo: alles rond hem draaide ook uitstekend, zeker ook dankzij zijn genialiteit, wat maakt dat dit najaar ook andere Genkspelers stemmen zullen krijgen. Dan stak Vanaken er qua regelmaat bij Club Brugge meer bovenuit. Ook hij maakte de spelers rond hem beter, maar hij bleef wel veruit de beste. Qua rendement is dat te merken. Pozuelo is/was eerder de man van de assists, 16 over heel 2018. Net als Vanaken. Het grote verschil zit hem in de afwerking: Vanaken maakte 14 goals, Pozuelo 6. Een en ander ontging ook Roberto Martínez niet, die Vanaken 'promoveerde' tot schaduw van Eden Hazard. Ook op dat niveau, toch bij 's werelds nummer één, draaide hij mee. Voor Pozuelo was er nog geen stap richting La Roja.

Steve Van Herpe: Alejandro Pozuelo

Omdat hij met twee voeten kan wat de meeste spelers in de Jupiler Pro League niet eens met één voet kunnen. Techniek, vista, loopvermogen,... De Andalusiër met de looks van een flamencogitarist is een totaalpakket. Als voetballiefhebber kan je alleen maar fan zijn van Pozuelo. Ook van Vanaken, hoor. Eveneens een heerlijke voetballer, maar bij de Limburger oogt het allemaal wat lijziger, wat minder kwiek. Nee, als Alejandro straks de Gouden Schoen krijgt, zal je mij alvast E viva Pozuelo horen zingen.

Thomas Bricmont: Hans Vanaken

Hij heeft het commando van Ruud Vormer overgenomen in het mooie jaar 2018 van Club Brugge. Mehdi Carcela mag dan wel de meest flamboyante speler van de eerste ronde geweest zijn, Vanaken is zeker de meest regelmatige. Hij heeft bovendien de titel gepakt en een knappe CL-campagne gespeeld. En gezien een aantal Rode Duivels er niet jonger op worden, heeft hij ook bij de nationale ploeg de komende maanden een belangrijke rol te spelen.

Christian Vandenabeele: Hans Vanaken

Het meest genoot ik van de stijl van Malinovski en uiteraard is Pozuelo een geschikte kandidaat om de Gouden Schoen te winnen, maar ik vind dat Vanaken hem het meest verdient: voor zijn teambelang, zijn regelmaat en zijn rendement in het voorbije kalenderjaar. Zijn statistieken, zijn goals en zijn assists in 2018, bevestigen die favorietenrol.

Lees ook: 'De Blauw-zwarte Schoen'

Als Vanaken het haalt, wordt dat de derde Gouden Schoen op rij voor Club Brugge, dat op dit gala jaren moest toekijken vanuit de coulissen. Waarom is dat veranderd?