Spelinzicht

Gaf je hem aan het begin van het seizoen de bal bij de U21, dan kon Verschaeren net als Hans Vanaken en Alejandro Pozuelo een ploegmaat op wonderbaarlijke wijze voor doel afzonderen. Nu hij op een hoger niveau speelt, komt het er net iets minder uit. In de acht wedstrijden die hij tot nu speelde, is gebleken dat hij meestal klaarkijkend is. Bij de U17 werd hij door zijn trainer Mohamed Ouahbi gedwongen om meer flankwissels uit te voeren.
...

Gaf je hem aan het begin van het seizoen de bal bij de U21, dan kon Verschaeren net als Hans Vanaken en Alejandro Pozuelo een ploegmaat op wonderbaarlijke wijze voor doel afzonderen. Nu hij op een hoger niveau speelt, komt het er net iets minder uit. In de acht wedstrijden die hij tot nu speelde, is gebleken dat hij meestal klaarkijkend is. Bij de U17 werd hij door zijn trainer Mohamed Ouahbi gedwongen om meer flankwissels uit te voeren. 'Hij is een soort 9,5', zegt Pär Zetterberg. 'Hij moet nog werken aan zijn lange ballen over 40 meter en de passing tussen de linies. Op termijn kan hij wel de nieuwe nummer tien worden van Anderlecht. Aan de reacties van het publiek merk je dat hij juiste de Anderlechtgenen bezit.'Met het blote oog valt het amper op, maar Verschaeren is in staat om negentig minuten lang aan dezelfde intensiteit sprintjes te trekken. Toen ze bij de beloften de zogenaamde high intensity runs van Verschaeren onder de loep namen, wisten ze dat hij op conditioneel vlak zonder problemen de overgang naar eerste klasse zou verteren. Bij de U17 liep hij zonder echt door te duwen elf tot twaalf kilometers per match. Bij de A-kern kan hij betere statistieken voorleggen dan een Sven Kums en een Adrien Trebel. Enkel Pieter Gerkens kan volgen. Zijn groot spelvolume heeft Verschaeren onder meer gekweekt in zijn eerste tienerjaren toen hij op de tien de weg werd versperd door toptalent Evangelos Patoulidis, die intussen naar Standard is verhuisd. 'Patoulidis kreeg de voorkeur als spelverdeler en Verschaeren is moeten afzakken naar positie acht', aldus Ouahbi, die Verschaeren onder zijn hoede had bij de U17. Intern werden er dus wenkbrauwen gefronst toen Fred Rutten de 17-jarige middenvelder wisselde op Standard met als argument dat hij moegestreden was. Twee weken later, na zijn lastminute assist op Antwerp, sloeg de Nederlander mea culpa. 'Yari's longen zijn wellicht groter zijn ribbenkast', moest ook Rutten vaststellen. Geen voetballer die op dit moment meer het prototype van de Anderlechtspeler belichaamt dan Verschaeren. Al doen zijn balaannames en manier van wegdraaien meer denken aan Dennis Praet. Zijn onvoorspelbaarheid en telegeleide controles met de binnen- en buitenkant van de voet hebben al meerdere tegenstanders doen duizelen. De favoriete beweging van Verschaeren? De bal vragen met iemand in zijn rug, doen alsof hij naar links gaat en dan rechts uitzwenken. Van zodra hij zijn romp heeft gedraaid, is het al te laat. Zijn techniek werd onder andere geperfectioneerd door Stéphane Stassin tijdens de extra middagtrainingen op het Sint-Niklaasinstituut. Het is ook geen toeval dat hij op een doordeweekse training vaak door zijn coach gebruikt werd om een oefening te demonstreren. Stassin: 'Weet je waarom Yari geen schrik heeft om de bal te vragen tussen een pak spelers? Omdat hij weet dat hij er altijd uit zal geraken. Zijn eerste baltoets is zo volmaakt dat hij minstens een meter voorsprong neemt op zijn tegenstander.' Zijn benen roteren zo vlot, dat Verschaeren de indruk geeft snel te zijn. Het tegendeel is waar. Hij zal nooit een spurtbom worden zoals zijn generatiegenoot Francis Amuzu. Topsnelheden halen op korte afstanden is niet weggelegd voor de youngster. De Roeck: 'Yari is niet de meest explosieve voetballer, maar als hij infiltreert mag je er zeker van zijn dat hij niet ingehaald zal worden. Hij is wel even snel met en zonder bal. Dat is ook een kwaliteit.' Zijn progressiemarge is ook groot. Op Neerpede denken sommige waarnemers zelfs dat hij qua intrinsieke kwaliteiten niet moet onderdoen voor Dries Mertens. Verschaeren kan als geen ander pirouettes maken terwijl zijn heupen en kont vervaarlijk over de grond zweven. Maar hij verliest nooit zijn evenwicht. Dat heeft hij te danken aan zijn extreem laag zwaartepunt - net als bij Eden Hazard is dat aangeboren. De 17-jarige middenvelder heeft van moeder natuur een stevig stel onderbenen gekregen waardoor hij gemakkelijk én in alle omstandigheden overeind blijft. Testen bewijzen dat zijn coördinatievermogen veel hoger ligt dan bij de gemiddelde voetballer. Hij is de king van de zogenaamde X-test, waarbij een speler tussen kegels een klein parcours moet afleggen. Bij de U17 verpulverde hij de tijd van zijn ploegmaats. Verschaeren is het typische voorbeeld van de laatrijpe voetballer die op lichamelijk vlak nog lang niet volgroeid is. Op de OptoJumptest, een proef waarmee de sprongkracht en explosiviteit wordt gemeten, haalde de Oost-Vlaming een middelmatige score. Bij de sprongtest bleef hij steken op amper 50 centimeter - op termijn moet dat minstens evolueren naar 55 centimeter. Ter vergelijking: Silvio Proto, een fenomeen wat betreft sprongkracht, haalde ooit 63 centimeter. Verschaeren is zich bewust van zijn tekortkomingen op atletisch vlak. Maar zijn beenderen, pezen en algemene gestel zijn nog niet klaar om een enorme workload te verdragen. 'Ondanks zijn gestalte heb ik nooit schrik gehad dat hij omver geblazen zou worden', aldus Jonas De Roeck, die enkele maanden met Verschaeren werkte bij de beloften. 'Hij heeft een sterk lichaam. Anders zou hij de combinatie van matchen bij de A-ploeg, de U21 en de nationale ploeg niet aankunnen.' Youri Tielemans kon in zijn periode bij Anderlecht haast vanuit stilstand met de wreef een kanonskogel afvuren. Met Verschaeren heeft Anderlecht eindelijk een opvolger gevonden voor specialisten als Pär Zetterberg, Mbark Boussoufa, Matías Suárez en Tielemans. De Belgische jeugdinternational zal geen vrije trap van op 25 meter in de winkelhaak schieten, maar hij kan met de precisie van een chirurg een bal voor doel brengen. Ouahbi: 'Yari is een specialist als het aankomt op stilstaande fases. De laatste vijftien jaar heb ik geen speler gezien die zo'n hoog rendement haalt bij het trappen van corners. De verhouding getrapte en geslaagde corners ligt bij hem heel hoog.'