R icardo Sá Pinto was niet meteen laaiend enthousiast over Zinho Vanheusden, en hetzelfde gold begin dit seizoen eigenlijk ook voor Michel Preud'homme. Maar ondertussen voetbalde de jonge centrale verdediger zich in de ploeg en maakte hij wedstrijd na wedstrijd indruk. De vergelijking met Vincent Kompany, die al gemaakt werd voordat hij vanuit het Luikse opleidingscentrum naar Inter vertrok, is weer volop te horen op Sclessin. En - we vermelden het even, want je zou het niet zeggen als je hem ziet spelen - Vanheusden is nog altijd maar negentien jaar.
...

R icardo Sá Pinto was niet meteen laaiend enthousiast over Zinho Vanheusden, en hetzelfde gold begin dit seizoen eigenlijk ook voor Michel Preud'homme. Maar ondertussen voetbalde de jonge centrale verdediger zich in de ploeg en maakte hij wedstrijd na wedstrijd indruk. De vergelijking met Vincent Kompany, die al gemaakt werd voordat hij vanuit het Luikse opleidingscentrum naar Inter vertrok, is weer volop te horen op Sclessin. En - we vermelden het even, want je zou het niet zeggen als je hem ziet spelen - Vanheusden is nog altijd maar negentien jaar. ZV is geen grote prater, maar we vonden toch een aantal opvallende uitspraken van hem. Die legden we voor aan bevoorrechte getuigen. 'Ik leer vooral wat professionalisme betekent en ook tactisch steek ik heel veel op. In feite maak ik me het echte voetbal stilaan eigen. Je mag niet vergeten dat het mijn eerste echte seizoen is als profvoetballer.'Verbaast het jou hoe hij in zijn eerste seizoen bij de grote jongens presteert? Eric Van Meir, in het verleden zelf centrale verdediger, die ook bij Standard voetbalde, en momenteel tv-analist is: 'Het mooiste aan zijn prestaties, wat waarschijnlijk het best illustreert hoe goed hij voetbalt, is het vertrek van Christian Luyindama in januari. Als de clubleiders en de technische staf van Standard zo'n speler midden in het seizoen laten gaan, dan wil dat zeggen dat ze het volste vertrouwen hebben in zijn opvolger. Dat je op zo'n jonge leeftijd aangeworven wordt door een ploeg als Inter betekent automatisch dat mensen met kennis van zaken je als een uitzonderlijk talent beschouwen. 'Wat verlangden ze twintig jaar geleden van een centrale verdediger? Dat hij de bal onderschepte of aannam en die dan aan een offensieve middenvelder gaf. Dat is nu wel anders. De moderne centrale verdediger moet ook goed kunnen uitvoetballen. En daarin blinkt Zinho Vanheusden uit. Wanneer Luyindama de middellijn overstak en op wandel ging, kon dat alle kanten uit. Soms bleek het heel efficiënt, maar soms ook heel gevaarlijk, want dan verloor hij de bal en ontstond er achteraan een gigantisch probleem. Zijn acties leken vaak onbesuisd. Wanneer Vanheusden opkomt, dan gebeurt dat weloverwogen en georganiseerd. Ik heb nog geen enkele keer gezien dat hij de bal verloor en dat dit ernstige gevolgen had. 'Als je zijn huidige spelpeil bekijkt, dan kan je je afvragen waarom het tot november geduurd heeft vooraleer hij een vaste stek kon bemachtigen. Het lijkt mij voor hem het best dat hij volgend seizoen voor Standard blijft voetballen. Dan kan hij écht een volledig seizoen in de basis spelen, dat zou een volgende stap zijn in zijn ontwikkeling. Hij stond in de ploeg die een serieuze pandoering kreeg tegen Sevilla vorige zomer en dat kwam hem duur te staan. Als hij de volgende twaalf tot vijftien maanden kan bevestigen, dan wordt hij een vaste waarde bij de Rode Duivels. In de tussentijd kan hij best nog wat body kweken, wat hem sterker zal maken in de duels. Snelheid en wendbaarheid heeft hij al. Komen daar ervaring en wat extra kilo's bij, dan spreek je over nog een stapje hoger.' 'Als de ligamenten van je knie zijn afgescheurd, dan weet je niet of je nog zal terugkeren, laat staan dat je je beste niveau weer kan halen.'Wist je zeker dat hij na die zware knieblessure weer zou terugkeren? Wat voor patiënt was Zinho Vanheusden: hoe sterk was zijn wil om er weer te staan en hoe hard werkte hij daarvoor? Lieven Maesschalck, de kinesist die Vanheusden behandelde na diens ernstige blessure opgelopen in een Youth Leaguewedstrijd met Inter in september 2017: 'Hij raakte geblesseerd op een erg slecht moment. Hij had immers nog niets bewezen in het profvoetbal. Je hebt heel wat jonge voetballers die nooit nog hun vroegere niveau bereiken na zo'n tegenslag omdat ze over onvoldoende karaktersterkte beschikken. Ze laten hun hoofd hangen en hebben er niet meer alles voor over om terug te keren. Hun carrière is gedaan vooraleer ze echt begonnen is. 'Ik zag in mijn kabinet een jonge kerel binnenkomen die heel rustig bleef. Bij Zinho klonk het: ik weet dat het tijd zal vergen, dat het heel zwaar zal worden, maar ik zal alles doen wat nodig is en nadien weer over al mijn mogelijkheden beschikken. En exact zo is het gegaan. Hij maakte geen kabaal maar werkte keihard. Zijn vastberadenheid was enorm. Hij hield beide voetjes stevig op de grond - en ik mag zeggen dat ik al andere jonge voetballers in mijn praktijk op bezoek kreeg die die kwaliteit niet bezaten. Bij Vanheusden heeft het ook te maken met zijn entourage, allemaal mensen die hun hoofd er goed bij houden. Wat me ook opvalt, is wat ik zijn interne energie noem. Voor mij zat een jongeling van 18 jaar met de mentaliteit en de maturiteit van een volwassene. Ik merkte bij hem totaal geen stress, alleen maar een grote wil om te herstellen. Hij wist dat hij nog niets bewezen had, maar hij was ervan overtuigd dat hij dat wel ging doen van zodra hij weer kon voetballen. Hij zocht nooit excuses om eens een dag wat minder te werken. Hij nam elke keer weer zijn verantwoordelijkheid op, en dat is een zeldzame kwaliteit voor iemand van die leeftijd.' 'Veel spelers houden er niet van om toertjes rond het veld te lopen, maar ik vind het geweldig want zo zal ik progressie maken.'Was Zinho Vanheusden al zo'n harde werker op zijn vijftiende, toen jij hem onder je hoede had? Carlos Rodríguez, die Zinho Vanheusden specifieke trainingen gaf bij de jeugd van Standard: 'Ik werkte met Zinho in het fameuze seizoen 2014/15, de campagne waarin Standard drie verschillende trainers had: Guy Luzon, Ivan Vukomanovic en José Riga. We waren er ons binnen de club allemaal van bewust dat er drie uitzonderlijke talenten rondliepen bij de generatie van '99: Thibaud Verlinden, Adrien Bongiovanni en Zinho Vanheusden. Die laatste stond het dichtste bij een overstap naar de A-kern. Het was logisch dat hij als eerste werd uitgenodigd om een paar keer mee te trainen met de profs, hoewel hij nog geen zestien was. We wisten ook wel dat hij zeer gegeerd was en dat het verre van zeker was dat hij bij ons zou blijven. 'Fysiek was hij uiteraard nog niet helemaal ontwikkeld toen ik met hem begon te werken. Ik legde bij hem vooral de nadruk op motoriek en looptechniek. Dat zijn niet de meest aangename dingen voor een voetballer, maar Zinho daagde nooit te laat op. Hij was altijd op tijd op de individuele trainingen die ik gaf, en telkens verscheen hij met een glimlach op het gelaat. Hij besefte dat hij als adolescent een kritieke leeftijd had waarop je absoluut aan specifieke aspecten moet werken om progressie te blijven maken. Hij was een harde werker, die steeds naar meer vroeg. 'Het verbaast mij dan ook niet dat hij van de drie talenten die ik noemde het verst staat. Ruim vier jaar geleden was de trainersstaf al onder de indruk van zijn maturiteit, zijn werkijver, zijn tactisch vermogen, zijn positiespel en zijn voetbalintelligentie. Hij was al een echte voetballer. Ik kan me nog goed de laatste keer herinneren dat ik hem trainde. Rond vier uur in de namiddag was de training afgelopen en nog diezelfde avond vernam ik dat hij bij Inter Milaan had getekend. Dat verbaasde me niets.' 'Het doet me plezier dat ze mij een nieuwe Vincent Kompany noemen, maar ik sta nog aan het prille begin van mijn carrière. Als ik die vergelijking hoor, dan ben ik trots, maar dan denk ik ook: laat ons vooral rustig blijven.'We hebben nog nieuwe Kompany's zien passeren in het Belgische voetbal. Waarom zou het ditmaal eindelijk kunnen kloppen? Axel Lawarée, die sportief directeur was bij Standard toen Zinho Vanheusden er speelde voor hij bij Inter tekende: 'Toen ik begon bij Standard, vroeg Roland Duchâtelet me of we goede spelers hadden. Ik wierp onmiddellijk de naam Zinho Vanheusden op. Ik kende hem heel goed, want ik had veel wedstrijden van hem gezien toen ik nog spelersmakelaar was. Iedereen in het vak praatte in die tijd over de Standardgeneratie van '99. Het was een lust voor het oog. We gingen voor ons plezier naar die jongens kijken, zo getalenteerd waren ze. Er speelde wel een tiental fantastische voetballers in die ploeg. 'Ik volgde Zinho vooral toen hij bij de U14 zat, maar al snel schoof hij door naar een categorie hoger. Daar voetbalden ze natuurlijk aan een hoger tempo, maar na twee weken kon hij dat zonder problemen aan. Die natuurlijke maturiteit, die présence, die heb je of die heb je niet. Het is moeilijk om daaraan te werken. We lieten hem dus geregeld meetrainen met de A-kern en hij mocht ook aantreden in een vriendschappelijke wedstrijd tegen een Luxemburgse eersteklasser. Hij stond tegenover een ervaren aanvaller en bij het eerste luchtduel liep Zinho een hoofdblessure op. Hij werd een tijdlang verzorgd, maar toen hij weer op het veld stond, leek het alsof er niets gebeurd was. Alleen die aanvaller heeft het geweten, want hij kreeg nog een paar stevige tikken. 'We hadden hem uiteraard graag bij Standard gehouden. Ik legde hem ook uitvoerig ons project uit en vertelde dat hij perfect in onze plannen paste. Binnen de twee jaar, voegde ik er nog aan toe, zou hij een basisplaats kunnen bemachtigen in onze hoofdmacht. Geen enkele andere speler van die nochtans uitstekende generatie konden we dezelfde prognose bieden. Maar ik vrees dat hij toen al een akkoord had met Inter. We merken nu dat hij veel geleerd heeft in Italië. Hij schopte het niet alleen tot titularis in de hoogste Belgische voetbalafdeling, hij deed het bij een topclub. Bovendien ontpopte hij zich bij Standard in een mum van tijd tot een van de steunpilaren van de ploeg. Standard had het dit seizoen tegen de andere toppers vaak lastig op verplaatsing, maar Vanheusden konden ze in die matchen niets verwijten.' 'Ik ben geen gesloten of onbeleefd persoon, maar ik zal ook niet gemakkelijk op de barricades staan.'Hoe zou je zijn persoonlijkheid omschrijven? Hoe gedraagt Zinho Vanheusden zich in een groep? Is hij zo timide als we hier en daar lezen? Jean-François Remy, die als assistent-coach Zinho Vanheusden kent van bij de Belgische beloften: 'Hij is zeker niet te timide. Ik zou hem eerder discreet en gereserveerd noemen. Bij mensen die hij niet goed kent, blijft hij op de achtergrond. Hij zal eerst observeren en zich dan pas mengen in de groep. Tegenover de trainersstaf gedraagt hij zich gelijkaardig. Hij zal niet gemakkelijk een gesprek starten, maar hij luistert wel heel aandachtig. Hij vindt het fijn om de mening van anderen te horen. Hij zal vervolgens ook zijn opinie geven, maar dan wel heel sereen, zonder zijn stem te verheffen. Zijn discours is weloverwogen, bijna analytisch, net zoals zijn persoonlijkheid. Anderzijds valt het wel op dat hij bij de beloften altijd blij is om zijn kameraden terug te zien. 'Zowel op als naast het veld wordt hij op dezelfde manier gewaardeerd: hij valt niet erg op, maar het respect voor hem is groot. Dat komt door zijn talent als voetballer én door zijn charisma. Sommige spelers zetten graag een grote mond op, maar Zinho Vanheusden zal je nooit op grootspraak betrappen. Desondanks luisteren de anderen wel naar hem dankzij zijn natuurlijke uitstraling, zijn aura. Je merkt het in een groep meteen wanneer een speler door zijn persoonlijkheid een impact heeft op de anderen. Dat geldt zeker voor Zinho. Op het veld zie je net hetzelfde: je zal hem nooit horen tieren en brullen, maar iedereen luistert en kijkt wel naar hem. Dat dankt hij aan zijn présence en natuurlijk aan zijn voetbalkwaliteiten. Dat is een van de wetten van de sport: naar grote individuele talenten wordt opgekeken. De term 'natuurlijke leider' hoor je te pas en te onpas, maar in het geval van Zinho Vanheusden mag je die gerust in de mond nemen.' 'De Rode Duivels hebben hun geschiedenis, hun talent en hun ambities. Wij, de beloften, staan nog maar aan het begin van onze carrière. Alles op zijn tijd, het heeft geen zin om te snel te willen gaan.'Hij is tegelijk geduldig en ongeduldig. Hij beweert dat het te vroeg is om aan de Rode Duivels te denken, maar bij het begin van het seizoen klaagde hij nog dat hij te weinig speeltijd kreeg bij Standard. Johan Walem, bondscoach van de nationale beloften die op Zinho Vanheusden rekent als een van zijn sterkhouders op het komende EK: 'Hij was inderdaad zwaar ontgoocheld omdat hij bij Standard naar zijn gevoel onvoldoende aan de bak kwam. Hij zegt ook dat hij ons niet genoeg kan bedanken omdat we hem afgelopen herfst veel lieten spelen bij de jonge Duivels. Hij speelde de ene goede wedstrijd na de andere en dat deed de ogen bij sommige mensen van Standard opengaan. Hij kreeg nadien zijn kans en hij greep die met beide handen. Hij is heel ambitieus, maar het is een gezonde ambitie. Ik vond dat als ik een speler van zijn kaliber ter beschikking had, ik die dan ook moest opstellen. Zo denken zijn clubtrainers er sinds enkele maanden blijkbaar ook over. 'De kans bestond dat hij helemaal wegzonk na zijn zware knieblessure, maar niets was minder waar. Hij keerde sterker terug dan voordien, ook omdat hij werkte als een gek om er weer te staan. Zinho is een heel complete voetballer. Een goed positiespel, intelligentie, spelinzicht, gezonde agressiviteit in de duels, kopbalsterkte, natuurlijk leiderschap: hij heeft het allemaal. Hij is ook niet bang om aanvallende acties op gang te brengen of om risico's te nemen. Bij Standard infiltreert hij op vraag van zijn trainers steeds meer. Kortom, hij kan een heel interessante jongen worden voor het Belgische voetbal.'