In de Jupiler Pro League lijken onze topploegen kwetsbaarder dan ooit. Even over halfweg verloren de zogenaamde Grote Vijf al 23 keer, dat is slechts negen keer minder dan vorig seizoen in heel de reguliere competitie.
...

In de Jupiler Pro League lijken onze topploegen kwetsbaarder dan ooit. Even over halfweg verloren de zogenaamde Grote Vijf al 23 keer, dat is slechts negen keer minder dan vorig seizoen in heel de reguliere competitie. Dezelfde vaststelling valt te maken in de vijf sterkste competities van Europa. Bayern München, Manchester United, Real Madrid en Barcelona, de financieel vier rijkste clubs van de wereld en samen goed voor 26 Europese bekers, gingen dit seizoen op een of andere manier al door een crisis. Real Madrid bleef 409 minuten zonder doelpunt en bekleedde op een bepaald moment de negende plaats in La Liga en Barcelona beleefde zijn slechtste start in twaalf jaar, met vier matchen op rij zonder zege. Manchester United kende zelfs de slechtste competitieopening in 29 jaar. Bayern München bivakkeerde een paar weken op de zesde plaats in de Bundesliga. Allemaal 'du jamais vu'. De kwetsbaarheid van de topclubs werd bevestigd in de Champions League. Als Real Madrid, de bekerhouder, uit en thuis een wedstrijd verliest van een ploeg die de groepsfase niet overleeft, is er wat aan de hand. Dat het in eigen land nog steeds bijna ongenaakbare Juventus verliest bij Young Boys Bern is ook hoogst opmerkelijk. De statistieken maken duidelijk dat het niet alleen om de absolute topclubs gaat, maar dat er sprake is van een algemene nivellering. Vijf van de zestien clubs uit pot 1 en 2 bij de loting van de belangrijkste Europese beker zijn uitgeschakeld. De zestien teams die doorgaan behaalden samen 185 punten. Vorig seizoen was dat 205. Bayern München en Barcelona zijn de enige groepswinnaars die niet verloren, FC Porto de enige met vijf overwinningen. In de vorige campagne waren er vier teams die minstens vijf keer wonnen. Vier ploegen plaatsten zich in deze editie met minder dan tien punten, een jaar terug was dat er maar één. Hoe is dit te verklaren? Spelers zijn vaak niet alleen fysiek, maar ook psychisch vermoeid na een zomer met een Wereldbeker. Vooral een combinatie van beide heeft blessures voor gevolg. The Times berekende dat de teller van het aantal afwezigheidsdagen op wedstrijden en trainingen van spelers uit de Premier League eind november op 1753 stond. Vooral bij clubs die ook Europees aantreden, was de schade aanzienlijk. Dat de Engelsen geen winterbreak kennen, maakt de problemen alleen maar groter. Vooral jongens die nog in Rusland waren na de groepsfase belandden slag om slinger in de lappenmand. Van de 84 'Engelse' spelers die actief waren in de knock-outfase van het WK waren er maar liefst 52 de voorbije maanden een tijdje onbeschikbaar en vijftien (onder wie onder andere Kevin De Bruyne) vielen zelfs meer dan één keer uit. Vooral de topclubs, die ook Europees actief zijn, betaalden een hoge tol: 41 op 60 of maar liefst 68,3 procent viel uit. Is er een gezamenlijke verklaring voor de vormdip van de eerder genoemde Europese titanen? Behalve blessures valt op dat ze allen kreunen onder de 'veroudering' en onvoldoende investeerden in hun defensie. José Mourinho ging net niet op de knieën om een nieuwe centrale verdediger aan te trekken, maar United kocht de twee vorige zomers al Lindelöf en Bailly en hield de vinger op de knip. Ribéry en Robben, de oudjes van Bayern, zijn samen de 70 voorbij en achterin kampt Hummels met een gebrek aan snelheid en neemt de broosheid van Boateng week na week toe. Eerste keuze Süle werd een rij vooruitgeschoven omdat Martínez op de dool was. Zelfs Sergio Ramos wekte de indruk dat zijn houdbaarheidsdatum nadert en met het uitvallen van Marcelo leek de Koninklijke op een zwaan zonder linkervleugel. Barcelona haalde met Lenglet wel een centrale verdediger in, maar dat is niet echt een grote aanwinst. Bovendien creëerde het vertrek van Iniesta zoals verwacht een groot gat. De voetbalreuzen op lemen voeten maken deze jaargang ongemeen boeiend. Het wordt op alle fronten spannender dan ooit. Het WK en de daaraan verbonden overbelasting zorgen voor een gelijker speelveld.