"Dit is niet de grootste verrassing uit mijn carrière, maar het is wel een van de mooiste gebeurtenissen", zei de eerste Amerikaanse eindwinnaar van de Vuelta en de oudste winnaar van een grote ronde ooit. "Hoe dit mogelijk werd? Ik heb drie weken lang over benen kunnen beschikken als was ik pas 21 jaar. Daarnaast kon ik op een formidabele ploeg rekenen. Bovendien zullen de andere favorieten me wel onderschat hebben. Ik heb ook het geluk gehad dat ik in geen enkele sleutelrit lek reed of gevallen ben." "Ik verscheen met veel vertrouwen aan de start", vervolgde de Amerikaan. "Het was pas mijn derde Vuelta, zodat bijna alle bergritten onbekend terrein waren. Maar desondanks heb ik bewezen dat ik de beste klimmer en dus de verdiende winnaar ben." "Ik begon bijzonder fit aan deze ronde. Nadat ik zesde geworden was in de Tirreno-Adriatico moest ik me laten opereren aan de knie. Het heeft tot de Ronde van Utah geduurd vooraleer ik opnieuw aan koersen toekwam. Met amper veertien dagen competitie in de benen ben ik aan de Vuelta begonnen. Ik voel me daarom nu na drie weken nog altijd bijzonder fris. Ik kon mijn contract nog niet verlengen. Mijn ploeg zal een winnaar van de Vuelta toch niet op de keien zetten?" (Belga)