Er zijn geen zekerheden meer in het leven: voor het eerst sinds 2013, en pas voor de vijfde maal sinds 2000, is Pau geen ville étape. In deze rit werd immers gekozen voor het piepkleine Castelnau-Magnoac, een plaatsje van 800 zielen in het noordoosten van het departement Hautes-Pyrénées.
...

Er zijn geen zekerheden meer in het leven: voor het eerst sinds 2013, en pas voor de vijfde maal sinds 2000, is Pau geen ville étape. In deze rit werd immers gekozen voor het piepkleine Castelnau-Magnoac, een plaatsje van 800 zielen in het noordoosten van het departement Hautes-Pyrénées. Net als het nabije Trie-sur-Baïse, dat in 2018 al eens La Grande Boucle mocht ontvangen, maakt het ook deel uit van de Communauté des Communes du Pays de Trie et du Magnoac. Tourbaas Christian Prudhomme staat er dan ook op dat de Tour niet alleen in de grote steden zijn tenten opslaat, maar ook in la France profonde, omdat die dorpjes ook het karakter van Frankrijk weerspiegelen. Castelnau-Magnoac is bovendien niet helemaal onbekend: het thuisdorp immers van Antoine Dupont. De Franse rugby-international van Stade Toulousain die in 2020 de prijs kreeg als beste speler van het Zeslandentoernooi en in 2023 een van de Franse speerpunten moet worden op het WK in eigen land. Deze streek, en bij uitbreiding het hele zuidwesten van Frankrijk, is dan ook zot van de sport. Prudhomme doopte de rit daarom al l'étape du rugby. In het begin van deze vlakke etappe (slechts 900 hoogtemeters) zal er ook gebikkeld en geknokt worden om in de ontsnapping van de dag te raken. Na de Pyreneeën, één dag voor de laatste tijdrit en twee dagen voor Parijs, zullen veel teams en baroudeurs hun laatste kans op een dagsucces willen grijpen. Hopend op vermoeide sprinters en hun vermoeide ploegmaats, die hun focus al hebben verlegd naar de Champs-Elysées. Zoals vorig jaar, toen in een soortgelijke etappe op de laatste vrijdag twintig man ontsnapte richting Libourne. Een vlucht waarin uiteindelijk Matej Mohoric de snelste was, zijn tweede ritzege in die Tour. De kans is echter meer reëel dat de pure sprinters in deze rit een van hun schaarse kansen in deze Tour zullen willen grijpen. Tot nu toe hebben Fabio Jakobsen, Caleb Ewan en co slechts twee keer voor de overwinning kunnen sprinten. Dat was in de laatste groepssprint - in Carcassonne, toen Jasper Philipsen zich de snelste toonde van een pelotonnetje van 52 renners - niet het geval.Nog nadeliger voor de vluchters: de hele rit lang (door de rechte lijn van de etappe, richting het noordoosten) zal de wind vanop zij blazen, tot 25 km per uur. Dat zal het tempo in het peloton de hele dag opvoeren, want het gevaar voor waaiers is groot. Jumbo-Visma zal geletruidrager Jonas Vingegaard veilig in Cahors willen brengen en allicht niet zelf het peloton doen uiteenspatten, maar andere ploegen zullen zich misschien wel geroepen voelen. Om dan na 188 km te sprinten voor de zege, op de licht oplopende (2,5 procent) Boulevard Léon Gambetta in Cahors, na een laatste rechte lijn van 900 meter. Al dan niet met een uitgedund peloton. En dan is Jasper Philipsen weer topkandidaat, naast eerdere ritwinnaars Fabio Jakobsen en Dylan Groenewegen. Al is de vraag hoe fris zij zullen zijn zonder recupdag na drie bergritten en na een eventuele hevige waaierslag.Misschien zal ook Wout van Aert meesprinten, als Vingegaard tenminste in veilige havens geloodst is. De Kempenaar heeft de groene trui al mathematisch binnen, maar hij kan wel nog het puntenrecord van Peter Sagan verbeteren. Dat staat sinds de puntentelling in 2015 herschikt werd op 477, daterend van 2018. Van Aert telt er na zijn derde plaats op Hautacam nu 451. Nog 27 te gaan dus. Met een tweede plaats, goed voor 30 punten, kan hij het record al beet hebben. Of met een eerste plaats in de tussensprint na 38 km en een toptienstek in de eindsprint. Als Van Aert dus effectief meesprint. Indien niet, dan zal dat record voor komend weekend zijn, met de tweede tijdrit en de slotetappe in Parijs. Twee ritten die hij vorig jaar won...Naast de start in Castelnau-Magnoac heeft ook aankomstplaats Cahors, in het departement Lot, een opvallende link. Niet met een sport, maar met Denemarken, waar deze Tour van start ging. Het Châteaux de Cayx in Cahors is immers eigendom van de Deense koninklijke familie.Wijlen prins Henrik, vader van kroonprins Frederik en echtgenoot van koningin Margrethe II, was immers afkomstig uit Frankrijk, geboren als Henri Marie Jean André de Laborde de Monpezat. Voor het departement Lot was het wel lang wachten op een nieuw Tourbezoek. De laatste passage dateert al van 2012, in de rit tussen Blagnac en Brive-la-Gaillarde, gewonnen door Mark Cavendish. De laatste start is geleden van 2008, in Figeac, op weg naar de finish in Toulouse, waar Cav ook won. En voor de laatste aankomst in Cahors moet je al teruggaan naar 1994, toen Jacky Durand er alleen arriveerde, acht kilometer voor de aankomst ontsnapt uit een kopgroep van vier renners. Voor de Fransen een memorabele dag, want Dudu was gehuld in de nationale kampioenentrui, die hij een maand eerder voor de twee keer op rij veroverd had. Het was toen tien jaar geleden dat een regerende Franse kampioen een Touretappe had gewonnen - in 1984 was dat Laurent Fignon. Op de volgende moesten de Fransen zelfs nog langer wachten: tot 2010, toen die andere ontsnappingsspecialist, Thomas Voeckler, zegevierde in Bagnères-de-Luchon. Daarna kon alleen nog Arnaud Démare die dubbel realiseren, in 2017 in Vittel, na de diskwalificatie van Peter Sagan. Opvallend: ook na zijn ritzege in Cahors en zijn tweede Franse titel zei Jacky Durand dat geen van die successen kon tippen aan zijn allermooiste triomf: de Ronde van Vlaanderen in 1992. Uiteraard na een lange vlucht.