Memorabele wereldkampioenschappen wielrennen, het zijn er in de loop van de geschiedenis veel geweest. Een van de meest merkwaardige was ongetwijfeld de editie van 1988 in Ronse. De naam van Claude Criquielion zal voor eeuwig verbonden blijven aan deze voor hem traumatische wedstrijd. We hadden vooraf een afspraak gemaakt met Criquielion: na de koers zouden we hem thuis opzoeken, in het vijftien kilometer verder gelegen dorpje Twee-Akren. Om hem te laten vertellen over zijn dag op het WK. De Waal gold als de grote favoriet, hij leek klaar om een tweede wereldtitel te veroveren.

De wedstrijd verliep naar wens, volgens een vooraf uitgetekend scenario. Criquielion had zich uit een afgeslankt peloton losgerukt, samen met de Italiaan Maurizio Fondriest en de Canadees Steve Bauer. Hij bleek zeker van zijn stuk, geen meter van het parcours was hem onbekend. Hij wist hoe je de nijdige Kruisberg, waar het eindpunt lag, moest overwinnen. Het zat in zijn geheugen opgeslagen. Maar dan gebeurde het: op 75 meter van de finish kwakte de ruige en roekeloze Bauer Criquielion tegen de omheining. De Belg kwam ten val en Fondriest veroverde de wereldtitel. Het beeld van de protesterende Criquielion die met de fiets in de hand en te midden van een almaar meer opborrelende volkswoede over de streep stapte, ging de wereld rond.

Zou Criquielion zich midden alle commotie nog iets van de afspraak herinneren? We parkeerden onze auto voor zijn huis. En wachten. Eén, twee, drie uur. Net op het moment dat we wilden vertrekken kwam Criquielion aangereden. Zo brachten we bij hem een lange avond door. Overspoeld door emoties. In de koelkast had Criquielion champagne gekoeld om de wereldtitel passend te vieren. Nu opende hij die fles alsnog. Maar de smaak was bitter, heel bitter. Criquielion werd met het uur radelozer en bestempelde Bauer als een bandiet. Verslagen en geslagen kondigde hij juridische stappen aan. Het was een moment dat je in een journalistieke carrière niet vergeet.

Het was al ver na middernacht toen we zijn woning verlieten. Buiten stonden nog bij wijze van steun honderden mensen. Het drama zou zijn carrière overschaduwen. Geen week ging er voorbij of Claude Criquielion werd over dat WK aangesproken.