1. JACQUES ANQUETIL

De verpersoonlijking van de echte tijdrijder. Won vijf keer de Tour en maakte telkens het verschil in de chronoritten. Zijn mooie stijl werd net zo vaak bejubeld als zijn krachtige, soepele, bijna elegante pedaalslag. Anquetil heette een aristocraat op twee wielen te zijn, al was hij ook een man van raadsels en uitersten. Bij de zestien etappezeges die Jacques Anquetil in de Tour behaalde, waren er elf tijdritten.

2. EDDY MERCKX

Reed een stuk harder dan Jacques Anquetil, zij het in een heel andere stijl. In wezen pasten tijdritten zeer goed bij de manier waarop Eddy Merckx de wielersport bedreef: hij sprong graag genereus met zijn krachten om, joeg zijn ploegmaats telkens weer op om zo snel mogelijk te rijden, maar hoefde dat in tijdritten uiteraard niet te doen. Dan was Merckx uitsluitend op zichzelf aangewezen. En ook dan richtte hij ravages aan.

3. BERNARD HINAULT Geen renner die in de Ronde van Frankrijk meer tijdritten op zijn naam schreef dan Bernard Hinault: hij won er in totaal twintig en dat op een totaal van 28 ritzeges. Net zoals bij Merckx bleken de atletische mogelijkheden van Hinault het best in dat soort werk: hij was een hardrijder pur sang die telkens weer koerste met gebetenheid en verbetenheid. Het was zijn brandstof in zijn streven om zichzelf te overtreffen.

4. MIGUEL INDURAIN In zijn vijf glorieuze jaren verloor Miguel Indurain in de Tour slechts één tijdrit. De Bask was een fantoom op twee wielen. Dankzij zijn grote longinhoud bleek hij bij machte bovenmenselijke inspanningen te leveren. Hoe langer een tijdrit, hoe verwoestender hij uithaalde. Bovendien frappeerde Miguel Indurain telkens weer door een grote rust, in zijn onbewogenheid schuilde een zekere mystiek.

5. FAUSTO COPPI Hoewel Fausto Coppi in de Giro (vijf overwinningen) veel meer imponeerde dan in de Tour (twee zeges) liet hij zijn klasse ook in de Ronde van Frankrijk zien. Hij won in 1949, het jaar van zijn eerste zege, tijdritten over een afstand van respectievelijk 92 en 137 kilometer. De carrière van de slagersjongen, die slechts drie keer aan de Tour deelnam, zat vol ongerijmdheden. Pas goed een mythe werd de Italiaan toen hij op zijn 40ste aan malaria stierf.

6. FERDI KUBLER De Zwitser zorgde voor een van de hoogtepunten in de geschiedenis van de Tour toen hij in een tijdrit de drievoudige winnaar Louis Bobet inhaalde. Dat gebeurde met zoveel woede op het gezicht dat de toenmalige Tourbaas Jacques Goddet hem "een duivel op de fiets" noemde. Kubler hield ervan af te zien en hardde zijn lichaam in helse trainingsritten. Hij is de oudste nog in leven zijnde Tourwinnaar: op 24 juli wordt Ferdi Kubler 94 jaar.

7. JAN ULLRICH De Duitser botste vaak op de van de erelijsten geschrapte Lance Armstrong, hoewel ook hij later het gebruik van doping toegaf. De in de DDR gevormde Jan Ullrich was een goudstuk van het zuiverste soort. In tijdritten bleek hoe verschrikkelijk hard hij kon fietsen. Maar dat gebeurde niet altijd. Te vaak kampte Ullrich met overgewicht en hij bleek bovendien niet in staat zichzelf elke dag te motiveren.

8. ROGER RIVIÈRE Roger Rivière was een raspaard die gold als de grote uitdager van Jacques Anquetil. Hij won in de Tour drie tijdritten en brak twee keer het werelduurrecord. In 1960 werd zijn carrière abrupt afgebroken: de Fransman kwam in een afdaling ten val en tuimelde tien meter diep in een ravijn. Na een dubbele breuk aan de wervelkolom bleek hij voor 80 procent verlamd. Roger Rivière was amper 24 jaar. Hij stierf op zijn 40ste aan strottenhoofdkanker.

9. GREG LEMOND Een echt gespecialiseerde tijdrijder is de Amerikaan niet. Maar hij mag in dit overzicht niet ontbreken. In 1989 won Greg LeMond de meest spannende tijdrit in de geschiedenis van de Tour: in de slotetappe boog hij een achterstand van 50 seconden op Laurent Fignon om in een voorsprong van acht seconden. De wielercarrière van LeMond staat bol van de contrasten. Hij slaagde er niet in zijn voortdurend kwakkelende gevoelens onder controle te houden.

10. FABIAN CANCELLARA Hoort hij wel in dit rijtje thuis of niet? Fabian Cancellara won in de Tour vijf tijdritten. Maar het ging daarbij vooral over het kortere werk, een 52 kilometer lange chronorit in de Tour van 2011 buiten beschouwing gelaten. Cancellara heeft het kracht van een buffel, trapt gemakkelijk een groot verzet rond en gaat nooit kapot. Met vier wereldtitels is de zoon van een Italiaanse vader en Zwitserse moeder de beste tijdrijder van zijn generatie.

1. JACQUES ANQUETIL De verpersoonlijking van de echte tijdrijder. Won vijf keer de Tour en maakte telkens het verschil in de chronoritten. Zijn mooie stijl werd net zo vaak bejubeld als zijn krachtige, soepele, bijna elegante pedaalslag. Anquetil heette een aristocraat op twee wielen te zijn, al was hij ook een man van raadsels en uitersten. Bij de zestien etappezeges die Jacques Anquetil in de Tour behaalde, waren er elf tijdritten. 2. EDDY MERCKX Reed een stuk harder dan Jacques Anquetil, zij het in een heel andere stijl. In wezen pasten tijdritten zeer goed bij de manier waarop Eddy Merckx de wielersport bedreef: hij sprong graag genereus met zijn krachten om, joeg zijn ploegmaats telkens weer op om zo snel mogelijk te rijden, maar hoefde dat in tijdritten uiteraard niet te doen. Dan was Merckx uitsluitend op zichzelf aangewezen. En ook dan richtte hij ravages aan. 3. BERNARD HINAULT Geen renner die in de Ronde van Frankrijk meer tijdritten op zijn naam schreef dan Bernard Hinault: hij won er in totaal twintig en dat op een totaal van 28 ritzeges. Net zoals bij Merckx bleken de atletische mogelijkheden van Hinault het best in dat soort werk: hij was een hardrijder pur sang die telkens weer koerste met gebetenheid en verbetenheid. Het was zijn brandstof in zijn streven om zichzelf te overtreffen. 4. MIGUEL INDURAIN In zijn vijf glorieuze jaren verloor Miguel Indurain in de Tour slechts één tijdrit. De Bask was een fantoom op twee wielen. Dankzij zijn grote longinhoud bleek hij bij machte bovenmenselijke inspanningen te leveren. Hoe langer een tijdrit, hoe verwoestender hij uithaalde. Bovendien frappeerde Miguel Indurain telkens weer door een grote rust, in zijn onbewogenheid schuilde een zekere mystiek. 5. FAUSTO COPPI Hoewel Fausto Coppi in de Giro (vijf overwinningen) veel meer imponeerde dan in de Tour (twee zeges) liet hij zijn klasse ook in de Ronde van Frankrijk zien. Hij won in 1949, het jaar van zijn eerste zege, tijdritten over een afstand van respectievelijk 92 en 137 kilometer. De carrière van de slagersjongen, die slechts drie keer aan de Tour deelnam, zat vol ongerijmdheden. Pas goed een mythe werd de Italiaan toen hij op zijn 40ste aan malaria stierf. 6. FERDI KUBLER De Zwitser zorgde voor een van de hoogtepunten in de geschiedenis van de Tour toen hij in een tijdrit de drievoudige winnaar Louis Bobet inhaalde. Dat gebeurde met zoveel woede op het gezicht dat de toenmalige Tourbaas Jacques Goddet hem "een duivel op de fiets" noemde. Kubler hield ervan af te zien en hardde zijn lichaam in helse trainingsritten. Hij is de oudste nog in leven zijnde Tourwinnaar: op 24 juli wordt Ferdi Kubler 94 jaar. 7. JAN ULLRICH De Duitser botste vaak op de van de erelijsten geschrapte Lance Armstrong, hoewel ook hij later het gebruik van doping toegaf. De in de DDR gevormde Jan Ullrich was een goudstuk van het zuiverste soort. In tijdritten bleek hoe verschrikkelijk hard hij kon fietsen. Maar dat gebeurde niet altijd. Te vaak kampte Ullrich met overgewicht en hij bleek bovendien niet in staat zichzelf elke dag te motiveren. 8. ROGER RIVIÈRE Roger Rivière was een raspaard die gold als de grote uitdager van Jacques Anquetil. Hij won in de Tour drie tijdritten en brak twee keer het werelduurrecord. In 1960 werd zijn carrière abrupt afgebroken: de Fransman kwam in een afdaling ten val en tuimelde tien meter diep in een ravijn. Na een dubbele breuk aan de wervelkolom bleek hij voor 80 procent verlamd. Roger Rivière was amper 24 jaar. Hij stierf op zijn 40ste aan strottenhoofdkanker. 9. GREG LEMOND Een echt gespecialiseerde tijdrijder is de Amerikaan niet. Maar hij mag in dit overzicht niet ontbreken. In 1989 won Greg LeMond de meest spannende tijdrit in de geschiedenis van de Tour: in de slotetappe boog hij een achterstand van 50 seconden op Laurent Fignon om in een voorsprong van acht seconden. De wielercarrière van LeMond staat bol van de contrasten. Hij slaagde er niet in zijn voortdurend kwakkelende gevoelens onder controle te houden. 10. FABIAN CANCELLARA Hoort hij wel in dit rijtje thuis of niet? Fabian Cancellara won in de Tour vijf tijdritten. Maar het ging daarbij vooral over het kortere werk, een 52 kilometer lange chronorit in de Tour van 2011 buiten beschouwing gelaten. Cancellara heeft het kracht van een buffel, trapt gemakkelijk een groot verzet rond en gaat nooit kapot. Met vier wereldtitels is de zoon van een Italiaanse vader en Zwitserse moeder de beste tijdrijder van zijn generatie.