'Ik had hier eigenlijk weinig zin in', bekende De Gendt na de chronoproef van zeventien kilometer. 'Tijdens mijn verkenning kon ik bergop met moeite 200 Watt duwen. Ik had deze morgen ook geen "goesting": mentaal was de Giro gisteren afgelopen, en in principe kon ik vandaag niet echt meedoen voor een hele goeie uitslag. Als ik dan voluit rij is het voor plek 15, 20, zoiets. En daar had ik vanmorgen echt geen zin in, om dat te doen. Ik was zelf ook verrast dat het uiteindelijk de derde beste tijd was aan de finish. Ik had niet verwacht dat ik er zo dicht bij zou zijn.'

De grote motivatie bleek uiteindelijk de mindere tijdrit van ploegmaat Campenaerts te zijn: 'We hadden gehoopt dat Victor ging winnen. Ik zat nog in de bus toen ik zag dat zijn tijd werd verbroken, en toen zei ik: "Nu moet ik wel voluit gaan, het is mijn kans om hem eens te kloppen in een tijdrit". Dat dat net niet lukte, dat is wel jammer. Ik had een goed gevoel in de tijdrit en ben nergens nog echt stilgevallen. Dus ben ik echt wel blij met mijn prestatie. Uiteindelijk waren de benen vandaag en gisteren de beste van heel de Giro, dus is het jammer dat het nu afgelopen is. Ik zit in een groeiende lijn.'

Zat er iets meer in als De Gendt wel met de grote ambitie van start was gegaan? 'Na tweehonderd meter ben ik in positie gaan liggen, heb ik geprobeerd de wattages te trappen die ik moest trappen, en dat ging wonderwel goed. Dus heb ik die positie en dat tempo blijven aanhouden tot de klim. Daar viel ik niet stil, zag ik op de top dat ik niet zo heel ver achter de beste tijd zat, dus heb ik dan min of meer risico's genomen in de afdaling, en geprobeerd er nog een zo goed mogelijk resultaat uit te halen. Misschien had ik in een paar bochten sneller gekund, maar harder duwen kon ik echt niet. Ik zat echt op de limiet.'