Jacques Sys: 'Figuranten in een nieuw wielerepos'

De vraag voor Parijs-Roubaix is niet zozeer wie er gaat winnen, maar wel wie er tweede wordt. Na Fabian Cancellara. Evenzeer als door de Ronde van Vlaanderen is de Zwitser gebiologeerd door het gedokker over de prehistorische kasseien. Omdat hij in deze pure uitputtingsslag op een gegeven moment met zijn explosiviteit het verschil kan maken.

Het geheim van Cancellara is heel simpel: hij rijdt gewoon sneller dan de anderen, hij trapt rapper. Alleen pech kan hem zondag remmen.

Maar een renner in vorm heeft weinig tegenslag. Roger De Vlaeminck reed destijds tien jaar na mekaar Parijs-Roubaix zonder lekke band. Hij begon met het idee aan die wedstrijd dat er hem niets kon overkomen. Het zal bij Cancallara niet anders zijn. Zijn belagers worden hooguit figuranten in een nieuw wielerepos.

Jonas Creteur: 'Taylor Phinney outsider voor podium'

Als hij geen hinder ondervindt van zijn valpartijen eerder van de week - als dat wel zo is, zal RadioShack dat uiteraard binnenskamers houden - en geen materiaalpech kent, dan is dé vraag: wanneer geeft Spartacus zijn paard de sporen? In 2010 al op 45 kilometer van de finish, op een simpel stuk asfalt, zondag nóg vroeger? De eerder voorspelde tegenwind blijft wellicht uit, dat kan voor Fabian Cancellara geen hinderpaal zijn om van ver aan te gaan. Om niet achter de feiten te moeten koersen zoals in 2011 - toen Johan Vansummeren in een vroege vlucht standhield en daarachter iedereen aan Cancellara's wiel plakte - lijkt dat sowieso de beste tactiek.

Zijn de tegenstanders zullen moeten anticiperen, maar dat werd ook voor de Ronde gezegd en toen viel alleen Jürgen Roelandts aan. Met een herrezen Stijn Devolder heeft RadioShack nu ook een uitstekend wapen om die zetten te counteren: door de West-Vlaming mee te sturen en niet te laten op kop rijden, ofwel in het peloton de kloof zo klein mogelijk te laten houden tot Cancellara vertrekt.

De mannen die (misschien) het langst kunnen meegaan met de Zwitser (of eerder dan hem in de aanval zullen/zouden moeten gaan): Jürgen Roelandts, Lars Boom (vorig jaar zesde), Johan Vansummeren, Sylvain Chavanel, Ian Stannard, Heinrich Haussler, Sebastian Langeveld en, niet te vergeten: het 22-jarige Amerikaanse supertalent van BMC Taylor Phinney. Tweevoudig Parijs-Roubaixwinnaar bij de beloften, vorig jaar bij zijn eerste deelname al 14e (in een niet al te beste conditie) en sinds november (of zelfs al zijn hele carrière) gefixeerd op de Hel. Liet wegens kniepijn de Ronde van Vlaanderen vallen om alles op zondag te zetten. Zonder pijn, onze outsider voor het podium.

Benedict Vanclooster: 'Klassieker voor hyperspecialisten'Dat er slechts één favoriet is die dan nog eens torenhoog boven iedereen uitsteekt, zegt alles over de bloedarmoede waar Parijs-Roubaix nu al een tijd aan lijdt. Veel meer nog dan de Ronde van Vlaanderen is het een klassieker voor hyperspecialisten. Van de top dertig in de WorldTourstand staan er zondag amper negen renners aan de start.

De wielersport is internationaler dan ooit, maar paradoxaal genoeg wordt de spoeling in Parijs-Roubaix steeds dunner. Het is dat ook wat Roger De Vlaeminck bedoelde, toen hij vorig jaar uitriep dat Tom Boonen tegen derderangscoureurs had gekoerst. Maar de tijd is definitief voorbij dat ronderenners en klassieke types met elkaar het gevecht aangaan op de kasseien. Te groot zijn de risico's en te dichtbij de klimklassiekers. Zelfs Peter Sagan en Philippe Gilbert halen hun neus op voor de Koningin der Klassiekers en zitten al in gedachten bij de Brabantse Pijl en Amstel Gold Race.

Jacques Sys: 'Figuranten in een nieuw wielerepos' De vraag voor Parijs-Roubaix is niet zozeer wie er gaat winnen, maar wel wie er tweede wordt. Na Fabian Cancellara. Evenzeer als door de Ronde van Vlaanderen is de Zwitser gebiologeerd door het gedokker over de prehistorische kasseien. Omdat hij in deze pure uitputtingsslag op een gegeven moment met zijn explosiviteit het verschil kan maken. Het geheim van Cancellara is heel simpel: hij rijdt gewoon sneller dan de anderen, hij trapt rapper. Alleen pech kan hem zondag remmen. Maar een renner in vorm heeft weinig tegenslag. Roger De Vlaeminck reed destijds tien jaar na mekaar Parijs-Roubaix zonder lekke band. Hij begon met het idee aan die wedstrijd dat er hem niets kon overkomen. Het zal bij Cancallara niet anders zijn. Zijn belagers worden hooguit figuranten in een nieuw wielerepos. Jonas Creteur: 'Taylor Phinney outsider voor podium' Als hij geen hinder ondervindt van zijn valpartijen eerder van de week - als dat wel zo is, zal RadioShack dat uiteraard binnenskamers houden - en geen materiaalpech kent, dan is dé vraag: wanneer geeft Spartacus zijn paard de sporen? In 2010 al op 45 kilometer van de finish, op een simpel stuk asfalt, zondag nóg vroeger? De eerder voorspelde tegenwind blijft wellicht uit, dat kan voor Fabian Cancellara geen hinderpaal zijn om van ver aan te gaan. Om niet achter de feiten te moeten koersen zoals in 2011 - toen Johan Vansummeren in een vroege vlucht standhield en daarachter iedereen aan Cancellara's wiel plakte - lijkt dat sowieso de beste tactiek. Zijn de tegenstanders zullen moeten anticiperen, maar dat werd ook voor de Ronde gezegd en toen viel alleen Jürgen Roelandts aan. Met een herrezen Stijn Devolder heeft RadioShack nu ook een uitstekend wapen om die zetten te counteren: door de West-Vlaming mee te sturen en niet te laten op kop rijden, ofwel in het peloton de kloof zo klein mogelijk te laten houden tot Cancellara vertrekt. De mannen die (misschien) het langst kunnen meegaan met de Zwitser (of eerder dan hem in de aanval zullen/zouden moeten gaan): Jürgen Roelandts, Lars Boom (vorig jaar zesde), Johan Vansummeren, Sylvain Chavanel, Ian Stannard, Heinrich Haussler, Sebastian Langeveld en, niet te vergeten: het 22-jarige Amerikaanse supertalent van BMC Taylor Phinney. Tweevoudig Parijs-Roubaixwinnaar bij de beloften, vorig jaar bij zijn eerste deelname al 14e (in een niet al te beste conditie) en sinds november (of zelfs al zijn hele carrière) gefixeerd op de Hel. Liet wegens kniepijn de Ronde van Vlaanderen vallen om alles op zondag te zetten. Zonder pijn, onze outsider voor het podium.Benedict Vanclooster: 'Klassieker voor hyperspecialisten'Dat er slechts één favoriet is die dan nog eens torenhoog boven iedereen uitsteekt, zegt alles over de bloedarmoede waar Parijs-Roubaix nu al een tijd aan lijdt. Veel meer nog dan de Ronde van Vlaanderen is het een klassieker voor hyperspecialisten. Van de top dertig in de WorldTourstand staan er zondag amper negen renners aan de start. De wielersport is internationaler dan ooit, maar paradoxaal genoeg wordt de spoeling in Parijs-Roubaix steeds dunner. Het is dat ook wat Roger De Vlaeminck bedoelde, toen hij vorig jaar uitriep dat Tom Boonen tegen derderangscoureurs had gekoerst. Maar de tijd is definitief voorbij dat ronderenners en klassieke types met elkaar het gevecht aangaan op de kasseien. Te groot zijn de risico's en te dichtbij de klimklassiekers. Zelfs Peter Sagan en Philippe Gilbert halen hun neus op voor de Koningin der Klassiekers en zitten al in gedachten bij de Brabantse Pijl en Amstel Gold Race.