Net op het moment dat de Tour leek in te dommelen en de twee laatste Alpenritten dreigden uit te groeien tot een maat voor niets, heeft Nairo Quintana voor het vuurwerk gezorgd dat al langer van hem werd verwacht. Hij ontdekte tekenen van zwakte (en menselijkheid) bij Christopher Froome en ging volop in de aanval. Maar zijn offensief kwam te laat. De Colombiaan zal, behoudens ongelukken op de laatste dag, op de tweede plaats stranden. Met een achterstand (1'12") die minder groot is dan de anderhalve minuut die hij op de tweede rit, in de waaieretappe naar Zeeland, verloor.

Het zou te simplistisch zijn om te stellen dat Quintana daar de Tour verspeelde. Chris Froome zou anders allicht voor een andere tactiek hebben gekozen. Nu kon hij het zich veroorloven na zijn demonstratie in de rit naar La Pierre Saint-Martin de wedstrijd te controleren. Door in die etappe zo verwoestend uit te pakken intimideerde Froome al zijn opponenten. Daar lag de sleutel van zijn triomf. Ook Nairo Quintana leek op een dusdanige manier onder de indruk dat hij in de Pyreneeën amper nog zou aanvallen. Alleen op weg naar Plateau De Beille waren er een paar speldenprikjes. Ze misten iedere overtuiging.

Het is de vraag waarom Nairo Quintana in deze Tour niet vroeger en feller is beginnen aanvallen. Was hij effectief zo geïmponeerd door Froome? Had hij een gebrek aan zelfvertrouwen? Of kon hij gewoon niet? In een Tour met zoveel klimwerk en zonder lange tijdritten miste Nairo Quintana een unieke kans. Deze Ronde van Frankrijk was voor hem veel meer op maat gesneden dan voor Chis Froome.

Juist dat geeft de overwinning van de Brit veel glans. Christopher Froome was niet zo sterk en niet zo flitsend als twee jaar geleden, maar hij heeft toch een wereldprestatie geleverd. Bijna drie weken lang reed Froome tegen een muur van verdachtmakingen en groeiend wantrouwen. Zijn prestaties werden nooit in een juist perspectief geplaatst, respect kreeg hij amper. Steeds weer waren er de meest wilde dopingverhalen. Alle insinuaties en speculaties sloegen over op het publiek. Froome werd uitgejouwd en uitgescholden. Ook op de flanken van Alpe d'Huez vielen de verwensingen tot in de huiskamer te horen.

Mentaal ijzersterk moet je zijn om dan overeind te blijven. Christopher Froome liet zich geen moment uit zijn evenwicht brengen. Hij bleef gefocust op de koers. In de schoot van zijn ijzersterke en uitstekend uitgebalanceerde ploeg. Ook in de voor hem moeilijke rit naar Alpe d'Huez vertoonde hij uiterlijk weinig tekenen van zenuwachtigheid. Vooral op dat vlak heeft hij veel vooruitgang geboekt.

Zondag rijdt Christopher Froome als triomfator Parijs binnen. Benieuwd hoe het publiek daar zal reageren.

Net op het moment dat de Tour leek in te dommelen en de twee laatste Alpenritten dreigden uit te groeien tot een maat voor niets, heeft Nairo Quintana voor het vuurwerk gezorgd dat al langer van hem werd verwacht. Hij ontdekte tekenen van zwakte (en menselijkheid) bij Christopher Froome en ging volop in de aanval. Maar zijn offensief kwam te laat. De Colombiaan zal, behoudens ongelukken op de laatste dag, op de tweede plaats stranden. Met een achterstand (1'12") die minder groot is dan de anderhalve minuut die hij op de tweede rit, in de waaieretappe naar Zeeland, verloor. Het zou te simplistisch zijn om te stellen dat Quintana daar de Tour verspeelde. Chris Froome zou anders allicht voor een andere tactiek hebben gekozen. Nu kon hij het zich veroorloven na zijn demonstratie in de rit naar La Pierre Saint-Martin de wedstrijd te controleren. Door in die etappe zo verwoestend uit te pakken intimideerde Froome al zijn opponenten. Daar lag de sleutel van zijn triomf. Ook Nairo Quintana leek op een dusdanige manier onder de indruk dat hij in de Pyreneeën amper nog zou aanvallen. Alleen op weg naar Plateau De Beille waren er een paar speldenprikjes. Ze misten iedere overtuiging.Het is de vraag waarom Nairo Quintana in deze Tour niet vroeger en feller is beginnen aanvallen. Was hij effectief zo geïmponeerd door Froome? Had hij een gebrek aan zelfvertrouwen? Of kon hij gewoon niet? In een Tour met zoveel klimwerk en zonder lange tijdritten miste Nairo Quintana een unieke kans. Deze Ronde van Frankrijk was voor hem veel meer op maat gesneden dan voor Chis Froome.Juist dat geeft de overwinning van de Brit veel glans. Christopher Froome was niet zo sterk en niet zo flitsend als twee jaar geleden, maar hij heeft toch een wereldprestatie geleverd. Bijna drie weken lang reed Froome tegen een muur van verdachtmakingen en groeiend wantrouwen. Zijn prestaties werden nooit in een juist perspectief geplaatst, respect kreeg hij amper. Steeds weer waren er de meest wilde dopingverhalen. Alle insinuaties en speculaties sloegen over op het publiek. Froome werd uitgejouwd en uitgescholden. Ook op de flanken van Alpe d'Huez vielen de verwensingen tot in de huiskamer te horen.Mentaal ijzersterk moet je zijn om dan overeind te blijven. Christopher Froome liet zich geen moment uit zijn evenwicht brengen. Hij bleef gefocust op de koers. In de schoot van zijn ijzersterke en uitstekend uitgebalanceerde ploeg. Ook in de voor hem moeilijke rit naar Alpe d'Huez vertoonde hij uiterlijk weinig tekenen van zenuwachtigheid. Vooral op dat vlak heeft hij veel vooruitgang geboekt.Zondag rijdt Christopher Froome als triomfator Parijs binnen. Benieuwd hoe het publiek daar zal reageren.