De relativerende volwassene

' Life is a time trial.' Het is een van de zelfbedachte slogans op de T-shirts van Remco Evenepoels jongste kledinglijn bij ZEB. 'Iedereen zoekt naar structuur, en toch blijkt het leven vaak chaotisch. Zoals in een tijdrit die je gestructureerd voorbereidt, maar waarin door de minste pech alles in de soep kan draaien', legde Evenepoel uit bij de lancering.
...

' Life is a time trial.' Het is een van de zelfbedachte slogans op de T-shirts van Remco Evenepoels jongste kledinglijn bij ZEB. 'Iedereen zoekt naar structuur, en toch blijkt het leven vaak chaotisch. Zoals in een tijdrit die je gestructureerd voorbereidt, maar waarin door de minste pech alles in de soep kan draaien', legde Evenepoel uit bij de lancering. Die chaos had hij de maanden ervoor zelf meegemaakt, na zijn ravijnduik in Il Lombardia op 15 augustus 2020. Zijn veelbelovende raketcarrière moest hij door een schaambeenbreuk maandenlang aan de grond zetten. Door eerst wekenlang plat te liggen. Door daarna té enthousiast aan zijn revalidatie te beginnen, en zo een terugslag te krijgen. Om vervolgens, na een nieuwe rustperiode, weer op te bouwen, richting de Giro d'Italia. Later dan Evenepoel gewenst had, maar met levenslessen op zak die hem op langere termijn verder zullen brengen. Voor 'De Val' was hij naar eigen zeggen immers té gefocust op zijn bestaan als coureur. De Vlaams-Brabander werd daardoor te egoïstisch, zoals hij al in februari 2020 aangaf, na zijn zege in de Ronde van Algarve. 'Ik besef dat het niet altijd gemakkelijk is om met mij samen te leven. Daar sta ik nu wel even bij stil.' Na zijn crash in Lombardije had Evenepoel nog meer tijd om dat te laten doordringen, en zijn houding aan te passen. In november illustreerde hij dat met een grappige anekdote over een bord met drie eclairs in de frigo. 'Vroeger zou ik die allemaal zelf hebben opgegeten. Nu zal ik eerst aan anderen vragen of zij er ook één willen.' In februari, in de Thuismatch-podcast van Sporza, en onlangs aan het Franse Vélomagazine gaf de renner Deceuninck-Quick-Step meer inzicht in zijn nieuwe mindset: 'Je mag niet denken dat de wereld alleen rondom jou draait. Het leven is meer dan wielrennen alleen. Ik heb zo de kleine dingen meer weten te appreciëren. Tijdens de koers en stages ben ik nog altijd zeer gefocust, maar daarnaast laat ik dat los, zeker thuis. Om meer rust te zoeken in mijn hoofd, meer tot mezelf te komen en zo de altijd voortrazende storm even stil te leggen.' Niet toevallig zijn ' Free to ride' en ' Ride more, worry less' andere zelf uitgevonden slogans op de T-shirts van Evenepoels kledinglijn. 'Voor hetzelfde geld was ik nu een invalide', vertelde hij ook in Vélomagazine. 'Ik ben dus heel dankbaar dat het lot mij een tweede kans heeft gegeven. Ik kan daardoor ook beter relativeren. Als ik in de komende Giro eens twintig minuten verlies, ik zal er niet kwaad door zijn. Accepteren en op de volgende dag focussen.'Laat u niet misleiden door de bovenstaande quotes: Evenepoel was tot voor 'De Val' geen ijskonijn zonder emoties die alleen aan zichzelf dacht. Herinner u hoe op het podium van het WK voor junioren in 2018 de tranen over zijn wangen liepen, denkend aan zijn overleden voorganger Igor Decraene die in 2014 omkwam bij een treinongeluk. Enkele weken voor zijn wereldtitel was Evenepoel naar aanleiding van de Memorial Igor Decraene bij diens ouders thuis gestopt om hen, ver weg van de camera's, de bloemen te schenken die hij had gewonnen. Hij beloofde de ouders wereldkampioen te worden, voor Igor. Evenepoel hield woord, met een sms van hen als motivatie. De enige sms die hij de dagen voor zijn WK had beantwoord. Een jaar later vloeiden de tranen opnieuw, op het podium van het EK tijdrijden in Alkmaar. Amper drie dagen nadat Bjorg Lamrecht was verongelukt in de Ronde van Polen, en vijf maanden nadat zijn ex-ploeggenoot Stef Loos het leven had verloren bij een aanrijding. Evenepoel wilde naar eigen zeggen de Europese sterrentrui veroveren 'voor de grootste ster in de hemel'. Emotioneel werd de Schepdalenaar ook toen hij vorig jaar de Ronde van Algarve won en zijn overwinning opdroeg aan collega Nikolas Maes en zijn vrouw. Die hadden de week ervoor immers hun ongeboren zoontje verloren. Tóén al sprak hij over hoe er veel belangrijkere dingen in het leven zijn dan koersen. En hoe hij dat steeds meer besefte. Zoals ook vorige zomer, in de Ronde van Polen, nadat zijn ploegmaat Fabio Jakobsen zwaargewond was geraakt bij een crash. In de daaropvolgende koninginnenrit trok Evenepoel op 51,7 km van de finish in de aanval. Gepland, want 's morgens had hij om een Jakobsen rugnummer gevraagd. Het doel: hulde brengen aan zijn ploegmaat, door te winnen en aan de aankomst dat rugnummer te tonen. Wat hij effectief ook deed. 'Toen ik het in mijn handen had, voelde ik iets speciaals. Ik zei bij mezelf: 'Hoe hard het ook wordt, ik ga blijven vechten.' Fabio zat de hele tijd in mijn hoofd. De pijn die ik heb geleden, is niks in vergelijking met de pijn die hij lijdt. Hij heeft me kracht gegeven.' Evenepoel is dan ook erg begaan met zijn ploegmaats, wordt dan soms té emotioneel. Kort na de val van Jakobsen stak hij zijn woede bijvoorbeeld niet weg richting Dylan Groenewegen, die zijn landgenoot ten val had gebracht. 'Levenslang schorsen moeten ze doen. Godverdomme! Schaam u!', postte hij op Twitter - een tweet die intussen is verwijderd. En toen Julian Alaphilippe goed twee maanden later in de Ronde van Vlaanderen op een motard botste, tweette Evenepoel: ' Fucking motard de merde!' Oplaaiende emoties die het Brabantse supertalent echter ook vaak positief uit, in dankbaarheid voor het werk van zijn ploegmaats. Steevast klinkt het ' Thank you, boys' door zijn microfoontje na een zege. Vaak gevolgd door een knuffel, en een dankwoordje tijdens interviews. Zelfs de sponsors vergeet hij niet. Zoals na zijn zege in de Ronde van Burgos eind juli 2020, toen Evenepoel vertelde hoe speciaal het was om te winnen op zijn nieuwe ' Specialized Tarmac SL 7'-fiets - tot verbazing van buitenlandse journalisten. ' Remco is different... on many levels.'Voor de start van die Ronde had de jongeman al gesproken over zijn rol als leider binnen The Wolfpack. 'Dat heb je of heb je niet. Tijdens de race kan ik mijn ploegmaats zeggen wat ze moeten doen, maar naast de fiets gedraag ik me niet als een ster. Ik hoop dat mijn teamgenoten mij als een vriendelijk en dankbaar persoon zien en dat ze daarom voor mij willen werken.' Zelfs na zijn val in Lombardije dacht de renner van Deceuninck-Quick-Step als een wolf, die lid is van een hechte roedel. Zijn eerste woord tegen manager Patrick Lefevere in het ziekenhuis? 'Sorry' - dat hij door zijn fout het werk van zijn teammakkers niet kon afmaken. Die avond sprak Evenepoel, op eigen initiatief, vanop zijn bed ook een geruststellende videoboodschap voor hen in. En twee maanden later, voor en tijdens de Giro, postte hij op social media tal van 'GOOD LUCK WOLVES'-berichten voor rozetruidrager João Almeida en co. Ondanks de frustratie dat hij thuis moest toekijken.Tijdens zijn revalidatie dreef nog een kwaliteit van Evenepoel boven: zijn bodemloze gedrevenheid om de beste te willen zijn. De avond van zijn val in Lombardije zei hij tegen Patrick Lefevere bloedserieus dat hij 'zou hebben gewonnen'. Een eigenschap die de Schepdalenaar al had toen hij voetbalde bij Anderlecht en PSV en tijdens zijn eerste koersjaren als junior. Veelzeggend was de anekdote van zijn boezemvriend Dario Kloeck in de jongste Wielergids van Sport/Voetbalmagazine, over een stage in de Ardennen tijdens de eindejaarsperiode van 2018. Omdat de bevroren wegen er te glad bij lagen, werkte de toen achttienjarige Remco zijn geplande training van vijf uur toch minutieus af. Op de rollen... 'Als perfectionist heeft hij het mentaal nodig om die uren en kilometers te maken', vertelde Kloeck. 'Zijn trainingen lopen het best zoals gepland. Zo niet, dan loopt Remco kregelig rond. Hij traint ook twee, drie keer per week nuchter op de rollen, al om zeven uur. Om na het ontbijt meteen op de weg te gaan trainen, liever een halfuur te veel dan te weinig.' Zelfs kinesist Lieven Maesschalck bij wie Evenepoel in het najaar van 2020 aan zijn herstel werkte, raakte erg onder de indruk van de zelfdiscipline van de Remco. 'Fenomenaal voor een twintigjarige. Perfect te vergelijken met Wout van Aert tijdens diens revalidatie.' Maesschalck waarschuwde in de krant L'Avenir echter voor overhaasting. En dat werd ook werkelijkheid. In de drang om zo vlug mogelijk terug te keren verbeet Evenepoel de knagende pijn - 'Dat hoort erbij', dacht hij - en communiceerde hij daarover te weinig met de teamdokters en coaches. Op de ploegstage in december kreeg hij daardoor een weerbots: de breuk was nog niet geheeld, en zijn hormonenspiegel lag aan diggelen door oververmoeidheid. Dat leidde ook binnen de ploeg tot veel discussie, over wie nu daarvoor verantwoordelijk was. De diagnose bleef echter dezelfde: opnieuw weken rusten, tot 8 februari, de start van 'Missie 08/05', de begindatum van de Giro. Ondanks de mentale mokerslag liet Evenepoel intussen de moed niet zakken. Tijdens de revalidatie zonder fiets probeerde hij in het zwembad elke dag zijn record op de honderd meter vrije slag te verbeteren. Zich ook, zoals de hele winter, houdend aan een strikt dieet. In vergelijking met een jaar geleden viel hij liefst vijf kilo af, richting 59 à 60 kilo. Die maanden versterkte de Vlaams-Brabander ook zijn mentale fundamenten. Door vele, intensieve gesprekken met Michaël Verschaeve, de psycholoog van de ploeg. Onder meer hoe hij in afdalingen meer vertrouwen moet hebben als hij een andere renner volgt. Niet meer angstig mag denken: 'Als ze voor mij vallen, val ik ook' - de reden voor zijn te bruuske remmanoeuvre in Lombardije. Evenepoel begon met visualisatietrainingen, die ook zijn focus tijdens tijdritten moeten aanscherpen. Daarnaast las hij verschillende boeken over psychologie, onder meer ' Master your mindset', van de Nederlandse Pool Michael Pilarczyk. Over de kracht van gedachten en hoe je je mindset kunt herprogrammeren. Meer dan ooit raakte Evenepoel zo overtuigd van het belang van mentale veerkracht, en hoe die veel verder reikt dan herstellen van een val. Daarom zal hij de komende Giro ook elke dag een kort gesprek met Verschaeve voeren. Om zijn gedachten te ordenen, na goede en slechte dagen. 'Ik wil investeren in mezelf. Niet alleen puur sportief, maar ook voor na mijn carrière. Want die kan vlugger afgelopen zijn dan je denkt. Ik heb het aan den lijve ondervonden', zei Evenepoel in de Thuismatch-podcast. Of hoe Remco 2.0 meer dan ooit kapitein van zijn ziel is geworden. En zo weer meester van zijn lot, zoals William Ernest Henley in 1875 schreef in zijn beroemde gedicht 'Invictus' - Latijns voor onoverwinnelijk. Een lot dat Evenepoel opnieuw richting zo'n status moet brengen. Als de 'Nieuwe Merckx' die evenwel geen 'Nieuwe Merckx' wil zijn. Alleen zichzelf. Een wijzere, meer relativerende en nog even gedreven 21-jarige kerel die opnieuw de meest fonkelende ster aan de wielerhemel wil worden. Wie weet, straks al in de Giro. Of op 24 juli, blinkend met olympisch goud.