Een van de lessen die we in ruim zestien jaar sportjournalistiek hebben geleerd: vertrouw nooit op de accuraatheid van het geheugen van een atleet, zeker wat pure data en resultaten betreft. Toen Mathieu van der Poel afgelopen weekend zei dat hij nog nooit in zijn carrière drie dagen op een rij had gecrosst, ging er dus meteen een lampje branden.
...

Een van de lessen die we in ruim zestien jaar sportjournalistiek hebben geleerd: vertrouw nooit op de accuraatheid van het geheugen van een atleet, zeker wat pure data en resultaten betreft. Toen Mathieu van der Poel afgelopen weekend zei dat hij nog nooit in zijn carrière drie dagen op een rij had gecrosst, ging er dus meteen een lampje branden.Daarom doken we in zijn uitslagenlijst, en in die zoektocht werd ons vermoeden bevestigd: zijn driedaagse Baal-Gullegem-Hulst was voor MVDP géén primeur. In de eindejaarsperiode van 2017 had hij het al eens gedaan: op 28 december gecrosst in Loenhout, daags erna in Bredene en op 30 december in Diegem. Misschien vergeten door de Nederlander omdat hij toen géén driemaal won: wel prijs in Loenhout en Diegem, voor uiteraard Wout van Aert, maar in Bredene kreeg hij, niet toevallig op een modderomloop, 1 minuut en 27 seconden aan de broek van de Kempenaar.In de eerste drie dagen van dit nieuwe jaar, 2021, won Van der Poel dus wél voor het eerst drie keer op een rij. Een hattrick (met minstens twee zeges in klassementsraces) die sinds de invoering van de Wereldbeker in 1993 door slechts één crosser werd overtroffen: uitgerekend vader Adrie won eind 1997 op 27 december de GVA Trofeemanche in Rijkevorsel, op 28 december de Superprestigewedstrijd in Diegem en op 29 en 30 december de losse crossen in Zeddam en Loenhout.Sindsdien realiseerde nog één renner een succesvolle triple: die andere Kannibaal, Sven Nys. Hij won op 31 december 2006 de Superprestigemanche in Diegem, op 1 januari zijn eigen Grote Prijs in Baal (GVA-Trofee), en op 2 januari een losse cross in Sint-Niklaas (GP De Ster).Een hattrick die Mathieu van der Poel nu ook scoorde met de X2O Trofeemanche in Baal op vrijdag, de Hexia Cylocross in Gullegem op zaterdag en de Wereldbekerrace in Hulst op zondag. Daar voegde hij op de Perkpolder in Zeeland nog een extra pigment aan toe. Een week nadat Van Aert hem in Dendermonde op 2 minuten en 49 seconden had gezet, was de Nederlander in Hulst 1 minuut en 31 seconden sneller dan de Belg.Dat is de grootste voorsprong die MVDP ooit heeft bijeengereden in zijn 140 officiële UCI-veldritzeges bij de profs. Nog 10 en 11 seconden meer dan vorig seizoen in respectievelijk Niel (1 minuut en 21 seconden) en op het WK in Dübendorf (1 minuut en 21 seconden). Die 1 minuut en 31 seconden in Hulst was ook de grootste achterstand die Wout van Aert heeft opgelopen in een profcross waarin hij als tweede eindigde.Ook opvallend: voor Van der Poel was het zijn 25e elitezege in Nederland als veldrijder. Sléchts zijn 25e (van 140 overwinningen, waarvan dan nog 1 EK en 6 NK's) omdat er bij onze noorderburen nu eenmaal veel minder crossen plaatsvinden dan in België. Geheel toevallig in de verf gezet door een andere jubileumzege die 'Matje' afgelopen zaterdag in Gullegem boekte: zijn 100e triomf als eliteveldrijder in België.Nota bene op dezelfde dag dat zijn broer David zijn eerste overwinning van het seizoen behaalde in een kleine cross in het Franse Troyes. Al is ook dat geen unicum: de broers hadden de voorbije jaren al vier keer op dezelfde dag op twee verschillende plaatsen een veldrit bij de profs gewonnen.Voor de familie Van der Poel is 2021 alvast met een knaller gestart.