Pauline, je komt uit een echte koersfamilie. Jouw vader Peter was prof, jouw broer Maxime was prof en jouw zus Leontine heeft ook nog gekoerst.

Pauline Farazijn: (knikt) 'Vaak krijg ik de vraag of ik zelf niet koers. Dat wordt precies verwacht van een Farazijn. Neen dus. Ik heb nooit gekoerst. Maar het is wel mijn passie, anders zou ik geen job in dit wereldje zoeken. Ik ben vaak gaan kijken naar de koersen van mijn broer en zus. Bij ons thuis is de fiets niet weg te denken. Het is gewoon een microbe. Dat ik eind 2018 meteen bij Quick-Step kon beginnen, was een droom die uitkwam. In mijn eerste jaar journalistiek in Kortrijk vroeg men wat ik later wilde worden. Persverantwoordelijke, antwoordde ik. Het zat dus toen al in mijn hoofd. Bij Patrick (Lefevere, red.) heb ik eerst de kans gekregen om in de service course te beginnen. Logistiek en marketing. Na twee jaar volgde een nieuwe kans. Persverantwoordelijke. Ik heb ze meteen met beide handen gegrepen. Ja, dit voelt heel speciaal.'

Het wordt jouw tweede Giro, maar nog drukker dan vorig jaar kan het niet worden, lijkt me.

Farazijn: 'Dat was een goeie doop, zoals ze zeggen. (grijnst) Er kwam toen wel wat stress bij kijken, want ik had nog niet zoveel ervaring. Het waren mijn eerste maanden als persverantwoordelijke. Mijn eerste grote ronde. Met Remco (Evenepoel, red.) erbij. De weken ervoor kon ik voor vragen altijd bij collega's terecht, maar zodra de koers in Italië gestart was, moet je natuurlijk je eigen weg gaan en dan moet je soms handelen volgens wat op dat moment het beste is voor de renners.'

Je trok al vaak op met Remco Evenepoel, een generatiegenoot van jou. Hoe ervaar jij de media-aandacht voor zijn persoon?

Farazijn: 'Dat je heel sterk in je schoenen moet staan om al op die jonge leeftijd zoveel aandacht te krijgen. Wij, het communicatieteam en de ploeg, zijn er altijd voor hem en proberen hem daarin bij te staan. Maar voor alle duidelijkheid: de media focussen vaak op Remco, maar er zijn ook nog andere renners binnen onze ploeg. Ook zij mogen niet vergeten worden.'

Lees het volledige interview op de site van de Krant van West-Vlaanderen.

Pauline, je komt uit een echte koersfamilie. Jouw vader Peter was prof, jouw broer Maxime was prof en jouw zus Leontine heeft ook nog gekoerst.Pauline Farazijn: (knikt) 'Vaak krijg ik de vraag of ik zelf niet koers. Dat wordt precies verwacht van een Farazijn. Neen dus. Ik heb nooit gekoerst. Maar het is wel mijn passie, anders zou ik geen job in dit wereldje zoeken. Ik ben vaak gaan kijken naar de koersen van mijn broer en zus. Bij ons thuis is de fiets niet weg te denken. Het is gewoon een microbe. Dat ik eind 2018 meteen bij Quick-Step kon beginnen, was een droom die uitkwam. In mijn eerste jaar journalistiek in Kortrijk vroeg men wat ik later wilde worden. Persverantwoordelijke, antwoordde ik. Het zat dus toen al in mijn hoofd. Bij Patrick (Lefevere, red.) heb ik eerst de kans gekregen om in de service course te beginnen. Logistiek en marketing. Na twee jaar volgde een nieuwe kans. Persverantwoordelijke. Ik heb ze meteen met beide handen gegrepen. Ja, dit voelt heel speciaal.'Het wordt jouw tweede Giro, maar nog drukker dan vorig jaar kan het niet worden, lijkt me.Farazijn: 'Dat was een goeie doop, zoals ze zeggen. (grijnst) Er kwam toen wel wat stress bij kijken, want ik had nog niet zoveel ervaring. Het waren mijn eerste maanden als persverantwoordelijke. Mijn eerste grote ronde. Met Remco (Evenepoel, red.) erbij. De weken ervoor kon ik voor vragen altijd bij collega's terecht, maar zodra de koers in Italië gestart was, moet je natuurlijk je eigen weg gaan en dan moet je soms handelen volgens wat op dat moment het beste is voor de renners.'Je trok al vaak op met Remco Evenepoel, een generatiegenoot van jou. Hoe ervaar jij de media-aandacht voor zijn persoon?Farazijn: 'Dat je heel sterk in je schoenen moet staan om al op die jonge leeftijd zoveel aandacht te krijgen. Wij, het communicatieteam en de ploeg, zijn er altijd voor hem en proberen hem daarin bij te staan. Maar voor alle duidelijkheid: de media focussen vaak op Remco, maar er zijn ook nog andere renners binnen onze ploeg. Ook zij mogen niet vergeten worden.'Lees het volledige interview op de site van de Krant van West-Vlaanderen.