21

Zo veel jaar en 280 dagen oud was Mauri Vansevenant toen hij zondag de GP Industria & Artigianato in Larciano won.
...

Zo veel jaar en 280 dagen oud was Mauri Vansevenant toen hij zondag de GP Industria & Artigianato in Larciano won. Als tweede jongste winnaar ooit, na de 20-jarige Daniele Ratto in 2010. En als pas vierde Belg in de geschiedenis die op zijn 21e, of jonger, een Italiaanse eendags(semi)klassieker won (een race van +1.1-categorie op de huidige UCI-kalender).Zijn voorgangers: Frank Vandenbroucke in de Trofeo Laigueglia in 1996 (21 jaar en 106 dagen oud), de betreurde Jean-Pierre Monseré in de Ronde van Lombardije in 1969 (21 jaar en 33 dagen), en uiteraard Eddy Merckx die Milaan-Sanremo in 1966 en 1967 op zijn erelijst zette op een leeftijd van respectievelijk amper 20 jaar en 275 dagen en 21 jaar en 274 dagen.Zoveel regerende wereldkampioenen werden eerste en tweede in de Strade Bianche: Mathieu van der Poel als titelhouder in het veldrijden, Julian Alaphilippe als titelhouder op de weg. Een eentweetje, dat ze ook al in de Brabantse Pijl van vorig jaar hadden neergezet, weliswaar toen in omgekeerde volgorde.Veel zeldzamer is zo'n duo van regenboogtruihouders in het veld en op de weg in WorldTourwedstrijden, of in koersen die in het verleden als klassiekers werden bestempeld. Daarvoor moet je zelfs al teruggaan naar het voorjaar van 1975, toen Roger De Vlaeminck, als regerend wereldkampioen cyclocross, Eddy Merckx, de wereldkampioen op de weg, tweemaal te vlug af was: in Parijs-Roubaix, in april, en in het Kampioenschap van Zürich, in mei. Waar hij in juni de Kannibaal ook nog eens klopte in de Ronde van Zwitserland.Zoveel zeges heeft Mathieu van der Poel al in zijn hele carrière behaald in Italië, op de weg, in het veld en in het mountainbiken.Zijn eerste grote internationale titel behaalde de Nederlander in de Laars, op 6 november 2011, toen hij als zestienjarige in Lucca Europees kampioen cyclocross bij de junioren werd.De jaren daarna startte Van der Poel in nog drie veldritten in Italië, telkens met winst als resultaat: de wereldbekerraces van Rome in 2013 en 2014 (respectievelijk als junior en als belofte), en het EK voor elite in 2019 in Silvelle.In 2013 veroverde de Nederlander in Firenze ook de wereldtitel bij de junioren op de weg. Een revanche voor zijn mislukte WK-tijdrit, waarin hij pas vijftigste werd, op twee minuten van de betreurde Igor Decraene.Als mountainbiker werd MvdP in de cross countryrace van de WB-manche in Val di Solé in 2018 derde, na Nino Schurter en Gerhard Kerschbaumer. Eerder op de week had hij in Val di Solé wel al de short trackrace gewonnen. De dubbelslag short track/cross country realiseerde Van der Poel in 2019 in Val di Solé wél, door twee keer onder meer zijn grote rivaal Nino Schurter af te houden.Van der Poel begon zo aan het uitgestelde coronaseizoen van 2020 met een zegepercentage in Italië van liefst 80 procent (8 op 10). Een percentage dat flink zakte door niet te winnen in de Strade Bianche, Milaan-Turijn, Milaan-Sanremo, Gran Piemonte en Il Lombardia, en in de eerste zes ritten van Tirreno-Adriactio. Waarna de Nederlander toch nog eens scoorde, in de etappe naar Loreto. Om zijn Italiaanse campagne van 2021 aan te snijden met een nieuwe zege, in de Strade Bianche. Mogelijk nog aangevuld met overwinningen in de komende Tirreno-Adriatico en in Milaan-Sanremo, nota bene exact 60 jaar en twee dagen nadat zijn grootvader Raymond Poulidor de Primavera heeft gewonnen (op 18 maart 1961).Voor de zoveelste keer op rij eindigde Wout van Aert in de top vijf van de Strade Bianche, na twee derde plaatsen (2018/2019) en winst vorig jaar. Een (lopende) serie, inclusief minstens één zege, die weinig renners in WorldTourraces hebben neergezet of al hebben overtroffen: Michael Matthews in de GP Québec met een vijf op een rij (tweede, vijfde, derde, en tweemaal eerste), Alexander Kristoff in de Rund um den Finanzplatz Eschborn-Frankfurt met vier opeenvolgende zeges en een derde plaats, en Bauke Mollema met een eerste, derde, tweede en vijfde plaats in de Clásica San Sebastián.In zoveel van de 23 koersen die Deceuninck-Quick-Step tot dusver reed (inclusief de eindklassementen van de Tour de Provence en de UAE Tour) eindigde minstens één renner van manager Patrick Lefevere in de top zés. Enig 'negatieve' uitschieter: de 'pas' negende plaats van Bert Van Lerberghe in Kuurne-Brussel-Kuurne...Zondag was het in de GP Industria & Artigianato en in de eerste rit van Parijs-Nice zelfs twee keer prijs, met Vansevenant en Sam Bennett, goed voor de zevende en achtste overwinning voor Deceuinck-Quick-Step dit seizoen. En dan heeft wereldkampioen Julian Alaphilippe zijn handen nog niet in de lucht kunnen steken.Voor de tiende keer sinds het seizoen 2018 won The Wolfpack zo twee koersen op één dag. Al was Alpecin-Fenix wel dé ploeg van de week met drie opeenvolgende zeges: Tim Merlier in Le Samyn, Van der Poel in de Strade Bianche en weer Merlier in de GP Monseré. De tweede drieklapper in ruim een half jaar, want half september 2020 zette de ploeg van de broers Roodhooft ook zo'n serie neer, met zeges voor Merlier en Van der Poel in de zesde en zevende rit van Tirreno-Adriatico en Gianni Vermeersch in de Antwerp Port Epic.Bij de vrouwen realiseerde SD Worx dan weer een dubbelslag in het seizoensbegin: winst in de Omloop met Anna van der Breggen, en afgelopen zaterdag met Chantal Blaak in de Strade Bianche Donne, waar Van der Breggen bovendien derde werd, en Demi Vollering zesde. Nadat SD Worx ook in de Omloop al twee dames op het podium had, met naast Van der Breggen Amy Pieters als derde. Of hoe The Wolfpack-mentaliteit ook bij de vrouwen rendeert.