Na de koninginnenrit van zaterdag kreeg het peloton zondag opnieuw een stevige rit voorgeschoteld met de etappe door de Marche, waarbij het peloton op het eind vier keer een lokaal circuit van 23 km aandeed met daarin een opeenvolging van steile 'muurtjes'.

Een etappe die vorig jaar op naam kwam van Mathieu van der Poel en waar hij ook nu zijn zinnen ongetwijfeld op had gezet. Maar Wout van Aert toonde zich bij de start ook strijdvaardig en wilde liefst zondag al wat van zijn achterstand van 35 seconden op Pogacar wegwerken. Meteen na het afvlaggen regende het aanvallen, maar het tempo lag hoog en niemand raakte weg. Pas na zo?n 35 km wist een groep van vijf zich los te rukken van het peloton: Jonas Rickaert, Robert Stannard, Filippo Ganna, Davide Ballerini en Pello Bilbao.

Maximaal gunde het peloton hen 5:20, waarna Jumbo-Visma het welletjes achtte en de jacht opende. Ook EF Education-Nippo stak een handje toe waardoor de voorsprong van de vluchters snel zakte, en nog sneller toen Bahrain eveneens te hulp schoot. Het ging snel, na 2 uur bedroeg het wedstrijdgemiddelde maar liefst 50,5 km/u. Toen het op 70 km van het eind begon te regenen, barstte ook het peloton in stukken. Alle favorieten schoven naar voren, de opeenvolging van muurtjes deed zijn werk en de vluchters, na het uitvallen van Ganna, telden nog slechts 1 minuut bonus.

Met nog 65 km te gaan, achtte plots Mathieu van der Poel zijn moment gekomen. Hij viel aan. Van Aert zag het gevaar, net zoals Pogacar. Ook Landa en Fuglsang sloten aan. Een nieuwe versnelling van Mathieu van der Poel op 60 km dunde het peloton met favorieten nog verder uit en betekende de doodsteek voor de vluchters. Na Van der Poel was het de beurt aan Bernal om te versnellen. Ook Higuita, derde in de stand, Pogacar, Van Aert en Van der Poel waren mee aan boord. Een mooie kopgroep van vijf, maar nog ging het niet snel genoeg voor Van der Poel die op 50 km nog eens op de trappers ging staan.

De wereldkampioen in het veld vloog weg en verzamelde meteen 20 seconden bonus. In de achtervolging moesten Pogacar en Van Aert aan de bak, maar toen de leider materiaalpech kende, stokte het even. Een groepje met Van Avermaet, Wellens en nog enkele anderen kwam terug, ook Pogacar kon opnieuw aansluiten. De Sloveen had met Formolo een ploegmaat in steun en de Italiaan begon aan een lange jacht op Mathieu van der Poel, die zijn voorsprong steeds verder zag aandikken.

Intussen deden de regen en wind hun werk en bleek plots Higuita, derde in de stand, helemaal leeg. De Colombiaan viel weg uit de groep der favorieten en zou zijn derde plaats mogen vergeten. Tegen Mathieu van der Poel viel niets te beginnen. De Nederlander pakte de dagzege, al kreeg hij het wel nog moeilijk op het eind en zag hij een voorsprong van 3 minuten terugvallen naar 10 seconden op Pogacar, die Wout van Aert had achtergelaten op een steil muurtje op 17 km van het eind en nog dicht kwam voor de zege. Onze landgenoot werd derde, op 49 seconden, en ziet zijn achterstand op Pogacar oplopen in het klassement.

Na de koninginnenrit van zaterdag kreeg het peloton zondag opnieuw een stevige rit voorgeschoteld met de etappe door de Marche, waarbij het peloton op het eind vier keer een lokaal circuit van 23 km aandeed met daarin een opeenvolging van steile 'muurtjes'. Een etappe die vorig jaar op naam kwam van Mathieu van der Poel en waar hij ook nu zijn zinnen ongetwijfeld op had gezet. Maar Wout van Aert toonde zich bij de start ook strijdvaardig en wilde liefst zondag al wat van zijn achterstand van 35 seconden op Pogacar wegwerken. Meteen na het afvlaggen regende het aanvallen, maar het tempo lag hoog en niemand raakte weg. Pas na zo?n 35 km wist een groep van vijf zich los te rukken van het peloton: Jonas Rickaert, Robert Stannard, Filippo Ganna, Davide Ballerini en Pello Bilbao.Maximaal gunde het peloton hen 5:20, waarna Jumbo-Visma het welletjes achtte en de jacht opende. Ook EF Education-Nippo stak een handje toe waardoor de voorsprong van de vluchters snel zakte, en nog sneller toen Bahrain eveneens te hulp schoot. Het ging snel, na 2 uur bedroeg het wedstrijdgemiddelde maar liefst 50,5 km/u. Toen het op 70 km van het eind begon te regenen, barstte ook het peloton in stukken. Alle favorieten schoven naar voren, de opeenvolging van muurtjes deed zijn werk en de vluchters, na het uitvallen van Ganna, telden nog slechts 1 minuut bonus. Met nog 65 km te gaan, achtte plots Mathieu van der Poel zijn moment gekomen. Hij viel aan. Van Aert zag het gevaar, net zoals Pogacar. Ook Landa en Fuglsang sloten aan. Een nieuwe versnelling van Mathieu van der Poel op 60 km dunde het peloton met favorieten nog verder uit en betekende de doodsteek voor de vluchters. Na Van der Poel was het de beurt aan Bernal om te versnellen. Ook Higuita, derde in de stand, Pogacar, Van Aert en Van der Poel waren mee aan boord. Een mooie kopgroep van vijf, maar nog ging het niet snel genoeg voor Van der Poel die op 50 km nog eens op de trappers ging staan.De wereldkampioen in het veld vloog weg en verzamelde meteen 20 seconden bonus. In de achtervolging moesten Pogacar en Van Aert aan de bak, maar toen de leider materiaalpech kende, stokte het even. Een groepje met Van Avermaet, Wellens en nog enkele anderen kwam terug, ook Pogacar kon opnieuw aansluiten. De Sloveen had met Formolo een ploegmaat in steun en de Italiaan begon aan een lange jacht op Mathieu van der Poel, die zijn voorsprong steeds verder zag aandikken. Intussen deden de regen en wind hun werk en bleek plots Higuita, derde in de stand, helemaal leeg. De Colombiaan viel weg uit de groep der favorieten en zou zijn derde plaats mogen vergeten. Tegen Mathieu van der Poel viel niets te beginnen. De Nederlander pakte de dagzege, al kreeg hij het wel nog moeilijk op het eind en zag hij een voorsprong van 3 minuten terugvallen naar 10 seconden op Pogacar, die Wout van Aert had achtergelaten op een steil muurtje op 17 km van het eind en nog dicht kwam voor de zege. Onze landgenoot werd derde, op 49 seconden, en ziet zijn achterstand op Pogacar oplopen in het klassement.