Een WK in eigen land! Meer zelfs: een aankomst in eigen regio, in eigen stad, in eigen straat! Speciaal, specialer, speciaalst, en bestaat er ook nog een overtreffende overtreffende trap? Toegegeven, in eigen straat is misschien wat overdreven, want het ouderlijk huis van Jasper Stuyven (29) ligt op een paar honderd meter van de eindstreep op de Geldenaaksevest. Maar dat het een bijzonder wereldkampioenschap wordt voor de renner van Trek-Segrafedo staat buiten kijf. Toen in september 2018 bekend werd dat de Vlaams-Brabantse hoofdstad het WK mocht organiseren, overviel ook zijn ouders Mathieu Stuyven en Kathleen Catteeuw een wow-gevoel. 'We dachten: over drie jaar is Jasper op zijn top en dan vindt het WK hier bij ons plaats, dat is fantastisch', zegt Mathieu. 'Intussen is daar wel ene Wout van Aert bijgekomen, een renner die nog twee treden hoger staat. Dat verandert alles toch een beetje. Anderzijds: wie meedoet kan winnen en ik vermoed dat Jasper geen pure knechtenrol zal krijgen.'

'Tijdens onze vakantie vorige maand had ik hem aan de lijn', pikt Kathleen in. 'Ik vertelde hem dat ik in Het Peloton, een infoblad dat we in Leuven in de bus kregen, geschreven stond dat de ceremonie niet aan de aankomst gehouden wordt maar op het Ladeuzeplein. Hij antwoordde daarop: 'Moet ik dan nog door de Tiensestraat rijden om naar het podium te gaan?' Hij zei het wel lachend, maar het geeft aan dat hij ermee bezig is.'

Chauffeurs van dienst

Jasper Stuyven begon al snel met koersen en was daar ook succesvol in. In zijn eerste wedstrijd eindigde Stuyven als derde. Mathieu: 'Wij gaven hem voornamelijk mee om niet te zot te doen en ervoor te zorgen dat hij de koers kon uitrijden. Dat hij dan al meteen op het podium mocht, gaf hem veel moed. Hoewel het niet dikwijls meer voorviel dat eerste jaar, bleef hij heel gemotiveerd. Het is altijd stap voor stap gegaan. Het volgende jaar kon hij voor het eerst een koers winnen en het jaar nadien, nog altijd bij de aspiranten, werd hij provinciaal kampioen. Hij droomde er toen van om prof te worden - zoals alle jongetjes op die leeftijd, zeker? Laat hem maar dromen, dachten wij. Wij gingen daar toen nog helemaal niet in mee.'

Behorend tot de betere nieuwelingen kon Stuyven zich kandidaat stellen voor de Topsportschool in Gent. 'Maar dat hebben we afgehouden', zegt Mathieu. 'Dat vonden we echt geen goed idee. Wij wilden dat hij een zo normaal mogelijke jeugd kende en buiten de koers nog andere dingen deed.' Kathleen knikt instemmend: 'In een gewone school kon hij ook nog basketten, zwemmen, dansen, et cetera. Kortom, allround aan sport doen. Plus: wielrennen was gewoon een hobby, hè.'

Een hobby die de jonge renner wel met overgave en succes beoefende. Mathieu: 'Daarom besloten we om een trainer onder de arm te nemen toen hij tweedejaarsnieuweling was, Marc Marcoen. Zijn raad kwam er in de eerste plaats op neer dat Jasper het wat rustiger aan moest doen. Hij trainde te intensief, vooral in de winter. Tot vorig jaar is Marc Jaspers vaste begeleider gebleven. Hij is mee gegroeid, heeft verdere studies gedaan om als professionele trainer te werken. Hij kende Jasper heel goed, de klik was er en de samenwerking bleef optimaal. Vorig jaar is Jasper dan overgestapt naar een andere trainer. Tja, wat moet je proberen om nog dat laatste procentje beter te worden? Nu, ze zijn in de beste omstandigheden uit elkaar gegaan, hoor. Ze horen elkaar nog geregeld.'

Lees het volledige interview in de WK-gids van Sport/Voetbalmagazine. Koop ze in de winkel of hier online.

Een WK in eigen land! Meer zelfs: een aankomst in eigen regio, in eigen stad, in eigen straat! Speciaal, specialer, speciaalst, en bestaat er ook nog een overtreffende overtreffende trap? Toegegeven, in eigen straat is misschien wat overdreven, want het ouderlijk huis van Jasper Stuyven (29) ligt op een paar honderd meter van de eindstreep op de Geldenaaksevest. Maar dat het een bijzonder wereldkampioenschap wordt voor de renner van Trek-Segrafedo staat buiten kijf. Toen in september 2018 bekend werd dat de Vlaams-Brabantse hoofdstad het WK mocht organiseren, overviel ook zijn ouders Mathieu Stuyven en Kathleen Catteeuw een wow-gevoel. 'We dachten: over drie jaar is Jasper op zijn top en dan vindt het WK hier bij ons plaats, dat is fantastisch', zegt Mathieu. 'Intussen is daar wel ene Wout van Aert bijgekomen, een renner die nog twee treden hoger staat. Dat verandert alles toch een beetje. Anderzijds: wie meedoet kan winnen en ik vermoed dat Jasper geen pure knechtenrol zal krijgen.' 'Tijdens onze vakantie vorige maand had ik hem aan de lijn', pikt Kathleen in. 'Ik vertelde hem dat ik in Het Peloton, een infoblad dat we in Leuven in de bus kregen, geschreven stond dat de ceremonie niet aan de aankomst gehouden wordt maar op het Ladeuzeplein. Hij antwoordde daarop: 'Moet ik dan nog door de Tiensestraat rijden om naar het podium te gaan?' Hij zei het wel lachend, maar het geeft aan dat hij ermee bezig is.' Jasper Stuyven begon al snel met koersen en was daar ook succesvol in. In zijn eerste wedstrijd eindigde Stuyven als derde. Mathieu: 'Wij gaven hem voornamelijk mee om niet te zot te doen en ervoor te zorgen dat hij de koers kon uitrijden. Dat hij dan al meteen op het podium mocht, gaf hem veel moed. Hoewel het niet dikwijls meer voorviel dat eerste jaar, bleef hij heel gemotiveerd. Het is altijd stap voor stap gegaan. Het volgende jaar kon hij voor het eerst een koers winnen en het jaar nadien, nog altijd bij de aspiranten, werd hij provinciaal kampioen. Hij droomde er toen van om prof te worden - zoals alle jongetjes op die leeftijd, zeker? Laat hem maar dromen, dachten wij. Wij gingen daar toen nog helemaal niet in mee.' Behorend tot de betere nieuwelingen kon Stuyven zich kandidaat stellen voor de Topsportschool in Gent. 'Maar dat hebben we afgehouden', zegt Mathieu. 'Dat vonden we echt geen goed idee. Wij wilden dat hij een zo normaal mogelijke jeugd kende en buiten de koers nog andere dingen deed.' Kathleen knikt instemmend: 'In een gewone school kon hij ook nog basketten, zwemmen, dansen, et cetera. Kortom, allround aan sport doen. Plus: wielrennen was gewoon een hobby, hè.' Een hobby die de jonge renner wel met overgave en succes beoefende. Mathieu: 'Daarom besloten we om een trainer onder de arm te nemen toen hij tweedejaarsnieuweling was, Marc Marcoen. Zijn raad kwam er in de eerste plaats op neer dat Jasper het wat rustiger aan moest doen. Hij trainde te intensief, vooral in de winter. Tot vorig jaar is Marc Jaspers vaste begeleider gebleven. Hij is mee gegroeid, heeft verdere studies gedaan om als professionele trainer te werken. Hij kende Jasper heel goed, de klik was er en de samenwerking bleef optimaal. Vorig jaar is Jasper dan overgestapt naar een andere trainer. Tja, wat moet je proberen om nog dat laatste procentje beter te worden? Nu, ze zijn in de beste omstandigheden uit elkaar gegaan, hoor. Ze horen elkaar nog geregeld.' Lees het volledige interview in de WK-gids van Sport/Voetbalmagazine. Koop ze in de winkel of hier online.