...

Een historische race was het toen Tom Boonen in 2012, nu tien jaar jaar geleden, naar zijn vierde zege reed in Parijs-Roubaix. Hij evenaarde daarmee het record van Roger De Vlaeminck. Precies 52 kilometer reed Boonen heel alleen naar de wielerbaan van Roubaix, hij vloog over de kasseien, midden een mensenzee. Eerder dat seizoen had hij ook al de Ronde van Vlaanderen en Gent-Wevelgem gewonnen.Vaak in zijn carrière werd Tom Boonen vergeleken met zijn streekgenoot Rik Van Looy, zelf in de jaren zestig ook drie keer winnaar van Parijs-Roubaix. Ook Boonen was snel en in de koers en ook snel van verstand. Hij praatte, met zijn Kempens accent, altijd boeiend en verkocht in interviews zelden clichés. Een renner met charisma, de verpersoonlijking van de vedette. Zo werd Boonen gekoesterd nadat hij, in 2005, de eerste keer Parijs-Roubaix won. Maar Boonen bleek toen het product van een maatschappij die het BV-schap had ontdekt, met veel verleidingen en opgezwollen toestanden. Te veel ook leefde hij op uitnodiging. Heel sterk zijn de mensen die dan vanuit zichzelf kunnen versoberen. Tom Boonen is daar uiteindelijk wel in geslaagd.Al in zijn debuutjaar bij US Postal liet Tom Boonen flitsen van grote klasse zien, met onder meer een derde plaats in Parijs-Roubaix in 2002. Toen hij dan in 2003 naar Quick.Step overstapte, konden ze daar bij de Amerikaanse ploeg niet mee lachen. Vooral Lance Armstrong liet dat in een kwetsende mail blijken. Boonen kreeg er de tranen van in de ogen.Dat het met zijn carrière zo'n vaart zou lopen, had op dat moment niemand verwacht. Maar uit fysieke tests bleek al gauw dat Boonen qua lichamelijke mogelijkheden een trapje hoger stond dan de anderen. Zowel qua uithouding als qua kracht haalde Boonen een hoge score, een combinatie die maar uitzonderlijk voorkomt. Hij had de aanleg om een schitterende renner te worden, maar heeft keihard getraind om dat talent te ontwikkelen. Met zijn atletisch en gespierd lichaam was Boonen gemaakt om tempo te maken op vlakke wegen en kasseien. Dat hij in de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix schitterde en die monumenten respectievelijk drie en vier keer op zijn palmares schreef, is dan ook geen toeval. In de Helletocht stond hij zeven keer op het podium en liep hij in 2016 een teleurstelling op toen hij in de spurt werd geklopt door de Australiër Matthew Heymann. Hij miste daardoor een uniek record. Al doet dat uiteraard geen afbreuk aan zijn schitterend palmares.