Het voorjaar bracht voor Gilbert nog niet wat hij ervan had verwacht. Na een teleurstellende Milaan-Sanremo (72e) volgden opgaves in de E3 Saxo Bank Classic en Gent-Wevelgem. Om te herbronnen zal de renner de 'nodige rust op het fysieke en mentale vlak nemen', luidt het.

'We hebben met het team besloten dat ik nu een rustperiode zou nemen omdat het nu absoluut niet goed gaat', legt de ex-wereldkampioen uit. 'Het loopt al weken niet goed. We hebben nu de tijd genomen om alles te analyseren en onze beste verklaring is dat ik er mentaal en fysiek wat door zit. Zo goed als zeker komt dit door het te harde werk dat ik verzet heb na mijn val vorig jaar in de Tour de France.'

Gilbert viel al in de eerste etappe en brak zijn knieschijf, eenzelfde blessure als in 2018. 'Ik blijf een mens. Ik heb veel gedaan, zonder echt te rusten, want de weken dat ik niet aan het fietsen was, was ik aan de slag bij kine, specialisten, enzomeer. Uiteindelijk hebben we die tweede val op diezelfde knie onderschat. Die blessure was veel ernstiger dan we dachten. Misschien had ik toen beter mijn seizoen 2020 afgesloten, maar dat is praat achteraf.'

Eerste dag zonder pijn

Gilbert hoopte met Milaan-Sanremo zijn vijfde Monument te winnen, maar La Primavera draaide uit op een ontgoocheling. 'De dag voor Milaan-Sanremo was werkelijk de eerste dag dat ik fietste zonder pijn in mijn knie. Elf dagen geleden dus nog maar', zegt hij. 'Ook dit kan een verklaring zijn voor het feit dat het lichaam een soort decompressie moet doormaken nadat het zoveel pijn heeft gekend. Ik denk dat alles in al die maanden veel energie van me heeft gekost. Ik betaal nu de prijs voor het feit dat ik mijn lichaam niet de kans gaf te genezen. Extra factor is het weer. Dit seizoen heb ik zo goed als altijd in de kou gereden. Ook dat is niet bevorderlijk bij zo'n blessure.'

Gilbert legt uit dat hij al sinds het begin van het jaar en het eerste oefenkamp achter de feiten aanloopt. 'Nu ik alles heb geanalyseerd, realiseer ik me dat ik tijdens ons oefenkamp in januari al minstens 20 of 30 % achter liep op het groepsgemiddelde. Ik kende toen al een periode van twijfel, vooral omdat ik mezelf onder druk zette om klaar te zijn voor Milaan-Sanremo. Ik heb toen harder, misschien wel te hard, gewerkt om bij te benen. Ik heb sindsdien wel veel fysieke vooruitgang geboekt, maar dat gebeurde allicht te snel. Daar betaal ik nu de prijs voor.'

Pauze

'In de Omloop Het Nieuwsblad werd ik wel vijfde, maar dat was meer op ervaring dan met de benen', gaat 'Phil' verder. 'Uiteindelijk ben ik dit seizoen nog niet één keer top geweest. Een 'stop' dringt zich op want ik verbeter niet meer. Dat is niet normaal. Elk jaar betekenen Tirreno of Parijs-Nice een stap vooruit. Nu bleef ik staan op eenzelfde, en te laag, niveau. Mijn lichaam wil niet langer die werkbelasting aanvaarden. Nooit bereikten we een zogeheten supercompensatie. Dan is de oplossing duidelijk: rust. In Parijs-Nice had ik geen enkele dag dat ik de benen had om de finale te halen. Ik kon net volgen. In de Belgische koersen was het ook telkens hetzelfde scenario: rond kilometer 150 begonnen mijn benen pijn te doen. Normaal gezien begin ik net dan het verschil te maken met anderen.'

Het plan is de fiets vier tot vijf dagen aan de kant te laten en daarna de training rustig weer op te bouwen. Vervolgens beslist hij over zijn eventuele deelname aan de Ardense klassiekers.

'Mijn idee is om 4-5 dagen geen fiets aan te raken en dan rustig verder te gaan met trainen. De Ardense klassiekers zijn nog mogelijk, maar het is nog te vroeg om daarover te beslissen. Het moet voor de volle honderd procent meezitten in mijn hoofd en ik wil voelen dat ik in staat ben een rol te spelen in de finale van een koers. Daarom sport ik ook', besluit hij.

Het voorjaar bracht voor Gilbert nog niet wat hij ervan had verwacht. Na een teleurstellende Milaan-Sanremo (72e) volgden opgaves in de E3 Saxo Bank Classic en Gent-Wevelgem. Om te herbronnen zal de renner de 'nodige rust op het fysieke en mentale vlak nemen', luidt het. 'We hebben met het team besloten dat ik nu een rustperiode zou nemen omdat het nu absoluut niet goed gaat', legt de ex-wereldkampioen uit. 'Het loopt al weken niet goed. We hebben nu de tijd genomen om alles te analyseren en onze beste verklaring is dat ik er mentaal en fysiek wat door zit. Zo goed als zeker komt dit door het te harde werk dat ik verzet heb na mijn val vorig jaar in de Tour de France.' Gilbert viel al in de eerste etappe en brak zijn knieschijf, eenzelfde blessure als in 2018. 'Ik blijf een mens. Ik heb veel gedaan, zonder echt te rusten, want de weken dat ik niet aan het fietsen was, was ik aan de slag bij kine, specialisten, enzomeer. Uiteindelijk hebben we die tweede val op diezelfde knie onderschat. Die blessure was veel ernstiger dan we dachten. Misschien had ik toen beter mijn seizoen 2020 afgesloten, maar dat is praat achteraf.' Gilbert hoopte met Milaan-Sanremo zijn vijfde Monument te winnen, maar La Primavera draaide uit op een ontgoocheling. 'De dag voor Milaan-Sanremo was werkelijk de eerste dag dat ik fietste zonder pijn in mijn knie. Elf dagen geleden dus nog maar', zegt hij. 'Ook dit kan een verklaring zijn voor het feit dat het lichaam een soort decompressie moet doormaken nadat het zoveel pijn heeft gekend. Ik denk dat alles in al die maanden veel energie van me heeft gekost. Ik betaal nu de prijs voor het feit dat ik mijn lichaam niet de kans gaf te genezen. Extra factor is het weer. Dit seizoen heb ik zo goed als altijd in de kou gereden. Ook dat is niet bevorderlijk bij zo'n blessure.' Gilbert legt uit dat hij al sinds het begin van het jaar en het eerste oefenkamp achter de feiten aanloopt. 'Nu ik alles heb geanalyseerd, realiseer ik me dat ik tijdens ons oefenkamp in januari al minstens 20 of 30 % achter liep op het groepsgemiddelde. Ik kende toen al een periode van twijfel, vooral omdat ik mezelf onder druk zette om klaar te zijn voor Milaan-Sanremo. Ik heb toen harder, misschien wel te hard, gewerkt om bij te benen. Ik heb sindsdien wel veel fysieke vooruitgang geboekt, maar dat gebeurde allicht te snel. Daar betaal ik nu de prijs voor.' 'In de Omloop Het Nieuwsblad werd ik wel vijfde, maar dat was meer op ervaring dan met de benen', gaat 'Phil' verder. 'Uiteindelijk ben ik dit seizoen nog niet één keer top geweest. Een 'stop' dringt zich op want ik verbeter niet meer. Dat is niet normaal. Elk jaar betekenen Tirreno of Parijs-Nice een stap vooruit. Nu bleef ik staan op eenzelfde, en te laag, niveau. Mijn lichaam wil niet langer die werkbelasting aanvaarden. Nooit bereikten we een zogeheten supercompensatie. Dan is de oplossing duidelijk: rust. In Parijs-Nice had ik geen enkele dag dat ik de benen had om de finale te halen. Ik kon net volgen. In de Belgische koersen was het ook telkens hetzelfde scenario: rond kilometer 150 begonnen mijn benen pijn te doen. Normaal gezien begin ik net dan het verschil te maken met anderen.' Het plan is de fiets vier tot vijf dagen aan de kant te laten en daarna de training rustig weer op te bouwen. Vervolgens beslist hij over zijn eventuele deelname aan de Ardense klassiekers. 'Mijn idee is om 4-5 dagen geen fiets aan te raken en dan rustig verder te gaan met trainen. De Ardense klassiekers zijn nog mogelijk, maar het is nog te vroeg om daarover te beslissen. Het moet voor de volle honderd procent meezitten in mijn hoofd en ik wil voelen dat ik in staat ben een rol te spelen in de finale van een koers. Daarom sport ik ook', besluit hij.