Als een tornado raast Mathieu van der Poel door het veldritseizoen en declasseert alle concurrentie. Vorig seizoen verloor de Nederlander slechts twee crossen. Toch heeft er één veldrijder ooit beter gedaan: Roland Liboton won in de winter 1983/84 liefst 32 op 33 crossen. De andere verkocht hij aan de Italiaan Vito Di Tano en dit op vraag van zijn sponsor.
...

Als een tornado raast Mathieu van der Poel door het veldritseizoen en declasseert alle concurrentie. Vorig seizoen verloor de Nederlander slechts twee crossen. Toch heeft er één veldrijder ooit beter gedaan: Roland Liboton won in de winter 1983/84 liefst 32 op 33 crossen. De andere verkocht hij aan de Italiaan Vito Di Tano en dit op vraag van zijn sponsor.Roland Liboton werd in het begin van de jaren tachtig vijf keer wereldkampioen, waarvan eenmaal bij de amateurs. Hij veroverde ook tien opeenvolgende nationale titels. Ontelbare keren hebben we hem geïnterviewd. En naar zijn trainingen gekeken. Liboton werd een flierefluiter genoemd. Hij hield van snelle auto's en mooie vrouwen. Maar zijn trainingen waren een echte kwelling want hij perste tot de laatste gram energie uit zijn lichaam, hij legde zichzelf echt een spartaans regime op. Niemand die zo snel in het veld kon rijden als de Brabander. Hij kon zijn tegenstanders echt terroriseren.Liboton stapte met flair en branie door het leven. Voor een cross in Zwitserland zei hij ooit tegen het plaatselijke icoon Albert Zweifel (viervoudig wereldkampioen) dat hij hem op een halve minuut zou rijden. Hij pakte graag uit met verbaal geweld. Maar ondanks zijn soms snoeverige taal had Liboton voor elke wedstrijd last van een grote mentale spanning. Hij was voortdurend ongerust en opgejaagd. Het gebeurde dat hij in de nacht voor een wedstrijd niet in slaap geraakte en om twee uur 's ochtends opstond om aan zijn fiets te sleutelen, om er iets aan te veranderen. Hij viel met niets meer uit zijn evenwicht te brengen dan met problemen aan de fiets.Het tijdperk van Roland Liboton doofde snel uit. Hij was amper 27 toen hij zijn vijfde en laatste wereldtitel veroverde. Toen hij naar de ADR-ploeg overstapte en daar terechtkwam in een mallemolen van financiële problemen, zakte hij gedemoraliseerd weg. Hij kreeg geen geld, maar betaalde wel belastingen. Door een aantal verkeerde investeringen verloor hij nog meer geld. En viel helemaal in een diepe put.Die donkere periode is al lang voorbij. Vandaag is Roland Liboton 62 jaar. Je ziet hem nog geregeld op een cross. Als aandachtige waarnemer. Niet bang om dat te zeggen wat er verkeerd loopt. Zo was Liboton ook in zijn carrière. Hij draaide nooit rond de pot.