De Nederlander Danny van Poppel werd tweede voor de Australiër Sam Welsford. De Nederlander Casper van Uden bolde als vierde over de lijn net voor Edward Theuns. Kenneth Vanbilsen legde beslag op de zesde plaats. Eerder op het jaar won Alexander Kristoff al de Clasica de Almeria.

Na de officieuze start ging het er al zeer nerveus aan toe met een valpartij tot gevolg. Eens de officiële start was gegeven volgde er meteen een spervuur aan uitvalspogingen. Er vormde zich uiteindelijk een kopgroep met 16 renners. Daar maakten Jasper Philipsen, Tim Merlier, Rüdiger Selig, Alexander Kristoff, Gerben Thijssen, Sam Bennett, Jordi Meeus, Ryan Mullen, Danny van Poppel, Kenneth Vanbilsen, Cees Bol, Casper van Uden, Sam Welsford, Edward Theuns, Daniel McLay en Sören Waerenskjold deel van uit.

Het tempo bleef enorm hoog liggen en in het eerste uur werden er niet minder dan 50,5 kilometer afgewerkt. Cees Bol kende pech en moest met mechanisch defect zijn metgezellen laten rijden. Gerben Thijssen van zijn kant viel letterlijk en figuurlijk weg uit de kopgroep die zo nog slechts veertien renners groot was. Achter hen volgde een groepje, 17 man sterk, met onder andere Fabio Jakobsen, Zdenek Stybar, Michael Morkov, Stijn Steels, Arnaud De Lie, Brent Van Moer, Florian Vermeersch, Nils Politt, Luka Mezgec, Hugo Hoole, Emils Liepins en Kenneth Van Rooy. Zij telden voor het binnenrijden van België een achterstand van 1:45 op de kopgroep.

Met nog 80 kilometer voor de boeg was de voorgift van de 14 geslonken tot onder de minuut. Even leek de samensmelting tussen beide groepen nog een futiliteit maar vooraan draaide men weer de gashendel open en werd de afstand weer groter. Voor Sören Waerenskjold ging het net voor het aanvatten van de plaatselijke circuits in Schoten allemaal te snel. De Noor zette zich recht en verloor voeling met de kop van de koers.

Met nog drie ronden, van elk 17,2 kilometer, voor de boeg had de kopgroep weer 1 minuut voorsprong op de eerste achtervolgende groep waar de mannen van Quick-Step Alpha Vinyl en Lotto Soudal het tempo bepaalden. Uiteindelijk gooiden die toch de handdoek in de ring en trokken de 14 leiders de slotronde in met een voorgift van 2:10. En dan kon voorin het gespeculeer beginnen. Ryan Mullen ging versnellen met Tim Merlier en Casper van Uden maar de tegenreactie kwam snel op gang.

Op de kasseizone van de Broekstraat in Wijnegem zette Alexander Kristoff het op een lopen. De 34-jarige Noor mocht zo in zijn eentje aan de zeven resterende kilometers beginnen. Achter Kristoff kwam de tegenreactie niet geordend op gang en zo kon de Noor, net als in 2015, de Scheldeprijs op zijn palmares schrijven. Alexander Kristoff volgt hiermee Jasper Philipsen op als eindlaureaat van de Scheldeprijs.

De Nederlander Danny van Poppel werd tweede voor de Australiër Sam Welsford. De Nederlander Casper van Uden bolde als vierde over de lijn net voor Edward Theuns. Kenneth Vanbilsen legde beslag op de zesde plaats. Eerder op het jaar won Alexander Kristoff al de Clasica de Almeria. Na de officieuze start ging het er al zeer nerveus aan toe met een valpartij tot gevolg. Eens de officiële start was gegeven volgde er meteen een spervuur aan uitvalspogingen. Er vormde zich uiteindelijk een kopgroep met 16 renners. Daar maakten Jasper Philipsen, Tim Merlier, Rüdiger Selig, Alexander Kristoff, Gerben Thijssen, Sam Bennett, Jordi Meeus, Ryan Mullen, Danny van Poppel, Kenneth Vanbilsen, Cees Bol, Casper van Uden, Sam Welsford, Edward Theuns, Daniel McLay en Sören Waerenskjold deel van uit. Het tempo bleef enorm hoog liggen en in het eerste uur werden er niet minder dan 50,5 kilometer afgewerkt. Cees Bol kende pech en moest met mechanisch defect zijn metgezellen laten rijden. Gerben Thijssen van zijn kant viel letterlijk en figuurlijk weg uit de kopgroep die zo nog slechts veertien renners groot was. Achter hen volgde een groepje, 17 man sterk, met onder andere Fabio Jakobsen, Zdenek Stybar, Michael Morkov, Stijn Steels, Arnaud De Lie, Brent Van Moer, Florian Vermeersch, Nils Politt, Luka Mezgec, Hugo Hoole, Emils Liepins en Kenneth Van Rooy. Zij telden voor het binnenrijden van België een achterstand van 1:45 op de kopgroep. Met nog 80 kilometer voor de boeg was de voorgift van de 14 geslonken tot onder de minuut. Even leek de samensmelting tussen beide groepen nog een futiliteit maar vooraan draaide men weer de gashendel open en werd de afstand weer groter. Voor Sören Waerenskjold ging het net voor het aanvatten van de plaatselijke circuits in Schoten allemaal te snel. De Noor zette zich recht en verloor voeling met de kop van de koers. Met nog drie ronden, van elk 17,2 kilometer, voor de boeg had de kopgroep weer 1 minuut voorsprong op de eerste achtervolgende groep waar de mannen van Quick-Step Alpha Vinyl en Lotto Soudal het tempo bepaalden. Uiteindelijk gooiden die toch de handdoek in de ring en trokken de 14 leiders de slotronde in met een voorgift van 2:10. En dan kon voorin het gespeculeer beginnen. Ryan Mullen ging versnellen met Tim Merlier en Casper van Uden maar de tegenreactie kwam snel op gang. Op de kasseizone van de Broekstraat in Wijnegem zette Alexander Kristoff het op een lopen. De 34-jarige Noor mocht zo in zijn eentje aan de zeven resterende kilometers beginnen. Achter Kristoff kwam de tegenreactie niet geordend op gang en zo kon de Noor, net als in 2015, de Scheldeprijs op zijn palmares schrijven. Alexander Kristoff volgt hiermee Jasper Philipsen op als eindlaureaat van de Scheldeprijs.